(4857 S. K. m. 120) (1475 S. K. m. 14)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 04.01.2006 tarihinden 06.01.2010 tarihine kadar iş sözleşmesi ile Vakfıkebir Devlet Hastanesinde alt işveren emir ve talimatı doğrultusunda iş akdinin haksız olarak feshedildiği 06.01.2010 tarihine kadar çalıştığını, alt işveren tarafından iş akdinin belirtilen tarihte feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, müvekkil kurumun alt işvereni işçilerinin ödenmeyen tazminatlarından sorumluluğu bulunmadığını, zira bu hizmetin ihale yolu ile alt işverene verildiğini bu nedenle davacı işçi ile T.C. Sağlık Bakanlığı arasında iş akdi mevcut olmadığından davanın bu sebeple reddi gerektiğini, esasa girilecek olursa da iş sözleşmesi feshedilen işçinin 2006 yılından 2010 yılına kadar değişik sürelerde Vakfıkebir Devlet Hastanesinde dava dışı ... Bilişim Ltd. Şti., .... Ltd.Şti. ve Gold Ltd.Şti. isimli iş yerlerinde çalıştığını, iş yeri devrine bağlı olarak devirden önce iş sözleşmesi feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işe iade davasının kesinleşmesi sonrasında davacının kararın tebliğinden itibaren süresi içerisinde en son çalıştığı işverene işe başlatmak için müracaat ettiği, şirketin Trabzon'da ikamet eden davacıyı işe başlamak üzere İstanbul ilinde bulunan işyerine davet ettiği, bu davetin ciddi bir işe davet olmadığı, samimi ve kabul edilebilir bulunmadığı kanaati ile davacı işçinin iş akdinin ihtarın kendisine ulaştığı 11/11/2013 tarihinde feshedildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, davacının kesinleşen işe iade davası sonrasında tekrar işe başlatılması için dava dışı alt işveren şirkete gönderdiği 28.10.2013 tarihli ihtarname içeriğinde işe başlatılmama durumunda talep ettiği işçilik alacaklarını açıkça belirtmediğinden davalı işveren açısından temerrüt olgusu gerçekleşmemiştir.
Ancak, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca 24/05/2019 günü yapılan toplantıda: “Bir miktar para alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin talep edildiği kısmî davada, dava konusu miktarın kısmî ıslahla faiz talebi belirtilmeksizin arttırılması halinde, arttırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedileceği" yönünde karar verilmiştir. Bu nedenle, Mahkemece dava dilekçesindeki faiz isteğine bağlı olarak ıslah ile artırılan miktarlara da faiz yürütülmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.
4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez.
492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine yargılama giderine başvuru harcı katılarak harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1, 2, 3, 4, 5 ve 9. bentlerinin çıkartılarak yerlerine;
“1-Brüt 4.432,10.-TL kıdem tazminatının akdin feshi tarihi olan 11.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
2-Brüt 1.906,80 TL ihbar tazminatından 1.606,00.TL'sinin dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 18.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
3-Brüt 1.906,80 TL izin ücreti alacağından 1.500,00 TL'sinin dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 18.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
4- Brüt 2.916,00 TL boşta geçen zaman alacağından 2.306,00 TL'sinin kısmı için dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 18.01.2016 tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
5- Brüt 4.086,00 TL işe başlatılmama tazminatından 3.214,00 TL'sinin dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 18.01.2016 tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
9-Davacı tarafça sarf olunan harçlar hariç toplam 1.318,15 TL tebligat, müzekkere ve bilirkişi masrafından ibaret yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, 09/03/2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)