-D. 5/2022 Yargıtay/Ceza No: 23/2019
(Girne Ağır Ceza No: 10167/2017)

YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA.

Mahkeme Heyeti: Bertan Özerdağ, Beril Çağdal, Peri Hakkı

İstinaf eden: Yaşar Akdoğan, Merkezi Cezaevi, Lefkoşa
- (Sanık)
ile

Aleyhine istinaf edilen: KKTC Başsavcısı - Lefkoşa
(Davayı İkame Eden)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Avukat Boysan Boyra
Aleyhine isti-naf edilen namına: Kıdemli Savcı Erdinç Akyener

Girne Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Fadıl Aksun, Kıdemli Yargıç Pınar Beyoğlu ve Yargıç Temay Sağer'in, 10167/2017 sayılı davada, 13.3.2019 tarihinde verdiği karara ve 15.3.2019 tarihli ceza takdirine karşı, S-anık tarafından yapılan istinaftır.

------------

K A R A R

Bertan Özerdağ: Bu istinafta, İstinaf Eden/Sanık kararda bundan böyle sadece Sanık ve yerine göre Müdafaa Aleyhine İstinaf Edilen/İddia Makamı ise, sadece İddia Makamı olarak anılacaktır.

Sa-nık Girne Ağır Ceza Mahkemesinde aşağıdaki davalardan itham edildi:

"İTHAM OLUNDUĞU SUÇ
Birinci Dava

Fasıl 154 Ceza Yasasının 205(1)(3) maddelerine aykırı insan öldürme.

SUÇUN TAFSİLATI

Sanık, 30 Aralık 2016 tarihinde Gir-ne'de Aşık Veysel Sokak üzerinde bulunan, Kali-2 Hasan Nevzat Apatmanı No.8 adresinde kain ikametgâhın doğuya bakan 10 metre 20 cm. yüksekliğindeki mutfak balkonundan, eşi Akile Akdoğan'ı ayak bileklerinden yukarı kaldırıp balkondan aşağıya atmak sureti il-e öldürdü.

İTHAM OLUNDUĞU SUÇ
İkinci Dava

Fasıl 154 Ceza Yasasının 243.maddesine aykırı hakiki bedensel incinmeye sebep olan darp.

SUÇUN TAFSİLATI

Sanık, birinci davada belirtilen aynı tarih ve mahalde, eşi Akile Akdoğan'ın vücudunun muhtelif yerlerine- ve yüzüne elleri ile vurmak suretiyle mezkûr şahsın hakiki bedensel incinmesine sebep oldu.

İTHAM OLUNDUĞU SUÇ

Fasıl 154 Ceza Yasasının 91(c) maddesine aykırı şiddet kullanma tehdidi.

SUÇUN TAFSİLATI

Sanık, birinci davada belirtilen aynı tarih ve mah-alde, eşi, Akile Akdoğan'ın kanunen yapma hakkına sahip olduğu bir fiili yaptığından dolayı, şahsına ve çocuklarına zarar vereceği hususunda tehdit etti, yani 'Seni öldürürüm, çocuklarını öldürürüm' dedi."

Sanığın aleyhindeki ithamları kabul etmemesi ü-zerine meselenin duruşması yapılmış olup yapılan duruşma neticesinde Sanık Girne Ağır Ceza Mahkemesi tarafından suçlu bulunarak mahkûm edildi. Mahkeme Sanığı aleyhindeki 1. davadan 30 yıl hapislik cezasına çarptırdı.

OLGULAR

Mesele ile ilgili olguları- ve mahkemenin bulgularını şöyle özetledik:

Sanık ile Müteveffa Akile Akdoğan evliydiler. Bu evliliklerinden 22.10.2005 doğumlu T.A. ve 13.09.2012 doğumlu N.A. isimli bir kız, bir de erkek çocukları oldu. Sanık, Müteveffa ve çocukları ile birlikte olay y-eri olan Kali 2 Apartmanı Daire 8 Girne adresinde ikamet etmekteydi.

Sanık, Müteveffanın telefonuna 16.12.2016 tarihinde sabah saatlerinde gelen bir mesaj nedeniyle Müteveffanın başka bir kişi ile ilişkisi olduğundan şüphelenmeye başlamış, o tarihten it-ibaren Müteveffanın öldüğü tarihe kadar aralarında bu nedenle birçok kez tartışma yaşanmıştır.

30.12.2016 tarihinde sabah saat 06.50 raddelerinde Akile Akdoğan, ikametgâhlarının mutfak kısmındaki 10 m 20 cm yükseklikteki balkondan aşağı düşerek beton zem-ine çarpması sonucu beyin travması ve parçalanması nedeniyle olay yerinde vefat etmiştir.

Sanık mutfak balkonundan aşağı, beton zeminde yatan eşine baktıktan sonra aşağı inerek eşinin yanına gitmiştir. Sanık merdivenlerden inerken polis imdat'ı arayarak e-şinin intihar ettiğini söylemiş ve yardım çağrısında bulunmuştur. Sanık daha sonra kayınvalidesini telefonda arayarak olayı bildirmiştir. Sanık'tan sonra olay yerine gelen ilk kişi, aynı apartmanda ikamet eden komşusu İsmail Güney idi.

Sanık olaydan sonr-a aynı gün polise ifade vermiştir. Sanık ve Müteveffanın kızları T.A. da aynı gün polise ifade vermiştir.
Başlatılan tahkikat çerçevesinde Müteveffaya otopsi yapılmış, yapılan otopsi neticesinde Müteveffanın kesin ölüm nedeni belirlenmiştir. Otopsi esnası-nda Müteveffadan kan ve idrar örnekleri de alınmış ve testler yapılmıştır. Duruşmada sunulan şahadetten, Müteveffanın ölüm nedeninin, balkondan aşağıya düşme sonucu kafasının almış olduğu kırık ve kanamalar olduğu konusunda ihtilaf yoktur.

Müteveffanın öl-ümü ile sonuçlanan olaydan hemen sonra küçük T. ve küçük N. anneannelerinin yanında kalmaya başladılar. Bu süre zarfında Sanık, çocukları ile belirlenen görüş günlerinde görüşmeye başladı.

Müteveffanın annesi Emetullah Nacisoy Girne Kaza Mahkemesine başv-uruda bulunarak, çocukların vasisi olarak kendisinin atanması ve babaları Sanık ile ilişki kurma haklarının kısıtlanmasını talep etti. Mahkeme bu talebi reddetti.

26.7.2017 tarihinde Sanık ile çocukların görüşmesi sonrasında çocukları teslim etmek üzere -anneannelerinin evine gidildiğinde Sanık ile Müteveffanın annesi ve kardeşi Nesil Nacisoy arasında bir tartışma çıktı.

T.A. olaydan takriben 9 ay sonra polise ek bir ifade vererek, annesinin ölümünden onu balkondan aşağı atan babasının sorumlu olduğunu -iddia etti. O gece yaşananlara dair beyanlarda bulundu.

Bu ek ifade doğrultusunda Müteveffanın vefat etmesinden takriben 9 ay sonra Sanık polis tarafından tutuklandı. Sanık, tutuklanmasının akabinde bir ek ifade daha verdi.

Sanık tutuklanmadan önce, Ve-li Esendağlı ile bir görüşme yaptı. Veli Esendağlı tarafından kaydedilen olayla ilgili Sanığın beyanlarını içeren görüşme kayıtları ve olaydan önce Müteveffa ile kızkardeşi Nesil Nacisoy'un yapmış olduğu telefon görüşme kayıtları Alt Mahkemeye emare olarak- sunuldu.

Duruşma süresince Sanık, Müteveffayı ikametgâhlarının balkonundan aşağıya atarak ölümüne neden olmakla itham edilmiş buna karşın, Müdafaa, Müteveffanın intihar etmiş veya kazaen aşağıya düşmüş olacağı üzerinden müdafaasını yapmıştır. Bu nedenl-e, Müteveffanın düşme şekli konusunda İddia Makamı Tanığı No. 9 Dr. İdris Deniz'in verdiği şahadet kararda büyük önem arz etmiştir. Keza, Müteveffanın düşme şekli bu olayın en temel ihtilaf konularından biridir.

Mahkeme tarafların sırasıyla şahadet sunar-ak davalarını kapatmasından sonra olay yerine giderek keşifte bulundu. Mahkemenin olay yerinde keşif yapmasından sonra İddia Makamı tarafından dinletilen uzman tanık statüsündeki Tanık No.9 Dr. İdris Deniz, müdafaanın davasını kapatmasından ve hitaplardan -önce Mahkeme tarafından tekrar tanık (recall witness) olarak celp edildi.

Duruşma neticesinde Girne Ağır Ceza Mahkemesi Müteveffanın Sanık tarafından aşağıya atılması sonucu vefat ettiğine bulgu yaparak Sanığı aleyhindeki ithamlardan mahkûm etmiştir.

-Mahkeme, aleyhindeki adam öldürme ithamından mahkûm olan Sanığı 30 yıl hapislik cezasına çarptırdı.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf sebeplerini sunulan hitap uyarınca aşağıdaki 3 başlık altında özetlememiz mümkündür,
Muhterem Alt Mahkeme, İddia Makamı tanığı -Tanık İdris Deniz'i tekrar şahadet (recall witness) vermek üzere mahkemeye celp edip kendisine şahadet verdirmekle, ceza usul prensiplerini meseleye hatalı uyguladı, Sanığa adaletsizlik yaptı, masumiyet karinesini ihlal etti ve hatalı bir usul uyguladı. Bu- nedenle, İdris Deniz'in tekrar tanık olarak sunduğu bu şahadet dosyadan ihraç edilerek karar verilmesi gerekir.

