(6100 S. K. Geç. m. 3) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin ... Genel Müdürlüğünde kadroya geçmeden önceki dönemde geçici işçi olarak çalıştığını ancak bu hizmetlerinin kıdeminden sayılmadığını, geçici işçilikte geçen çalışmaların kıdeminden sayılarak derece ve kademesinin tespiti ile yeni derece ve kademesi dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının geçici işçi olarak işe başlayıp kısmi süreli iş sözleşmeleri ile çalıştığını, 26.10.2000 tarihli protokol gereğince daimi işçi olarak kadrosuna geçinceye kadar bir tam yıl çalışmadığını, dolayısıyla idare ile Yol-İş Sendikası arasında akdedilen toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerinde düzenlendiği şekliyle kademe ve derece yükselmesinin şartlarını sağlayamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince 12.09.2018 tarihli bozma ilamına Mahkemece uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Maliye Hazinesinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda; davalı Maliye Hazinesi harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm fıkrasında harçlardan sorumlu tutulması hatalıdır.
Diğer yandan, karar başlığında davalı taraf bölümünde ... İl Özel İdaresi de gösterilmiş olup 6360 sayılı Kanun kapsamında davalı taraf sıfatını haiz Maliye Hazinesi olduğundan hüküm fıkrasında sadece ve açık olarak davalı Maliye Hazinesi açısından hüküm kurulmaması da hatalıdır.
Ayrıca, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden de davacılara miras payları oranında verilmesine dair hüküm kurulmaması hatalıdır.
Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Hüküm fıkrasındaki “Alınması gereken 1.160,12 TL harçtan, peşin yatırılan 295,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 864,22 TL'nin davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına” şeklindeki kısmın hükümden tamamen çıkartılarak yerine “Davalı Maliye Hazinesi harçtan muaf olduğundan, davacı tarafça yatırılan toplam 295,90 TL harcın talep halinde davacılara miras payları oranında iadesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,
Hüküm fıkrasındaki “Davacı tarafından sarf edilen 828,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklindeki kısmın hükümden tamamen çıkartılarak yerine “Davacı tarafça yatırılan harçlar hariç olmak üzere 532,30 TL yargılama giderinin davalılardan Maliye Hazinesinden alınarak davacılara miras payları oranında verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,
Hüküm fıkrasında vekalet ücretine ilişkin olarak yer alan “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklindeki kısmın çıkartılarak yerine “davalılardan Maliye Hazinesinden alınarak davacılara miras payları oranında verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,
Hüküm fıkrasında yer alan diğer tüm “davalıdan alınarak” sözcüklerinin çıkartılarak yerine “davalılardan Maliye Hazinesinden alınarak” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/03/2021 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)