(6100 S. K. m. 371)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2008 tarihinden 01.11.2014 tarihine kadar burada çalışmaya devam ettiğini, davacının 2014 yılı Kasım ayında haksız olarak işine son verildiğini, davacının davalı işyerinde 2 haftada 1 izin kullandığını, işe başlanan Mayıs ayından itibaren ilk 3 ay hiç izin kullanmadığını, resmi ve dini bayramlarda izin kullanamadığını, davacının sabah 08:00'dan akşam 21:00'e kadar çalıştığını, bu çalışmasına karşılık ek ücret ödenmediğini, davacının sadece 2014 yılı dini bayram ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının 15/05/2008 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile işe başladığını, sezonluk olarak Mayıs-Ekim ayları arasında çalıştığını, davacının iş akdinin sezon sonunda askıya alındığını, 19 numaralı (askı) çıkış kodu ile çıkışının verildiğini, işe başlaması yönünden Alanya 1. Noterliğinin 15/04/2015 tarih,3989 yevmiye numaralı ihtarnamesinin gönderildiğini ancak davacının işe başlamadığını, tüm yasal izinlerini kullandığını, fazla mesai yapmadığını, resmi tatil ve dini bayramlarda izin kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı şirket vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Sosyal Güvenlik Kurumu işlem çıkış kodlarını gösteren listeye göre kod 19’daki açıklama “mevsim bitimi iş akdinin askıya alınması halinde kullanılır tekrar başlatılmayacaksa 04 nolu kod kullanılır” şeklindedir.
Sezonluk çalışan davalı otelde mevsimlik işçi olarak çalışan davacının işe başladığı ilk yıldan itibaren sezon açıldığında iş başı yaptığı, sezon sonunda iş akdinin askıya alındığı, davalı otelin genel olarak Nisan-Ekim ayları arasında çalıştığı, davacının en son 2014 yılı sezon bitiminde iş akdinin doğru kod olan 19 kod ile askıya alındığı, davacının 2015 yılı Şubat ayında iş akdi askıdayken ve yeni sezon başlamamış otel açılmamışken yeni sezonda iş başı yaptırılmayacağının kendisine sözlü olarak söylendiğini ileri sürerek feshe bağlı hakları da içeren eldeki bu davayı açmıştır.
Davalı durumdan davayla haberdar olduğunu iş akdinin feshinin söz konusu olmadığını savunup yeni sezon için davacıyı işe davet etmiştir.
Davacı işe başlamadığı gibi yeni sezonda iş başı yaptırılmayacağının kendisine sözlü olarak iletildiği şeklindeki iddiasını ispat bakımından delil gösterememiştir.
Sonuç itibariyle mevsimlik işçi olan davacının iş akdinin 19 kodu ile usulüne uygun şekilde askıya alındığı, davacının iş akdi askıda iken yani ortada henüz fesih yokken feshe bağlı hakları da talep ettiği davayı açtığı anlaşılmakla öncelikle dava tarihi itibariyle fesih bulunmadığından kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi yerine kabulü hatalıdır.
F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)