Muhterem Alt Mahkeme, Sanığı aleyhine getirilen adam öldürme suçunun makul şüpheden ari ispat edildiği bulgusunu yaparak mahkûm etmekle hat-a etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Sanığı aleyhindeki adam öldürme suçundan 30 yıl hapis cezasına çarptırmakla hata etti.

TARAFLARIN İDDİA VE ARGÜMANLARI

Sanık Avukatının istinaftaki hitabını aşağıda özetledik:

Girne Ağır Ceza Mahkemesi kanıtlanmamış çe-vre şahadete dayanarak veya çevre şahadet olarak dahi kabul edilemeyecek unsurlarla, Sanık aleyhindeki ithamların makul şüpheden ari alarak ispat edilememesine rağmen Sanığı masumiyet karinesinden yararlandırmamakla ve mahkûm etmekle hata yaptı. Şöyle ki:
-
Mahkeme Sanığın Emare 39'da duyduğu sesleri "pat pat" yani iki kez, bazılarında ise sadece "pat" yani bir kez duyduğu şeklinde beyan etmesini Sanık aleyhine almış ve mahkeme dışı yalan olarak kabul etmiştir. Buna karşın Mahkeme, Emare 39'un montaj olduğu- gerçeğini kabul etmemiştir. Halbuki ses kaydının montaj olduğu tüm şahadet incelendiğinde kendiliğinden ortaya çıkmaktadır. Veli Esendağlı'nın bu konuşmayı kaydettikten sonra USB belleğe aktarılması için başka bir kişiye vermiş olduğu ihtilafsızdır. Keza,- Emare 45 USB belleğe aktarılmış bu ses kaydının yazıya dökülmüş şeklidir. Emare 39 ve Emare 45 karşılaştırıldığında dahi aralarında fark vardır. Emare 39'un 31.dakikası dinlenildiğinde Sanığın iki kez "bam" dediği anlaşılacaktır. Bu nedenle bu kayda daya-nılarak yapılan tüm bulgular hatalıdır.

Keza, Veli Esendağlı'nın tanıklığı tamamlandıktan sonra Sanığın yanından geçerken Sanığa küfretmesi bu kişinin tarafsız bir tanık olmadığının ispatıdır. Bu tanığın kaydettiği Emare 39 kayıt itibar edilmez olup, bu- kaydın bazı kısımları çıkartılmış, bazı kısımları bırakılmış ve sonradan montajlanmıştır. Bu tanığın ajan provokatör olduğu da açık olup şahadetinin tümüne hiçbir değer verilmemesi gerekirdi. Aynı zamanda Emare 39 özel hayatın gizliliği ihlal edilerek eld-e edilmiştir.

Dolayısıyla Alt Mahkemenin Sanığın "bam" dediği ve "bam bam" diye tarifini daha sonradan uydurduğu veya kasıtlı yalan söylediği bulgusu hatalıdır. Alt Mahkemenin keza, Sanığın ileride kızı T.'nin uyanık olma ihtimalini bertaraf etmek için- bunları uydurduğu çıkarımlarını yapması makul değildir. Zaten Sanık Emare 23 ifadeyi verirken aleyhinde herhangi bir suçlama veya tutukluluk bulunmamaktaydı. Mahkeme Sanığın eşini kaybetmesinin etkisiyle yaşadığı üzüntüyü veya eksik tahkikat nedeniyle böy-le bir durumun ortaya çıktığını da gözardı etti.

Mahkeme, "Sanık Müteveffanın kısık sesle polis veya imdat dediğini söylemekte, buna karşın Sanığın olay gecesi ile ilgili tüm anlattıklarından, Sanığın Müteveffaya sarılmak istediği anda halının kayması ile- birlikte düşüp başını yastığa vurduğu gibi bir durum görülmektedir. Sanığın bu husustaki beyanları göz önüne alındığında Müteveffanın bu çağrıda bulunacak bir durumu olduğu görülmemektedir." demiştir. Mahkeme bu şahadeti değerlendirdikten sonra Müteveffan-ın polise ihtiyaç duyabilecek kadar yardıma muhtaç olduğu bulgusunu yapmıştır. Mahkeme bu bulgulardan sonra Müteveffanın kafasını sokak kapısına çarptığına bulgu yapmasına karşın bu konuda huzurunda hiçbir şahadet mevcut değildir.

Keza, bu konuyla ilgili- Sanığın kızı T.'nin şahadetine bakıldığında, olaydan hemen önce Sanığın kapıyı açtığı ve yat uyu dediği görülecek olup kızının bu beyanı Sanığın kapıyı açıp onlara baktığı yönündeki şahadetini desteklemektedir.

Mahkeme, Sanığın, Müteveffa ile halının ka-yması ile birlikte düşmeleri sonucunda Müteveffanın başının yastığa çarptığı hususundaki beyanının Müteveffanın polis ve imdat çağrıları ile uyumlu doğal bir durum olmadığını belirtmiştir. Mahkeme bundan Sanığın polise ihtiyaç duyacak kadar yardıma ihtiyaç- duyduğu çıkarımını yapmıştır. Halbuki, Müteveffanın kız kardeşi ile olayın hemen 12 saat öncesindeki telefon görüşmesinin kaydı olan Emare 15'e bakılsaydı İddia Makamı Tanığı No. 15 Nesil Nacisoy'un Müteveffayı Sanığın kendisine şiddet uygulayıp uygulamad-ığı konusunda sorgulamış olduğu Müteveffanın ise "hayır beni sever" diye onu cevaplamış olduğu görülecekti.

Tanık Nesil Nacisoy Müteveffa ile yaptığı Emare 15 telefon görüşmesinde Müteveffaya ilaç tavsiye etmektedir. Müteveffa Çetin Selkan ile olan iliş-kisi nedeniyle psikolojik bunalım içerisindeydi. Müteveffa olay gecesi ciddi derecede anti depresan ilaç kullanmıştı ve kanında beklenenden fazla floksotin etken maddesi çıkmıştır. Müteveffanın olay gecesi normal bir davranış sergilemediği de ortadadır. Sa-nık ve Müteveffanın komşusu Mehmet Yalçın olay gecesi sesler duyduğunu ancak feryat veya imdat çağrısı duymadığını ifade etmiştir. Dolayısıyla, Mahkemenin Müteveffanın yardıma ihtiyaç duyduğu bulgusu hatalıdır. Keza, Müteveffanın sigarasının halen daha yan-dığını söyleyen Özlem Keser mahkemede dinletilmemiştir.
Alt Mahkeme Müteveffanın olaydan önce çay demlediğini, çay bardağı yıkadığını belirterek, gözü ileri derecede bozuk olan bir kişinin bunları yaparken gözlük takması gerektiğine bulgu yaptı. Mahkemey-e göre o gece gözlükler Müteveffanın gözünde olmalıdır ve dış etken ile gözlükler çıkmıştır. Mahkemenin bu bulguyu hangi şahadete göre yapmış olduğu nasıl böyle bir bulgu yapabildiği açık değildir. Halbuki İddia Makamı Tanığı No. 17 Dr. Hatice Arodezli miy-op kişilerin gözlük takmadan da alıştıkları ve adapte oldukları ortamda hareket edebildikleri-ni, Müteveffanın 2 metreye kadar parmak seçebildiğini söyle-miştir. Bu şahadete göre Müteveffanın olaydan önce gözlüksüz olması ve mutfakta hareket etmesi çok doğ-al bir davranıştır. Müteveffanın bu olaydan önceki bir zamanda gözlüksüz hareket ederken ayağını çarptığı ve kırdığı hususunda Sanık ve kızı T.'nin şahadeti vardır. Keza, gözlük üzerinde parmak izi tespitine yönelik bir inceleme yapılmamıştır. Daha doğrusu- tahkikat memuru ne gözlükte ne balkon kapısında ne meyve suyu kutusunda ne de çöp üzerinde parmak izi tespitine gitmemiştir.

Mahkeme Sanığın Müteveffanın başını sokak kapısına vurduğu çıkarımını yapmış olmasına karşın bu çıkarımı gösteren veya ortaya k-oyan hiçbir şahadet Mahkeme huzurunda bulunmamaktadır. Bu nedenle, bu çıkarım hatalıdır. Halbuki Sanığın, şahadetinde Müteveffanın kapıya çarptığını söylemekle birlikte kafasını çarptığı hususunda hiçbir beyanı olmamıştır. Keza, kızı T. olaydan önce sadece- su ısıtıcıyı (kettle) sesi duyduğunu söylemiştir.

Mahkeme antidepresan kullanan ve 12.5 miyop olan bir kişinin kapıya çarpmasını normal karşılamayıp her olguyu Sanık aleyhine alıp bu yönde çıkarım yapmakla hata yapmıştır. Dolayısıyla, Sanığın Müteveffa-yı bayıltıp aşağı attığı bulgusu da bu nedenle hatalıdır.

Mahkeme, Sanığın yeminsiz beyanında balkona açılan mutfak kapısının kilitli olduğunu tahmin ettiğini söylemesinden hareketle, salonda bulunan Sanığın kilitli olan kapının sesini işitmemesini maku-l karşılamamıştır. Mahkemenin bu sonuca neye göre ya da hangi şahadete göre vardığı belli değildir. Halbuki, Sanığın bunu duymaması çok makuldür.

