(1086 S. K. m. 438)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle, davacının davalı işyerinde 16/04/2003 tarihinden 2013 yılının Eylül ayına kadar kaynak ustası olarak çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda, dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi ve kıdem tazminatına ilişkin hükümde, fesih tarihinin açıkça yazılmaması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın; kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarına ilişkin 1/a, b, c ve d numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;
“1- Davanın KISMEN KABULÜ ile,
a) 22.993,02 TL net kıdem tazminatı alacağının iş aktinin fesih tarihi olan 05.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine”
“b) 642,74 TL net genel tatil ücretinden 100 TL'sinin dava tarihi olan 15.04.2015 tarihinden, kalan 542,74 TL’sinin talep artırım tarihi olan 27.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi geçmemek koşuluyla bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine”
“c) 10.750,80 TL net fazla mesai ücretinden 100 TL'sinin dava tarihi olan 15.04.2015 tarihinden, kalan 10.650,80 TL‘sinin talep artırım tarihi olan 27.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi geçmemek koşuluyla bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine”
“d) 1.421,33 TL net ücret alacağından 100 TL'sinin dava tarihi olan 15.04.2015 tarihinden; kalan 1.321,33 TL’sinin talep artırım tarihi olan 27.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi geçmemek koşuluyla bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin alınan nispi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)