(5510 S. K. m. 21) (506 S. K. m. 9, 10, 26, 87)
Dava: Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle Dairemiz bozma ilamına uyularak davalı ... Alışveriş Merkezleri ve Tekstil San.Tic A.Ş. hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ve .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre temyiz yoluna başvuran Kurum ve .... vekillerinin sair itirazlarının reddi gerekir.
2-) Davacı Kurum, 15.10.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraflardan oluşan kurum zararının rücuen tazminini talep etmiştir.
5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 9., 10., 26. ve 87. maddeleridir.
506 sayılı Yasanın 26/2 maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı,3 üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edileceği düzenlenmiştir.
İnceleme konusu davada; Dairemizin 27.03.2017 tarihli ilamı ile somut olayda 3. kişi konumunda olan ve kusurlu olduğu tespit edilen .... 506 sayılı Yasanın26/2 maddesi gereğince meydana gelen kurum zararından sorumlu olduğundan kusur raporu doğrultusunda değerlendirme yapılarak hüküm kurulması yönünden bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak ...'ın %20 oranında kurum zararından sorumlu olduğuna hükmedildiği anlaşılmaktadır.
Davanın yasal dayanağının işveren yönünden 506 sayılı yasanın 10 ve 26. Maddeleri, 3. kişi yönünden ise 26/2. maddesi olması ve davanın teselsüle dayalı olduğunun anlaşılması karşısında; davalı 3. Kişi ...'ın teselsül hükümleri uyarınca toplam %90 kusurdan sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde %20 kusurla sorumluluğuna gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 2. Fıkrasınında yer alan "%20" ibaresinin silinmesine, yerine "%90" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'nden alınmasına, 19.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)