Keza, Mahkemenin Müteveffanın balkondan düşmesinden 15-20 saniye önce mutfaktan salona geçip oturduğu bulgu-su hatalıdır. Mahkeme bu hususu hesaplayarak bulmuş olup Sanığın bu yönde bir ifadesi olmamıştır, bu Mahkemenin yarattığı bir olgudur. Sanık "bam bam" sesini mutfaktan ayrıldığı esnada değil, mutfaktan çıkıp çocukların odasına geçtikten ve onlara baktıktan- akabinde salona dönüp oturduktan bir müddet sonra duyduğunu söylemiştir. Sanığın "15 - 20 saniye sonra duydum" beyanı oturup düşünmesinden sonraki süre içindir.

Sanığın, Emare 39, Veli Esendağlı ile yaptığı görüşme kaydında ve Emare 31, vasi tayin isti-dasında ambulans çağırdığını söylemesine karşın Emare 20 telefon dökümlerinde polis imdat hattını aramış olması, Mahkeme tarafından daha sonra ambulansı aradığı algısının yaratılmaya çalışıldığı ve bu nedenle mahkeme dışı bir yalan olduğu şeklinde kabul ed-ilmiştir. Halbuki Sanık, olayın hemen akabinde verdiği ifadede ambulansı arayıp aramadığımı hatırlamıyorum demiştir. Müteveffanın yerdeki haline bakılırsa Sanığın ambulansı çağırmasının Müteveffaya herhangi bir yardımı olmayacaktır, çünkü Müteveffa zaten ö-lmüştür, ancak Mahkeme ambulans çağırmamasını Sanığın Müteveffayı öldürme amaçlı olduğuna yönelik hatalı bir bulgu yapmıştır.

Mahkeme Sanığın olay günü verdiği ilk ifadede Ahmet Öztürk isimli kişiden bahsetmeyip daha sonraki ek ifadesinde bahsetmesini S-anığın yalanı olarak kabul etmiştir. Halbuki Sanık bu kişiyi olaydan sonra Facebook'ta yaptığı araştırmada tespit etmiştir. Söz konusu her iki ifade de Sanığın tutuklu olmadığı ve aleyhinde herhangi bir suçlama bulunmadığı tarihlerde verilmiştir. Dolayısı-yla, Sanığın yalan söylemesi için bir sebebi yoktu. Sanığın bu beyanının yalan veya kurgu olarak kabul edilmesi hatalıdır. Öte yandan Sanığın bu konuda neden yalan söylemiş olabileceğine dair Mahkemenin herhangi bir açıklaması yoktur.

Sanığın bu beyanl-arının aleyhine alınabilmesi için kasıtlı söylenmiş, önem taşıyan bir konuda olması ve yalanı motive eden suçluluğunu anlaması ve gerçek korkusu olması gerekir. Mahkeme bu unsurları incelemiş değildir ve bu yönde hiçbir bulgusu yoktur. Sanığın korkusu olsa- tutuklanacağı zamana kadar yurtdışına gidebilir ülkeyi çoktan terk edebilirdi.

Mahkeme Sanığın bu suçu işlemek için fırsatı olup olmadığını incelerken, Sanığın polise verdiği ifadesinde Müteveffanın düşerken duvara çarptığını söylemesine karşın yeminsi-z ifadesinde ise yere çarptığını söylemesini sonradan düşünülmüş yalan olarak kabul etmiştir. Mahkemenin Sanığın ağzından çıkan hatalı bir beyanı yalan olarak alması hatalıdır. Keza, Sanığın sarılırken düştüğü yönündeki polise verdiği ifadesi ile ses kaydı-ndaki Müteveffaya tokat attıktan sonra düştüğü beyanı arasındaki farkı sonradan düşünülmüş olarak kabul etmesinde, hiçbir gerekçe yoktur. Bu nedenle bu bulgu hatalıdır. Mahkeme Sanığın aleyhinde itham olmadığı, eşini kaybettiğini, çocukları için endişelend-iğini ertesi gün verdiği ifadesinde tüm detayları hatırlamamasını daha sonra verdiği ifadede beyan etmesi nedeniyle sonradan düşünülmüş kabul etmesi, Sanığın durumunu değerlendirmemesi hatalıdır. Dolayısıyla, Sanıkla ilgili, after thought olarak kabul edil-ebilecek hiçbir şahadet mevcut olmadığından Mahkeme bu hususları sonradan yaratılmış yalan olarak kabul etmekle hata etti.

Tüm belirtilenlerden anlaşılan, olayın, Sanığın Müteveffa ile kendisini aldatıp aldatmadığı konusunda tartıştıkları, Sanığın Mütev-effanın üzerine yürüdüğü, o esnada Müteveffaya yavaş bir tokat attığı, düşmemesi için onu tutmaya çalışırken birlikte yere düştükleri, Sanığın o esnada dirseğini yere vurduğu, Müteveffanın yerden kalkarken gözlük takmadığından ve ilaç kullandığından denges-ini kaybedip kapıya vurduğu, ama başını vurmadığı, ardından Müteveffanın mutfağa Sanığın ise salona geçtiği, Sanığın çocukların odasına gidip onlara baktığı, akabinde salona tekrar dönüp oturduktan 15-20 saniye sonra "bam bam" diye bir ses çıkması üzerine -dışarıya çıktığı, balkondan baktığında Müteveffayı aşağıda gördüğü, koşarak merdivenlerden inerken bir numara aradığı ama kimi aradığını bile olaylar nedeniyle hatırlamadığı, aşağıya indiğinde kızı T.'yi camdan bakarken gördüğü şeklinde cereyan ettiğidir. -

Yukarıda anlatılan olay Sanığın mahkemede verdiği yeminsiz beyanı ve Veli Esendağlı ile yaptığı görüşme ile aynı olup sadece 1 sene önce verdiği ifadesinde bazı farklı kelimeler kullanmış olması sonradan yaratılmış bir yalan olarak kabul edilemez. Sanı-k ile Müteveffanın kızları T. mutfakta fokurdama sesi duydum demiştir. Bu husus, Sanığın Müteveffanın su ısıtıcısı ile çay yaptığı ve içildiği beyanını teyit etmektedir. Ayrıca küçük T. babasının odasına geldiğini söylemiştir ve bu beyanı da Sanığın T.'nin- odasına gittiği beyanını teyit etmektedir. Dolayısıyla, Sanık yalan söylememiştir. Tüm bu şahadet Sanığın Müteveffayı bayıltıp balkona sürüklediği senaryosunun hatalı olduğunu göstermektedir.

Mahkemenin Müdafaa Tanığı No.2 Doç. Dr. Emre Hamurtekin'in ş-ahadetine hiç değinmemiş olması hatalıdır çünkü bu kişi toksikoloji alanında uzman olup bu alanda yetkindir. İdris Deniz'in şahadeti ise hiçbir bilimsel veriye dayanmamaktadır.

İddia Makamı Tanığı No.9 Dr. İdris Deniz'in mahkeme tarafından ikinci kez mah-kemeye çağrılması Sanığın masumiyet karinesini ihlal etmiştir. Mahkeme inanılır şahadet vermeyen İdris Deniz'i ikinci kez kendi inisiyatifi ile mahkemeye celp etmiş ve şahadetini düzelttirerek Sanığı suça bağlamasını sağlamıştır. İdris Deniz'in ilk verdiği- şahadet (mavi 639) ile tekrar tanık (recall witness) olarak verdiği şahadet (mavi 1430 - 1537) arasında çok ciddi farklılık vardır. Bu tanık, "cinayet mi intihar mı kaza mı ben bilemem" yönünde şahadet vermiş olup bu beyanı dikkate alınmamıştır.

Bu tanı-ğın tekrar tanık (recall witness) olarak çağrılmasındaki usul hatalı ve gerekçesizdir, bu tanığın tekrar tanık olarak çağrılmasına gerek dahi yoktu. Mahkeme tekrar tanık aşamasında bu tanığa yönlendirici (leading) sorular sormuş olup mahkeme tarafından yap-ılan bu sorgulama tekrar tanık (recall witness) prensiplerine aykırıdır. Mahkeme bu tanığı tekrar tanık çağırmakla çelişkili şahadetini düzeltme fırsatı vermiş, Mahkemenin bizzat sorduğu sorularla tanığın şahadetine müdahale etmiş ve Sanığı suça bağlayıcı -şahadet vermesini sağlamıştır. Dolayısıyla, bu tanık tekrar tanık (recall witness) olarak çağrılamayacağı gibi çağrılsa bile kendisine bu şekilde şahadet verdirilemezdi. Bu nedenle, Sanığa adaletsizlik yapılmış olup tekrar tanık (recall witness) olarak ver-ilen şahadetin tümünün kayıtlardan silinmesi ve dikkate alınmaması gerekir.

Tüm bunların yanında Mahkeme, Sanığın makul şüpheden ari olarak aleyhindeki ithamı işlediği hususundaki ispat külfetini ve çevre şahadeti hatalı uygulayarak Sanığı mahkûm etmişt-ir. Bu meselede uzman tanığın şahadetinin çok az bir değeri olması gerekirdi. Çünkü Uzman tanıkların celp eden taraf lehine şahadet verme eğilimleri vardır. Dr. İdris Deniz'in şahadeti de kendini celp eden tarafın lehine verilmiş bir şahadet niteliğindedir-. Bu tanık iyi bir uzman tanık olsaydı, ilk düşüş gerçekleştiğinde birinci çamaşır telleri geçildikten sonra vücudun aldığı şekiller konusunda tuhaf şeyler olduğunu söyleyecekti. Bir uzman tanık bunu nasıl atlayabilir veya göz ardı edebilir konusu Mahkemec-e dikkate alınmalıydı.

