(6100 S. K. m. 25)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 20/12/2006-12/09/2013 tarihleri arasında üretim-pazarlama yöneticisi ve satış görevlisi olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş akdini yaş dışındaki diğer emeklilik koşullarını tamamlaması nedeniyle feshettiğini, en son 3.000,00 TL net ücretle yemek, servis, ramazan ayında erzak ve 300,00 TL hediye çeki sosyal haklarından faydalandığını, müvekkilinin işe girdiği ilk 4,5 yıl hafta içi 08.00-22.00 saatleri arasında, cumartesi günleri 08.00-16.00 saatleri arasında çalıştığını, daha sonraki dönemlerde ise hafta için 08.30-18.30 saatleri arasında kalan cumartesileri 08.30-13.30 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, müvekkiline kıdem tazminatına mahsuben toplamda 7.707,69 TL ödendiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacağını istemiştir.
B) Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının 29/07/2007 tarihinde işe girdiğini, müvekkili işyerinde 45 saati aşan çalışma yapılmadığını, davacının beyan ettiği meblağın dışında müvekkili şirketin yetkilisinin talimatı ile müvekkilinin müşterisi tarafından davacıya işçilik alacaklarına karşılık 7.000,00 TL ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, İddia ve davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının 2010 yılı Haziran ayı sonuna kadar hafta içi 08.00-22.00 saatleri arasında, cumartesi günleri 08.00-16.00 saatleri arasında çalıştığı, daha sonraki dönemlerde ise hafta içi 08.30-18.30 saatleri arasında, ayda 1 cumartesi 08.30-16.00 saatleri arasında, kalan cumartesileri 08.30-13.30 saatleri arasında çalıştığı esas alınarak hesaplama yapıldığı, buna göre 2010 Haziran sonuna kadar haftada 67 saat çalıştığı, 22 saat fazla mesai yaptığının anlaşıldığı, 2010 Haziran'dan sonraki dönemde ise haftada 49,5 saat çalıştığı ve 4,5 saat fazla mesai yaptığının anlaşılmasına göre ve zamanaşımı itirazı nazara alınarak fazla mesai hesabı yapıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai alacağı tespit edilirken davacının dava dilekçesinde ilk dört buçuk yıllık çalışmasından sonraki 2 yıl 3 aylık dönem için hafta içi 08.30-18.30 saatleri arasında, kalan cumartesi günlerinde ise 08.30-13.30 saatleri arasında çalıştığının belirtilmesine rağmen, dava dilekçesindeki bu beyan aşılarak 2010 yılı haziran ayından sonraki dönem için hafta içi 08.30-18.30 saatleri arasında, ayda 1 cumartesi 08.30-16.00 saatleri arasında, kalan cumartesi günlerinde ise 08.30-13.30 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile yapılan hesaba itibar edilmesi HMK. nın 25. maddesindeki maddi vakıa ile bağlılık ilkesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)