(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 41)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 23.05.2006-01.08.2014 tarihleri arasında Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı 80. Yıl Bakırköy Özürlüler Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezinde hizmetli olarak çalıştığını, davacının yaş hariç emeklilik koşullarını tamamlayarak iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı .... Temizlik İnş Ve Dış Tic Ltd Şti vekili özetle; 6552 sayılı Yasa’nın 8. maddesi gereğince kamu kuruluşları nezdinde çalışan işçilerin kıdem tazminatından kamu kuruluşlarının sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı ... vekili özetle; davacının idare bünyesinde çalışmadığını, son çalıştığı şirketin .... Temizlik şirketi olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Somut uyuşmazlıkta; davada birden fazla davalı olduğu ve davalıların hüküm altına alınan işçilik alacaklarından, müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları anlaşılmakla, hüküm altına alınan yargılama giderleri ve davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesi gerekirken, hükümde, infazda tereddüte yol açacak şekilde hangi davalı olduğu açıklanmadan sadece “davalıdan alınarak” şeklinde hüküm kurulması ve davalı Bakanlığın yaptığı yargılama giderlerinin eksik hesaplanması hatalı olup bozma sebebi ise de; belirtilen yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, davacı vekalet ücreti ve yargılama giderlerine dair paragraflarının çıkartılarak yerlerine;
“Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T’.ne göre kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 1.952,40.TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,”
“Davacının yaptığı müzekkere, tebligat ve bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 488,85.TL yargılama giderinden davanın kabul edilen miktarına göre belirlenen 482,82.TL sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine”
“Davalı ...' nün yaptığı müzekkere, tebligat ücreti olmak üzere toplam 97,00.TL yargılama giderinin davanın reddedilen miktarına göre hesaplanan 1.45 TL’sinin davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)