Tanık Dr. İdris Deniz Emare 54 otopsi raporunda şiddet izine rastlanmadığını ifade etmiş ve raporda belirtilen her iki kolda sağ el bileğinde tespit edilen muhtelif kırmızı mor ekimozların düşme sırasında olmadığını söylemiştir. T-anık ekimozların kontrol altına almak için elle tutma sırasında parmak uçlarının basısı nedeniyle olabileceğini söylemiş, ancak sol koltuk altındaki ekimozların Müteveffanın taşınması sırasında olabileceğini söylememiştir. Buna rağmen Mahkeme bu yönde bulg-uya varmıştır. Keza, Tanık ilk şahadetinde söylemediği bu hususu tekrar tanık (recall witness) olarak geldiğinde Mahkemenin de yönlendirmesi ile söyleyerek şahadetini değiştirmiştir. Emare 54 otopsi raporu ve tanığın mavi 641-651, 664-669-670'deki şahadeti- Mahkemenin bu bulguyu yapmasına cevaz vermemektedir. Keza, Mahkeme tanığın uyluk ve ayaklarındaki ekimozlarla ilgili şahadetine önem vermemiş veya hiç incelememiştir.

İddia Makamı Tanığı No.9 Dr. İdris Deniz, mavi 661'de, Müteveffanın evinin balkonunda-ki 1.sıradaki çamaşır tellerine çarptığını, tellerin ilkinin bariz şekilde gevşediğini söylemiştir. Buna karşın tekrar tanık olarak verdiği ikinci şahadetinde bu husus yoktur. Çünkü Müteveffa eğer gevşemeye sebebiyet verecek şekilde 1.tele çarptıysa atlamı-ş veya intihar etmiş olma ihtimali daha yüksektir. İddia Makamının iddiası Müteveffanın karnının balkonun demirine yaslanmış ve ayakları aşağıdan kaldırılıp duvarla telin arasından aşağıya bırakılmış olduğu yönündedir. Bu takdirde 1.teldeki gevşemenin nere-den kaynaklandığının cevabı verilememiştir. Bu husus Müteveffanın yüksekten atlamış veya intihar etmiş olmasının daha yüksek ihtimal olduğunu göstermektedir. Keza, bu konuda tahkikat eksik yapılmış ve hazırlanan krokide yeterli ölçüm yapılmamıştır. Mahkeme- huzurunda 1.60'lık bir kişinin 90 cm'lik balkondan düşemeyeceğine dair bir şahadet sunulmamıştır. Emare 53 krokinin olaydan takriben 9 ay sonra çizilmiş olduğunu Mahkeme hiç dikkate almamıştır.

Mahkeme, Tanık İdris Deniz'in, bilinci kapalıyken düşen b-ir insanın duvara daha yakın düşeceği yönündeki şahadetini, Emare 7'deki 45.fotoğraf ile birlikte değerlendirmiş olsa idi Müteveffanın duvara yakın olmadığı ve düşerken bilincinin kapalı olmadığını tespit edecekti.

İddia Makamı Tanığı No.9 Dr. İdris De-niz şahadetinde (mavi 682 - 684'de), "Müteveffa ayağa kaldırıldı ve aşağıya bırakıldı" dememiş olmasına karşın, Mahkeme bu söylenmiş gibi bulguya varmıştır. Tanık tekrar tanık (recall witness) olarak şahadet verdiğinde ise alt kattaki balkonlardaki tellere- çarpmış olabileceğini söyleyerek ciddi bir çelişkiye düşmüştür.

Mahkeme huzurunda Müteveffanın sağ iken balkona taşındığına dair hiçbir şahadet ve bilimsel olgu olmamasına ve kızları T.'nin bu konuda verdiği şahadetine itibar etmemesine karşın Sanığın -Müteveffayı balkona taşıdığı hususunda bulguya varmakla hata yapmıştır.

İddia Makamı Tanığı No.9 İdris Deniz, Müteveffanın uyluk bölümünde bulunan izlerin yukarıdan aşağıya inerken 2.katta bulunan tellere temasla, farklı yerlere sürtünerek olduğunu bel-irtmiş olmasına karşın, tekrar tanık (recall witness) olarak verdiği şahadetinde aynı yere sürtünerek oluştuğunu söyleyerek kendisiyle çelişmiştir. Mahkeme keza, Müteveffanın düşerken de bilincini kaybetmiş olabileceğini veya bayılabileceğini kabul etmemek-le veya kabul etmesine rağmen bunu Sanık lehine makul bir şüphe olarak kabul etmemekle hata yapmıştır.

Halbuki Dr. İdris Deniz Müteveffa aşağı düştüğünde bilinci kapalıydı yönünde şahadet verdiğinden, Mahkemede bilinci kapalı iseydi aşağı atılmıştır bulg-usu yapmış olup az önce belirtilen ihtimali Sanık lehine bir şüphe olarak kabul etmeyerek veya bu hususta şahadet olmasına karşın şahadet dışı olasılık olarak kabul ederek hata yapmıştır.

Müteveffanın kanında ilaç bulunmasından ve Emare 15 telefon kaydı-ndan kızkardeşinin kendisine ilaç önermesinden dolayı intihar olasılığını dikkate almayan ve Sanığı bu şüpheden yararlandırmayan Mahkeme hatalı bir karar vermiştir. Keza Mahkeme, İddia Makamı Tanığı No.9'un, Müteveffanın intihar etmiş olması halinde düşüş -esnasında bilincini yitirmiş olabileceğine dair şahadetini dikkate almamakla hata etmiştir. Keza Müdafaanın Müteveffanın balkonda olduğu esnada bayılmış veya şuurunu kaybetmiş olabileceği ihtimali iddiasını da değerlendirmemiştir ve hata yapmıştır.

Mahk-eme mutfakta ve balkonda bir çöp yığını olmadığını, meyve suyu kutusunun da orada olmadığını Sanığın zımnen mahkemeye izah eder durumda olduğunu temsil etmiştir. Bunlarla beraber Sanığın zımni kabulünün nasıl gerçekleştiğinin bir cevabı yoktur. Sanığın nas-ıl zımnen bunu izah ettiği anlaşılır değildir ve kararda bunun bir izahı yoktur. Mahkeme mavi 1578'de Sanığın bahsedilen çöp ve meyve suyu kutularının Müteveffayı balkona götürmesine engel olacağını söylediğini belirtmesine karşın, Sanığın bu hususta herha-ngi bir beyanı yoktur.

Mahkeme mutfaktaki meyve suyu kutusunun ve çöplerin Sanık tarafından bilinçli olarak dağıtıldığına bulgu yapmıştır. Bunlar orada olsaydı Sanık Müteveffayı mutfağa koltuk altından taşıyarak götüremeyeceği için Mahkemenin bu bulguyu- yaptığı açıktır. Emare 7'deki 40 no.lu fotoğrafta görülenlerden bırakın çekilerek, bir kişinin oradan herhangi bir şekilde geçmesi mümkün değildi. Mahkemenin şahadet olmadan bunların sonradan düşünülerek konulduğuna ve çöplerin Sanık tarafından dağıtıl-dığına bulgu yapması hatalıdır.

Bu nedenle, Sanık meyve suyu konusunda hiçbir şey söylememesine rağmen Mahkemenin, meyve suyu kutusunun Sanık tarafından sonradan konulduğu ve bunun after thought olduğu, Sanığı suça bağlayan yalan olduğu bulgusu da hatal-ıdır. Halbuki, evin genel durumunu gösteren fotoğrafları Mahkeme doğru bir şekilde incelemiş olsaydı evin genel olarak dağınık olduğunu ve çöplerin de balkonda dağınık olabileceğini kavrayabilecekti. Dolayısıyla Mahkeme, Sanığı suça bağlamak için çöpler, s-andalye ve meyve suyu kutusu ile ilgili kendi senaryosunu yaratmıştır.

Müteveffanın zemine düştüğünde bir ayağında terlik vardı diğer ayağındaki terlik ise çıkmış vaziyetteydi. İddia Makamı Tanığı No.9 İdris Deniz istintakında iddia edildiği şekilde "ko-ltuk altından taşınan bir kişinin ayağında iz olmaz mıydı?" sorusuna "beklenirdi" cevabını vermiştir. Ancak otopsi raporunda böyle bir iz olduğuna dair herhangi bir bulgu yoktur. Dolayısıyla, terliksiz ayağında iz olmadan bu kişinin nasıl taşınmış olduğunu-n cevabı bulunmamış ve bu husus Sanık lehine alınmamıştır.

Diğer taraftan Mahkeme bu terliklerin yapıları itibarıyla ayaktan çıkmasının mümkün olmadığına bulgu yapmış olup bu bulgusunu destekleyecek şahadet huzurunda yoktur.

Mahkeme Sanığın eşinin Ç-etin Selkar isimli kişi ile yaşadığı ilişki nedeniyle Müteveffayı öldürmek için motivasyonu olduğuna bulgu yapmıştır. Halbuki, Sanığın böyle bir motivasyonu olmadığı gibi Emare 15 telefon kaydı bunun aksini söylemektedir. Bu kayıtlarda Sanık, Müteveffayla -bu aldatma konusunu konuştuklarını ve Müteveffayı affettiğini söylemektedir. Bu nedenle, Sanığın Müteveffayı öldürme konusunda motivi olduğu hususu hiçbir şahadete dayanmamakta-dır. Mahkemenin bu ilişki bilindiğinden Müteveffanın intihar etme olasılığı olm-adığı bulgusu da hatalıdır. Keza, Emare 48 fotoğraflar arasında Müteveffanın Çetin Selkar'a ölmek istiyorum diye mesaj attığının fotoğrafı vardır. Mahkeme bu emareyi dikkate almamakla hata etmiştir.

