MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1997-15.10.1997 ve 01.08.2005-Ocak 2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait şantiye işyerinde bekçi olarak çalıştığını, 2012 yılında emekli olduğunu, ancak çalışmasına devam ettiğini, emekli olduktan sonra da işverence çalışmanın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.
Somut olayda; davacı dava dilekçesinde, ‘’yaz kış tüm mevsimlerde kesintisiz olarak haftanın 7 günü saat 18.00’dan ertesi gün 09.00’a kadar bekçi olarak çalıştığını” beyanla, fazla çalışma ücreti alacağını talep etmiştir. Davalı vekili ise, davacının bekçi olarak çalıştığını, ancak bu bekçiliğin silahlı ve sürekli uyanık biçimde bir bekçilik olmayıp, geceleri inşaat alanında yatarak oradaki bazı makine ve araçların başkaları tarafından zarara uğratılmaması için göz kulak olmak şeklinde olduğunu, gece inşaat alanında kendisine tahsis edilen yerde, yemeğini yeyip, bir gürültü olması halinde müdahale etmek ya da haber vermek suretiyle orada uyuduğunu savunmuştur. Davacı tanıklarından Mehmet Ay, davacının bekçi olarak çalıştığını, akşam 18.00'dan sabah 08.00'a kadar çalıştığını, iş makinalarını beklediğini, Yasin İnaç, davacının işyerinde bekçi olarak çalıştığını, akşam 18.00'dan sabah 08.00'a kadar çalıştığını, iş makinalarını beklediğini, ayrı bir evi olmadığı için akşamları bekçi olarak kaldığını, gündüzleri işyerinde yattığını, yazın arazide, kışın da şantiyede bekçilik yaptığını, Şahin Can ise, davacının işyerinde bekçi olarak çalıştığını, akşam 18.00'dan sabah 08.00-09.00 civarına kadar çalıştığını, iş makinalarını beklediğini beyan etmişlerdir. Davalı tanıklarından ..., davacının şantiyeye ve arızalı makine olduğu zaman ara sıra onlara baktığını, sadece davacının bekçi olarak çalışmadığını, 5-6 tane bekçinin olduğunu, cumartesi pazar günleri gündüz çekip gittiğini, akşam yatacak yeri olmadığı için yatmak için şantiyeye geldiğini, davacının günlük fiilen işyeri bekleyip çalışması olmadığını, istediği zaman gezip istediği zaman geldiğini, ... ise, davacının gidecek yeri olmadığını, sürekli konteynır da kaldığını, akşam 17.30 da işyerinin paydos olduktan sonra bekçilerden birinin gece 24.00’a kadar diğerinin de 24.00’dan sabah 07.00’a kadar beklediğini, bu şekilde dönüşümlü olarak bir gecede iki kişi çalıştığını, beş bekçinin olduğunu, 5.bekçinin de gündüz inşaatı beklediğini, davacının gececi olan bekçilerden olduğunu, bekçilerin 5 kişi olup fazla çalışmalarına gerek olmadığını beyan etmişlerdir.
Mahkemece davacının çalışmasının şantiyede gece ve gündüz barınarak devam ettiği, burada bulunan çeşitli alet ve makinelere göz kulak olması şeklinde çalıştığı, evi de aynı yerde olduğundan, mesai ve dinlenmesinin iç içe geçmiş vaziyette olduğu, dinlenme zamanını da aynı işyerinde geçiren işçinin fazla çalışma talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle fazla çalışma isteğinin reddine karar verilmiştir. Ancak varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Şöyle ki, davalı şirkete ait şantiye işyerinde bekçi olarak görev yapan davacının her ne kadar gece ve gündüz şantiyede barındığı anlaşılmaktada ise de, gerek taraf beyanlarından gerekse de taraf tanık beyanlarından, davacının gece bekçisi olarak çalıştığı ve günlük çalışma süresinin 18.00-08.00 saatleri arası gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu duruma göre de, davacının 18.00-08.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Belirtilen sebeple, davacının fazla çalışma alacağı, belirlenen çalışma saatleri dikkate alınarak hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Diğer yandan, davalı tarafça dosyaya bir kısım para makbuzları sunulmuştur. Söz konusu belgelerde davacının isim ve imzası var ise de, ödemelerin neye ilişkin olduğuna dair bir açıklama bulunmamaktadır. Davacı taraf, söz konusu ödemelerin, aylık ücret alacağına ilişkin olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, anılan ödemelerin bir kısmının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına ilişkin olduğu kabul edilerek, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanmasında dikkate alınmış ise de, belgelerdeki ödemelerin neye ilişkin olduğuna dair herhangi bir açıklama bulunmadığı gözönüne alındığında, söz konusu ödemelerin ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödemesi olduğunun davalı tarafından ispatlanamadığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy