(5521 S. K. Geç. m. 1) (6100 S. K. m. 297, 321)
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici 1. maddesi uyarınca, yürürlüğü devam eden, 5308 sayılı Kanun'la değişikliğe uğramadan önceki 8. maddesi hükmü uyarınca, iş mahkemesinden verilen kararlar, yüze karşı verilmişse tefhimi, yoklukta verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hallerde, hakim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeple, basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.
Somut olayda, Mahkemece karar, davalı ... vekilinin de hazır olduğu 14/07/2016 tarihli celsede tefhim edilmiş ise de, hükme ilişkin tüm hususlar gerekçesi ile birlikte açıklanmadığından, tefhim, 6100 sayılı Kanunun 321. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulsüzdür. Bu halde, temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.
Mahkemece gerekçeli karar ise davalı ... vekiline 22/09/2016 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı tarafından ise 23/09/2016 tarihinde karar temyiz edilmiş, mahkemece 05/10/2016 tarihli ek karar ile temyiz talebi süre yönünden reddedilmiş, davalı ... vekilince bu ek karar temyiz edilmiştir. 14/07/2016 tarihli celsede tefhim edilen karar, hükme ilişkin tüm hususlar gerekçesi ile birlikte açıklanmadığından davalının temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden başlar. Mahkemece bu yön dikkate alınmaksızın ek karar ile davalının temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi hatalı olup, mahkemece tesis edilen 05/10/2016 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.
Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti
Davacı vekili, davacı işçinin davalı ... bünyesinde değişen taşeron şirketlere bağlı olarak temizlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiği beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... vekili, davanın reddini talep etmiş, diğer davalı şirketlerce cevap verilmemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyizi itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla çalışma alacağına ilişkin talebi talebi 10.674,32 TL iken Mahkemece maddi hata yapılarak hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti tutarının sehven 10.783,77 TL olarak yazıldığı anlaşılmaktadır. Anılan bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1.bendinin (d) fıkrasının hükümden tamamen çıkartılarak yerine;
“d) %30 hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra net 10.674,32 TL fazla çalışma ücretinin dava tarihi olan 17/03/2015 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)