Müteveffanın kanındaki alkol, Müdafaanın toksikoloji k-onusunda uzman tanığının raporu ve şahadeti ile öğrenilmiştir. Mahkemenin, Sanığın Müteveffanın alkol aldığını söylemesine değinerek, bunun önceden kurgulanmış olarak kabul etmesi hatalıdır. Mahkeme Müteveffanın kullandığı xanaks ve prozakin isimli ilaçla-rın intihara sürüklediğini dikkate almayarak ve bu konudaki şahadeti gözardı ederek hata yapmıştır. Zaten olay tarihinde Müteveffanın ruhsal durumu, uykusuzluk sorunu, kocası ile yaşadığı sorunlar intihar edebilme ihtimalinin güçlü olduğunu göstermektedir.-

Mahkeme çevre şahadet prensiplerini yanlış uygulamış, rasyonel başka sonuçla bağdaşıp bağdaşmadığı açısından hiçbir inceleme yapmamıştır. Keza, Sanığı suça bağlayan çevre şahadet de mevcut değildir. Neticede Mahkeme huzuruna getirilmeyen olgu ve şahade-ti huzuruna getirilmiş gibi kabul edip hatalı bir sonuca varmıştır. Mahkeme sosyal medya üzerinden yürütü-len, "olayın arkasında mutlak bir erkek vardır" söyleminden etkilenerek Sanığı mahkûm etmiştir.

Tüm bunlar ışığında Sanığın aleyhindeki ithamdan m-ahkûm edilmesi hatalıdır.

Keza, Alt Mahkemenin Sanığa ceza takdir ederken cezanın Sanığın kişisel durumunu, iki çocuk babası oluşunu, çocukların küçük olup bunlara bakabilecek tek ebeveynin Sanık olduğunu, vicdanen eşi tarafından aldatılmış bir kişi old-uğunu, ömür boyu bu acıyı çekeceğini hiç veya yeteri kadar dikkate almayarak Sanığa fahiş bir ceza vermesi hatalıdır.

İddia Makamı adına hitapta bulunan Savcı ise şu iddialarda bulundu:

Tahkikat memurunun aktardığı istintak edilmeyen bilgiye göre PM E-ray Yılmazer, Sanığın kendisini telefoniyen arayarak eşinin intihar ettiğini, Girne Özel Hastahanesi karşısında kalmakta olduğunu, olay yerine polisin gelmesini istediğini söylediğini ifade etmiştir. Sanık evinin karşısında olan hastaneyi aramak yerine pol-isi aramış, daha sonra ise hem polisi hem hastaneyi aradım diyerek göstermediği bir çabayı göstermiş gibi görünmeye çalışmıştır.

Müdafaa Sanığın intihar ettiği üstünde durmuş hiçbir şekilde Sanığın düşmüş olabileceği hususunda şahadet sunmamıştır.

-Emare 53 krokide balkon yüksekliğinin 90 cm olduğu yazmaktadır. Balkon üzerinde bir demir, demirin haricinde ise çamaşır asmak için 3 sıra tel bulunmaktadır. İlgili balkondan 1.60 cm boyunda bir kişinin düşmesi imkânsızdır. Mahkeme resimlerle yetinmemiş ve- olay yerinde keşif yaparak bilgi sahibi olmuş, olay yerini gözlemleme fırsatı olmuştur.

İddia Makamı Tanığı No.9 İdris Deniz, benzer meselelerde tecrübe sahibi bir kişi olarak, Mahkemede Müteveffanın aşağıya nasıl düştüğünü izah etmiştir. Müteveffanın -vücudunun hiçbir yerinde kırık olmamasına rağmen kafasının parçalanacak derecede yaralanması kafası üzerine düşmesi nedeniyle olduğunun ispatıdır. Bu konuda Tanığın bir kişinin böyle bir çarpmanın ancak kendini korumak için çaba göstermediği durumlarda ola-bileceğini, bunun da Müteveffanın çarpma esnasında baygın olduğunun göstergesi olduğunu ifade etmiştir. Düşüş esnasında bayılmış olması bir ihtimaldir ama bunun olduğuna dair bir veri mahkeme huzurunda yoktur.

Müteveffanın gözleri ileri derecede bozuktu- ve çok kısa mesafeleri belki gözlüksüz gidebilirdi. Ancak gözlüksüz kalkıp mutfağa giderek balkon kapısını açacak ve aşağıya atlayacak bir durumda değildi. Keza mesajlaşmalardan Müteveffanın hayat dolu bir kişi olduğu, çocuklarına bağlı olduğu anlaşılmakt-a olup kendini birden bire aşağı atması için geçerli bir sebebi yoktu.

Sanık olayla ilgili makul bir izah yapmadığı gibi olaydan dolayı Müteveffanın intihar etmesine sebep olduğu iddiası ile Müteveffanın ailesini ve Çetin Selkan'ı suçlamıştır. Aslında S-anık tüm duruşma boyunca eşinin kendisini aldatan güvenilmez bir kadın olduğunu ortaya koymaya çalışmış olup bu durum, Sanığın suçu işlemesindeki motivi kendiliğinden gösterdiği sonucunu doğurmaktadır. Sanık olaydan önce Müteveffaya sorular soran, onunla a-ldatma konusundan dolayı tartışan kişidir.

Emare 23 Sanığın ihtar tahtında verdiği ifadesi olup itiraf içermediğinden gönüllü ifade niteliğinde değildir. Olaydan hemen sonra Sanık ile Müteveffanın ailesi arasında Sanığı sorumlu tutmaları dolayısıyla sor-un bulunmakta olup çocukların vasiliği başvuruları ile ilgili dosyalanan yemin varakasında bu sorunlardan bahsedilmiştir. Buna rağmen Sanık, sanki ilk andan itibaren suçlanmıyormuş da suçlanmadığı bir aşamada bu ifadeleri vermiş gibi iddiasını ileri sürmüş-tür ki bu iddia doğru değildir.

Sanık ilk açık ifadesinde sadece bir "bam" sesinden bahsetmiş, buna rağmen adam öldürme suçundan itham edildikten sonra bu ifadesini değiştirerek iki kez "bam" sesi duyduğunu ifade etmeye başlamıştır.

Sanık darp ve şi-ddet içerikli ilk yazılı dava tebliğine "evet kabul ederim" diyerek "bana saldırdı ben de vurdum" diye cevap vermiş olup Müteveffayı darp ettiğini kabullenmiştir.

Sanık olayın hemen akabinde eşinin intihar ettiğini polise söylemesine karşın, dosyaladığ-ı 3/2017 sayılı istidaya ekli yemin varakasında eşinin bir şekilde aşağı düştüğünü söylemiş ve çelişkili ifadede bulunmuştur.

Sanığın, eşinin "imdat yeter" deyip üzerine saldırdığını, ona vurduğunu ve onun da kollarından sarsarak hafif bir tokat atmış o-lduğunu söylemiş olması Sanığın yemin varakasındaki ona bir şey yapmadan imdat dediği iddiasının mantıksızlığını ortaya koymaktadır. Sanığın Müteveffanın imdat çağrısından sonra onunla 1 saat oturup sakince konuştukları ve sonra Müteveffanın mutfağa gidip -çay yaptığı iddiası inanılır olmaktan uzaktır.

Sanık eşinin kendisini aldattığı ve kiminle konuştuğu konusunda çelişkili beyanlarda bulunmuştur. Sanığın mutfakta geçtiğini anlattığı olaylar birbiri ile tutarsızlık arz etmektedir. Dava süresince Sanığın- anlattıklarından, halen Müteveffaya olan öfkesinin geçmediği anlaşılmaktadır.

Sanığın kendi beyanlarından, Çetin Selkar'ın arkadaşları ile tartıştığı ve eve odun getirdiği açıktır. Böyle bir kişinin eşinin kendini aldattığını ve başka bir kişiden hoşla-ndığını söylemesi karşısında yalnızca çok üzülüp gerilmesi ve oturma odasında oturması mantıklı değildir. Sanık iş arkadaşını Müteveffaymış gibi Turkcell'e gönderip Müteveffanın telefon dökümlerini alacak kadar bu konuyu kafasına takmış bir kişidir.

Ma-hkeme, doğru bir şekilde, Sanığın, eşinin aşağı atladığı hususunda yaptığı farklı izahları Sanığın devamlı kendisini suçtan uzaklaştırmak için çaba sarf etmekte olduğunun göstergesi olarak kabul etmiştir.

Sanığın Müteveffaya ölümünden önce fiziksel şidd-et uyguladığı otopsi raporunda ortaya çıkmıştır, otopside çıkan morlukların başkası tarafından yapılması ihtimali yoktur.

Veli Esendağlı tarafından yapılan kayıtlar mahkeme tarafından emare olarak kabul edilmiştir. Veli Esendağlı Sanığın kendisini konuş-mak için çağırması üzerine, kendini garantiye almak adına, aralarındaki konuşmayı kaydetmeye karar verdiğini söylemiştir. Bu konuşmalarda Sanık Müteveffanın boşanmak istediğini söylemektedir.
Mahkemenin küçük T.A'nın şahadetini bir kenara koyması ve kara-rında dikkate almaması hatalıdır. Küçüğün babasını sevmemesi veya öfke içerisinde olması tek başına bu şahadetin doğru olmadığını göstermez. Küçük T. 7 ay sonra ifade vermeye karar vermiş ve mahkemede mükemmel şekilde şahadet vermiştir.

Mahkeme olay yer-inde keşif yaptıktan sonra Müteveffanın düşüş açısını ve şeklini değiştiren harici etkenlerin olup olmadığını belirlemek için, olay yerini inceleyen uzman Tanık İdris Deniz'i tekrar tanık (recall witness) olarak çağırmak ihtiyacını hissetmiştir. Müdafaa o -aşamada bu tanığın tekrar tanık (recall witness) olarak çağrılmasına itiraz etmemiş olmasına karşın istinafta bu hususa itiraz etmektedir. Mahkeme sadece müphem kalan konularda bu tanığı sorgulamış, İddia Makamı ise Sanığa adaletsizlik olmaması için bu tan-ığı sorgulamayı tercih etmemiştir. Müdafaa ise bu tanığı tekrardan tanık olarak şahadet verdiğinde sorgulamıştır. Bu nedenle, bu tanığın tekrar çağrılmasının Sanık açısından adaletsizlik yarattığı iddiası mesnetsizdir. Kaldı ki Müdafaa duruşma boyunca uzma-n tanık çağıracağını söylemesine rağmen herhangi bir tanık dinletmemiştir. Keza, Mahkemenin önceden karar verip çevre şahadeti ona göre kurguladığı iddiası da mesnetsizdir.

Müdafaa Müteveffanın bazı ilaçlar kullandığı iddiasındadır Sanık ilaçları intiha-r bulgusunu desteklemek için gidip polise teslim etmiştir. Polisler olay yerinde bu ilaçları bulmuş değildir (mavi 240 - 241). Müteveffanın kanında bu ilaçlardan bulunmuş olduğuna dair şahadet yoktur. Kanında tespit edilen alkol ağız yolu ile alınan alkol -değil ölümden kaynaklı vücutta oluşan alkoldür. Müteveffanın olaydan önce alkol almadığı şahadetten sabittir.

Müdafaanın evde parmak izi araştırması yapılmamasını eksiklik addetmesi mantıklı bir yaklaşım değildir. Evdeki eşyalar üzerinde evde yaşayan- insanların, Sanığın ve Müteveffanın parmak izlerinin bulunması kadar doğal bir şey olamazdı. Bu nedenle, parmak izi araştırması yapılmasının Sanık lehine ne gibi bulgular ortaya çıkaracağını anlamak mümkün değildir.

Mahkeme İddia Makamı Tanığı No.9 Dr.- İdris Deniz'in Müteveffanın baş aşağı düştüğü şeklindeki şahadeti ile düşüş şeklini belirlemiştir. Bu tanığın her iki şahadeti arasında farklılık yoktur. Müteveffanın bacaklarındaki sürtünme izlerinin izlediği yön yukarıdan aşağıyadır. Tanık, Müteveffanın- yere düştüğünde bir tek kafasının çarpmasının kendinde olmadığını gösterdiğini beyan etmiştir. Tanığın herhangi bir canlıyı yukarıdan atarsanız ilk önce elleri üzerinde düşmeye çalışır ifadesi bu meselede Müteveffanın olay öncesi hali ve nasıl düştüğü k-onusunda çok önemli bir şahadettir. Dolayısıyla, Sanık lehine şüphe yaratacak ve dikkate alınabilecek bir ihtimal veya olgu mevcut değildir.

Ülkemizde eş aldatması cinayetlerde en önemli motivlerden biridir. Bu meseleye de bakıldığında Sanığı bu suça ite-n en önemli motiv eşinin kendini aldatmasıdır. Sanık bunu affetmemiştir.

Müdafaa verdiği şahadet ile Sanığın suçla olan bağlantısını kesmeye çalışmıştır. Şöyle ki, Sanığın kardeşi Müdafaa Tanığı No.2, Küçük T.'in odasından balkonun görülemeyeceğini söyle-miş, resimler çekilirken eşyaların yerini değiştirerek bunu doğrulamaya çalışmıştır. Dolayısıyla, bu gerçekten hareketle çöpler konusunda Mahkemenin bulgusu doğru olup çöplerin Sanık tarafından yere atılmasının sonradan düşünülmüş bir yalan olarak kabul ed-ilmesi doğrudur.

Sanığın vermiş olduğu ek ifadedeki beyanlarından Müteveffanın Sanıktan kaçmaya çalıştığı anlaşılmaktadır. İddia Makamı Müteveffanın Çetin Selkar ile ilişki yaşadığına katılmamakla birlikte Sanık ile Müteveffanın arasında bu sebeple tart-ışma olduğuna katılmaktadır.

Diğer taraftan Mahkeme, keşfe gittikten sonra olay yerini inceleyerek yaptığı tespitler ışığında, Müteveffanın ayağa kalkması durumunda sokak kapısına çarpması söz konusu olacağından bu bulguya vardı. Aksi durumda durup duru-rken yastıkta oturan bir kişinin aniden sebepsiz yere kalkıp kapıya çarpması iddiası gibi mantıksız bir iddia kabul edilmiş olurdu. Mahkemenin kabul ettiği doğrular, annesinin baygınken balkona sürüklendiği hususundaki küçük T.'in şahadeti ile uyumludur. S-anığın olay öncesi anlattıkları, Sanığın darp etmesi ile Müteveffanın kendinden geçtiği gerçeğini bertaraf ederek Müteveffanın düşmesi ile kafasını yastığa çarptığı gibi bir hikayeye dönüştürülmek suretiyle Sanığın suçtan uzaklaş-tırılmaya çalışılması gayr-etidir.

Sanığın olay anı ile ilgili anlattıkları da inanılır olmaktan uzak olup kendini suçtan uzaklaştırmaya çalışmasının bir göstergesidir. Sanığın, sesi duyduğunda başka yere bakmak yerine direkt balkona gidip aşağıya bakmış olduğunu beyan etmesi b-unun kurgu olduğunun göstergesidir.

Sanığın ilk ifadesinde polisi aradım demesinden sonra sonraki ifadelerinde, "birini aradım polis mi ambulansı mı aradım" demesi Sanığın inandırıcı olmaktan uzak, duruma göre sonradan uydurulmuş beyanlar yapmakta oldu-ğunu göstermektedir.

Sanığın açılırken çok gürültü çıkartan balkon kapısını hiç duymamasını söyledikten sonra balkon kapısının da açık olduğunu ve bu sesi duymadığını söylemesi inandırıcı değildir.
Mahkeme tüm çevre şahadeti inceleyerek, Sanığı mahkûm- etmekle hata etmiş değildir. Verilen ceza makuldür ve tüm istinaf sebeplerinin reddi gereklidir.

İNCELEME

Sanığın dosyaladığı istinafta belirlediğimiz istinaf başlıklarını sırasıyla inceleriz.

1- Muhterem Alt Mahkeme, İddia Makamı tanığı Tanık İdris- Deniz'i tekrar şahadet (recall witness) vermek üzere mahkemeye celp edip kendisine şahadet verdirmekle, ceza usul prensiplerini meseleye hatalı uyguladı, Sanığa adaletsizlik yaptı, masumiyet karinesini ihlal etti ve hatalı bir usul uyguladı. Bu nedenle, İ-dris Deniz'i tekrar tanık olarak sunduğu bu şahadet dosyadan ihraç edilerek karar verilmesi gerekir.

Müdafaa, İddia Makamı Tanığı No.9 Dr. İdris Deniz'in tekrar tanık olarak çağrılması konusunda Alt Mahkemenin hatalı davrandığını, bu tanığı tekrar çağı-rmakla Sanığa adaletsizlik yaptığını ileri sürdü.

Girne Ağır Ceza Mahkemesi, İddia Makamının davasını kapatmasının, Sanığın yeminsiz beyanının ve Müdafaanın tanıkları ile sunduğu savunma şahadetinin ardından olay yerinde keşif yaptı. Davanın hitap olarak- tayinli olduğu tarihte ise Mahkeme, İddia Makamı Tanığı No.9 Dr. İdris Deniz'i "Müteveffanın düşüşe başlama pozisyonu, özellikle yüzünün düşmeye başladığı anda nereye dönük olduğu ile olaydan sonra tespit ettiği pozisyona nasıl ulaştığı ve düşüş anında Mü-teveffanın düşüş açısını ve şeklini değiştirdiği öne sürülen harici etmenlerin (çamaşır teli) fiziken ve mekanik olarak bunu gerçekleştirmeye kabiliyeti olup olmadığı açısından" şahadet vermek üzere mahkemeye celp etmeye karar verdiğini taraflara bildirdi.-

Mahkeme bu husustaki kararını Fasıl 155 Ceza Muhakemeleri Usulü Yasası madde 54'e ve bu konudaki içtihatlara dayandırmıştır. Fasıl 155 Ceza Muhakemeleri Usulü Yasası'nın "Tanık Çağırma, Tanığı Tekrar Çağırma Yetkisi" yan başlıklı 54. maddesi uyarınca m-ahkemenin, işlemlerin herhangi bir safhasında bir kişiyi tanık veya tekrar tanık olarak çağırma veya sorgulanmış olan herhangi bir kişiyi tekrar çağırarak yeniden sorguya çekme ve davanın adil bir karara bağlanabilmesi için şahadetini almayı zorunlu görmes-i halinde sorgulama veya tekrar çağırıp yeniden sorgulama yönünde geniş bir takdir yetkisi vardır. Madde aynen şöyledir:

"54. Mahkeme, işlemlerin herhangi bir aşamasında herhangi bir kişiyi tanık olarak veya tekrar tanık olarak çağırabilir veya sorgulanmı-ş olan herhangi bir kişiyi tekrar çağırarak yeniden sorguya çekebilir ve Mahkeme ayrıca böyle bir kişiyi, davanın adil bir karara bağlanabilmesi için şahadetini almayı zorunlu görmesi halinde sorgulayabilir veya tekrar çağırarak yeniden sorgulayabilir."

-Loiziou and Pikis, Criminal Procedure in Cyprus isimli eserin 120 ve 121.sayfalarında Mahkemenin bu husustaki geniş yetkisi şu ifadelerle anlatılmıştır:

"The Court, at any stage of the proceedings, may call any person as a witness or recall or further exa-mine any person already examined and the Court may examine or recall and further examine any such person if his evidence appears to the Court to be essential to the just determination of the case.

The wider powers possessed by the Court to call and recal-l witness must be exercised judically in the interest of justice. A judge would not normally assume responsibility to call a witness unless there are strong reasons militating for such a course.

A wider latitude is allowed to recall witness who have alrea-dy testified but there again a judge will not, on light grounds, recall a witness with a view to introducing fresh matter, a judge may more readily accede to an application to recall witness, or he may take the initative for such a course, if this is consi-dered it is essential for the purpose just determination of the case.

After the close of the case of the prosecution, a Judge should only call a witness if the matter arises eximprovisio. In exceptional cases a Judge may be rigth to call a witness after- the close of the case for the defence, even though the matter does not arise eximprovisio, if it is not intended there by to supplement the case for the prosecution.

In general the acknowleged right of the Judge to call a witness at any stage of the proc-eedings is limited, after the close of the case for the defence to matters arising eximprovisio. This rule is relaxed if the Judge wishes to recall a witness after the close of the case for the defence so as to refresh his recollection of the evidence of t-he witness if his note of the evidence is inadequate.

A Judge has, in the interest of justice, a residual discretion in criminal trials to call a witness after the close of the case for the defence, though the discretion must be sparingly exercised in f-avour of calling a witness at that late stage and only if it is considered absolutely essential in the interest of justice."

Tekrar- tanık çağırma müessesini düzenleyen Fasıl 155 Ceza Muhakemeleri Usulü Yasası'nın 54.maddesi hakkında yukarıda yapılan incelemeden faydalanarak ceza yargılamasında bir tanığın tekrar tanık olarak çağrılması ile ilgili takip edilmesi gerekli prensipleri şöy-le özetleriz:

Mahkeme, yargılamanın herhangi bir aşamasında, meselenin adil bir çözüme ulaştırılabilmesi için bir tanığın daha ileri şahadetinin sunulmasını gerekli gördüğü takdirde, herhangi bir kişiyi tanık olarak çağırabilir veya daha önce şahadet verm-iş herhangi bir tanığı tekrar şahadet vermeye çağırabilir veya daha fazla sorguya çekebilir.

Mahkemeye verilen bu geniş yetki, adil ve adaletin menfaatine kullanılmalıdır.

Mahkeme tanık veya tekrar tanık çağırma konusunda sorumluluk üstlenmemelidir, meğe-r ki bunun için ağır basan güçlü gerekçeleri olsun.

Daha önce dinletilmiş bir tanığın tekrar çağrılmasında mahkeme daha toleranslı olabilir ama zayıf gerekçelerle bir tanığın yeni olgular sunması için tekrar çağrılmasına izin vermemelidir.

Mahkeme mes-elenin adil bir karara vardırılabilmesi amacıyla gerekli olduğu kanaatinde olması halinde bir tanığın tekrar tanık olarak dinletilmesi talebini kabul edebilir veya kendi inisiyatifi ile bu yola başvurabilir.

İddia Makamının davasını kapatmasından sonra m-ahkeme sadece bir olgunun öngörülemeyen veya beklenmedik şekilde ortaya çıkması halinde bir tanığı tekrar sorgulama için celp etmelidir.

İddia Makamının davasını kapatmasından sonra, istisnai meselelerde, bir olgunun öngörülemeyen veya beklenmedik şekild-e ortaya çıkmış olmamasına rağmen, bunu yapmakla İddia Makamının davasını tamamlamaya niyet edilmediği hallerde Mahkemenin bir tanığı tekrar sorguya çekmesi doğru olabilir.

Genel olarak, mahkemeye işlemlerin herhangi bir safhasında tanınan tanık çağırma -yetkisi, müdafaanın davasını kapatmasından sonra, beklenmedik şekilde ortaya çıkan olgularla sınırlı olarak kullanılmalıdır. Bu kural Mahkemenin tanığın şahadetiyle ilgili notlarının yetersiz olması halinde rahatlatılabilir.

Adaletin menfaatinin gerektir-diği durumda ceza yargılamasında müdafaa davasını kapattıktan sonra mahkemenin tanık çağırma hususunda takdir yetkisi vardır. Bu takdir yetkisinin, geç aşamada tanık çağırmak suretiyle bir tarafın lehine kullanılmaması için tedbirli olunmalı, mahkeme sadec-e adaletin menfaati icabı zorunlu olduğuna kanaat getirmesi halinde bu yetkisini kullanma-lıdır.

Yukarıda değindiğimiz tekrar tanık çağırma (recall witness) bu yasal yetkisi tahtında mahkemenin, daha önce huzurunda sorgulanmış bir tanığı tekrardan tan-ık olarak celp etme ve sorgulama hususunda takdir yetkisi bulunduğundan, herhangi bir tanığı tekrar tanık olarak çağırabilmesi yasal olarak mümkündür.

Bununla birlikte, bu yetkinin sınırlı olarak ve sadece beklenmedik, öngörülemez (ex improvisio) olgular- hakkında ve adaletin menfaati gereği adil bir karar verilmesinin sağlanması amacıyla kullanılması gerektiği hatırda tutulmalıdır. Mahkemenin, adaletin menfaatine olmadıkça ve meselenin adil bir karara vardırılması gayesinin sağlanması amaçlanmadıkça bu ta-kdiri yetkiyi kullanmayı üstlenmemesi gerekir.

Buna bağlı olarak Fasıl 155 madde 54 kuralları, Mahkemeye bu yetkiyi, İddia Makamının davasını kapatmasından sonra İddia Makamının davasını tekrar açmasını sağlayacak şekilde kullanma yetkisi vermemektedir. -Hukuk sistemimiz mahkemeye ceza yargılamasında, İddia Makamı ve Sanık arasında tarafsız bir hakem olarak duruşma sürecinde dengeyi eşit tutma rolü icbar etmiştir (adverserial system). Mahkeme tanık veya tekrar tanık çağırma yetkisini bu prensiple sınırlı o-larak kullanmalıdır.

R. v. Holden 8 C & P 606 referanslı kararda vaz edildiği üzere, ceza yargılamasında mahkemenin herhangi bir tarafın rızasına bağlı olmaksızın herhangi bir kişiyi tanık çağırma konusunda geniş takdir yetkisi olduğu unutulmamalıdır. Ce-za davası nitelik olarak kamu davası olduğundan mahkemenin görevi, meseledeki gerçeğin ortaya çıkarılması ve adaletin sağlanması olup bu amaçla şahadet ve olguların huzuruna getirildiğinden emin olmak amacıyla bu yetkisini kullanma takdirini haizdir.

Gi-rne Ağır Ceza Mahkemesi savunma tarafından şahadetin sunulmasından sonra 27.11.2018 tarihinde Fasıl 155 Ceza Muhakemeleri Usulü Yasasının 87.maddesindeki yetkilerini kullanarak olay yerinde keşif yapmıştır.

Mahkeme olay yerinde yapılan keşfin akabinde İ-ddia Makamı ve Müdafaanın argümanlarının daha iyi değerlendirilmesi ve olay yerindeki fiziki koşullarla huzurundaki şahadeti birlikte ele alıp doğru ve adil bir karar verebilmek adına, İddia Makamı Tanığı No. 9 Dr. İdris Deniz'in tekrardan huzuruna çağrıl-ması gerektiği sonucuna vardı.

Mahkemenin kararında yer verdiği Birleştirilmiş Yargıtay/Ceza 29/1984, 30/1984, 31/1984 ve 32/1984 D. 13/1984 sayılı kararda, bu meselede mahkemenin uyguladığına benzer bir usul takip edilmiş, mahkeme tanıkların tarafında-n tekrar sorguya çekilmek üzere tekrar tanık olarak huzuruna celp etme yetkisi olduğunu belirtmiştir:

"Şunu da belirtmek yerinde olur ki yargıç, yeri ziyaret ettikten sonra, yer ile ilgili şahadeti tamamlamak veya bu şahadetin hatalı veya muğlâk kısımlar-ını düzeltmek veya açıklığa kavuşturmak için, uygun ve gerekli gördüğü hallerde, tanıklara sorular tevcih edebilir. Yargıç bu gibi soruları önüne gelen veya kendisi tarafından çağrılan tanıklara olduğu gibi önceden şahadet veren ve tekrar şahadet makamına -çağrılmasını uygun gördüğü şahitlere de tevcih edebilir."

Yukarıdaki kararda ve belirttiğimiz prensiplerden görüleceği üzere, ceza yargılaması yapan bir mahkemenin, İddia Makamının davasını tamamlamak amacı ile değil, Sanıkla ilgili lehte veya aleyhte su-nulan tüm şahadeti meselede adil bir karar verilebilmesi için adaletin menfaatine belirleme zarureti doğduğunda tanık veya tekrar tanık celp etme yetkisini kullanarak sorgulama yetkisi bulunmaktadır.

Yargıtay'ın yukarıdaki içtihadını takip eden Girne- Ağır Ceza Mahkemesinin, sunduğu gerekçeden olay yerinde gerçekleştirdiği keşif sonrasında, Sanığın aleyhindeki ithamlarla ilgili adil bir karara varabilmek için Müteveffanın balkondan düşüş şeklini, düşüş pozisyonunu, düşüş açısını ve harici etmenlerin fi-ziken ve mekanik olarak düşüşe muhtemel etki kabiliyetlerini belirleyebilmek amacıyla ilgili tanığı mahkemeye tekrar tanık olarak sorgulanmak üzere çağırdığı açıktır.

Bu nedenle, Girne Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda değindiğimiz hukuki usul ve prensipl-eri doğru bir şekilde takip ederek huzurundaki meseleyi adil bir karar vardırabilmek için meselenin önemli olgularından biri olan Müteveffanın düşüşü ile ilgili daha fazla şahadet (further evidence) sunulması için tanık çağırma ihtiyacı duymasında bir hata- olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Diğer taraftan, Girne Ağır Ceza Mahkemesinin tanıkla ilgili sorgulamasında, meselenin aydınlatılmasına yardımcı olabilecek bilgileri elde etmeyi amaçladığı aşikâr olduğundan, Mahkemenin Sanığa adaletsizlik yapıldığ-ı iddiasının haklılık payı yoktur. Bunun yanında, Mahkemenin yaptığı sorgulama sonrasında bu tanığın Müdafaa tarafından sorgulanmasına olanak vermiş olması dikkate alındığında, bu tanığın tekrar tanık olarak sorgulanması neticesinde Sanığa adaletsizlik yap-ıldığı iddiasının mesnedi olmadığı ve mahkemenin adli bir hata yapmadığı ortaya çıkmaktadır.

Bununla birlikte, bu tanığın mahkeme tarafından tekrar tanık olarak çağrılması ve şahadetinin keşifle birlikte değerlendirilerek meselenin adil bir karara vardır-ılabilmesi amacıyla mahkeme tarafından sorgulanmasını, İddia Makamının davasının mahkeme tarafından tamamlanması olarak addedilmesi olduğu gösteren bir olguya şahadette rastlamadık. Bunun yanında, mahkemenin tanık İdris Deniz'i tekrar tanık olarak dinletme-kle masumiyet ilkesini ihlal ettiğini gösteren bir durumda bulunmamaktadır. Dolayısıyla, yukarıda serdedilen hukuki durum ışığında Sanığın bu iddiaları haklı bir iddia oluşturmamaktadır.

Son olarak bu tanığın ilk tanıklığı ve tekrardan tanıklığı esnasında- söyledikleri arasında çelişki bulunduğu iddiasının ilerideki aşamada mahkûmiyet kararı incelenirken şahadet ele alınarak değerlendirmeye tabi tutulacağını da belirtiriz.

Tüm bu belirtilenler ışığında Müdafaanın 1.istinaf başlığı altındaki istinaf sebepl-eri reddedilir.

2- Muhterem Alt Mahkeme, Sanığı aleyhine getirilen adam öldürme suçunun makul şüpheden ari ıspat edildiği bulgusunu yaparak mahkûm etmekle hata etti.

Huzurumuzdaki istinaf Sanık tarafından aleyhine verilen mahkûmiyet ve hapislik kararı-ndan dosyalandı. Kararımızın bu bölümünde inceleyeceğimiz mahkûmiyet kararı konusundaki hukuki prensiplere yeri geldiğinde değinilecektir.

Bir Sanığın aleyhindeki ithamdan mahkûm olabilmesi için aleyhindeki ithamın makul şüpheden ari olarak ispat edilmes-i gerekli olup makul şüpheden ari ispat külfetinin standardı birçok kararımızda belirlenerek yerleşmiş bir hukuk prensibidir. Girne Ağır Ceza Mahkemesi ispat külfeti ile ilgili Ceza/İstinaf 29/1973 başta olmak üzere birçok içtihat kararında belirtilen pren-sipleri takip ettiğini belirterek meseleye doğru prensipleri uygulamıştır.

Kararımızda mahkûmiyetin hatalı olduğuna yönelik istinaf sebebi incelenirken, Sanığın aleyhindeki ithamın makul şüpheden ari olarak ispat edilemediği iddiasını ve Girne Ağır Ceza- Mahkemesinin bu husustaki bulgularını birlikte inceleyeceğiz.

Girne Ağır Ceza Mahkemesi, Sanığın aleyhindeki Fasıl 154 Ceza Yasasının 205.maddesinin (1)'inci fıkrasına aykırı adam öldürme ithamının unsurlarını belirlemiş ve,

Sanığın,
Kanunsuz bir fiil -veya ihmal ile,
Akile Akdoğan'ın ölümüne sebep olduğunun,

makul şüpheden ari bir şekilde ispat edilmesi halinde mahkûm edilebileceğini ifade etmiştir.

Adam öldürme (manslaughter) suçu ihmal ile işlendiği takdirde niyetin varlığının ispat edilmesi gerekl-i değildir. Huzurumuzdaki olayda Sanığın itham olduğu suçun tafsilatında ihmal eylemi yoktur. Sanık suçun tafsilatından görüleceği üzere kanunsuz bir fiil yapmasından dolayı adam öldürmeye sebebiyet verme suçundan itham edilmiştir. Bu bağlamda, Sanıkla ilg-ili aleyhindeki davanın ispatında kanunsuz bir fiil eyleminde bulunma niyetinin var olduğunun ispatı gereklidir.

Mahkûmiyetle ilgili dosyalanan istinafta Yargıtayın sahip olduğu yetkileri Fasıl 155 Ceza Muhakemeleri Usulü Yasası'nın 145.maddesinin (1)-.fıkrasında düzenlenmiştir:

"145.(1) Yargıtay olarak Yüksek Mahkeme mahkumiyet aleyhine yapılan bir istinafını karara bağlarken, bu Yasanın 153.maddesi kurallarına bağlı olmak koşuluyla :-
(a) İstinafı reddedebilir,
(b) İstinafı kabul edebilir ve ibraz e-dilen şahadet göz önünde bulundurulduğunda mahkumiyetin makul olmaması nedeniyle mahkumiyetin kaldırılması veya herhangi bir hukuki meselede hatalı karar alınması veya esaslı bir adli hata yapılması nedeniyle İlk Mahkemenin kararının iptal edilmesi gerekti-ği kanısına varması halinde mahkumiyeti iptal edebilir.
Ancak,Yargıtay olarak Yüksek Mahkeme istinafta ileri sürülen noktanın istinaf eden lehine olabileceği görüşünde olmasına bakılmaksızın aslında esaslı bir adli hata yapılmadığı kanısına varırsa ist-inafı reddeder,
(c) Mahkumiyeti iptal edebilir, ibraz edilen şahadetle istinaf edenin İlk Mahkemede mahkum edilebileceği herhangi bir suçtan ötürü istinaf edeni mahkum edebilir ve gerekli cezaya çarptırabilir.
(d) Cezayı veren Mahkemede veya ilgili meseled-e yargı yetkisi olan başka bir Mahkemede yeni bir yargılama yapılmasını emredebilir."

Bu aşamada Alt Mahkemenin şahadetle ilgili bulgularını incelerken, Yargıtay tarafından şahadetin değerlendirmesi konusunda yerleşmiş prensiplerine yer vermeyi uygun gör-ürüz.

Davayı dinleyen Mahkemelerin huzurundaki şahadeti değerlendirme noktasında tanıkların hal ve davranışlarını gözlemleyerek onların doğru söyleyip söylemediğini belirleme fırsatları olduğundan, Yargıtay'a göre daha avantajlı durumdadırlar. Bu nedenle-, Yargıtay tarafından Alt Mahkemelerin tanıkların şahadete ilişkin değerlendirmelerine istisnai durumlar hariç müdahale edilmediği bilinen bir kuraldır.

Bununla birlikte Mahkeme, huzurunda tanıklık yapan bir kişinin şahadeti ile ilgili doğru bir sonuca v-arabilmesi için şu değerlendirmeleri yapmalıdır:

huzurundaki tanık şahadetinin doğru olma olasılığı ve makul olup olmadığı,
tanıkların gördüğünü veya duyduğunu iddia ettikleri hareketleri gerçekten görebilme veya duyabilme olanakları olup olmadığı,
dav-adaki herhangi bir tarafın davayı kazanması ile bir menfaati doğup doğmayacağı, tanığın dürüst olup olmadığı,
olayı izah ediş şeklinin doğal olup olmadığı,
şahadetin bağımsız herhangi bir şahadet veya emare ile desteklenip desteklenmediği,
ilk verdiği ş-ahadet ile istintak esnasında verdiği şahadetin uyumlu olup olmadığı.

Birleştirilmiş Yargıtay/Ceza 66-69/2015 D. 6/2017 (Ali Aziz Zanginses ile KKTC Başsavcısı) sayılı kararda ifade edildiği gibi, "Yargıtay'daki istinaf incelemesi bakımından temel kuralı -bir kez daha hatırlatacak olursak, Yargıtay, Alt Mahkemenin bulgularında yanılmış olması veya böyle bir bulguya sunulan şahadet ışığında varılmasının olanaksız olması veya makul olmaması hallerinde müdahale edebilmektedir".

Bu prensipler kapsamında mesele-deki şahadet değerlendiril-diğinde şu sonuca varmaktayız:

Huzurumuzdaki istinafa konu meselede Girne Ağır Ceza Mahkemes