-Yargıtay/Ceza 31/78
(Ceza No. 4850/77;L;efkoşa)
Yüksek Mahkeme Huzurunda.
Mahkeme Heyeti: Ülfet Emin, Başkan, Şakir Sıdkı İlkay, Salih S. Dayıoğlu.
İstinaf eden: Refet Süleyman, Minareliköy. ( Sanık)
ile-
Aleyhine istinaf edilen: KTFD Başsavcısı, Lefk-oşa.
A rasında.
İstinaf eden namına: Fuat Veziroğlu.
Aleyhine istinaf edilen namına: Osman T. Enginsoy.
İşgal - Konut işgali - Tahsis belgesi olmaksızın konut işgali - 31/75 sayılı Ceza (Değişiklik) Yasası ile Fasıl 154 Ceza Yasasının 281-. maddesine eklenen 281A maddesine aykırı işgal.
Konuta yerleştikten sonra çıkmağı reddetmek - 33/75 sayılı Yabancı Malların Tahsis ve Değerlendirilmesi Yasası - Yasanın 2 ve 5. maddelerine aykırı elinde yetkili makamca verilmiş tahsis belgesi olmaksızın -konuta yerleştikten sonra çıkmayı reddetmek - İlk Mahkemenin derhal tahliye emri vermesi.
Yürürlükten kaldırma - 41/77 sayılı İskân, Topraklandırma ve Eşdeğer Mal Yasası - 41/77 sayılı Yasanın daha önce yürürlükte olan yasaların tahliye ile ilgili kuralla-rını yürürlükten kaldırıp kaldırmadığı - 41/77 sayılı Yasanın 29. maddesi - 29. maddenin yabancı malların tahliyesi ile ilgili hukuk davası açılabilmesi için özel kurallar içermesi.
Mahkumiyet ve tahliye emri aleyhine istinaf - Sanığın 41/77 sayılı Yasanı-n 29. maddesinin, 33/75 sayılı Yasanın tahliye ile ilgili hükümlerini ve Ceza Yasasınırı 281A maddesini zımnen yürürlükten kaldırdığına dayanan istinafı.
OLAY: Sanık, Rumdan kalma ve başka bir şahsa tahsis edilmiş olan bir konuta girdi. Sanık bu konutu -işgal etmekle ve konuttan çıkmağı reddetmekle itham edildi.
İlk Mahkeme, Sanığı mahkûm ederek konutun hemen tahliyesini emretti.
Sanık dava konusu konuta tahsis sahibinin izni ile gir- diğini ve 41/77 sayılı Yasanın 29. maddesinin, Geza Yasasının 281A ma-ddesi ile 33/75 sayılı Yasanın 5. maddesinin tahliyeye ilişkin kurallarını zımnen yürürlükten kaldırdığını iddia ederek mahkümiyet ve tahliye emri aleyhine istinaf etti.
SONUÇ: Yüksek Mahkeme, tahsis sahibinin bir taşınmaz malı başka bir kişiye devretmeye- hakkı olmadığını belirtti. Bir yasanın diğer yasayı zımnen yürülükten kaldırması için iki yasa hükümlerinin birlikte yürürlükte kalamayacak derecede ters olmaları gerektiğini vurgulayan Yüksek Mahkeme 41/77 sayılı Yasanın 29. maddesinin, Ceza Yasasının 28-1A ve 33/75 sayılı Yasanın tahliyeye ilişkin kurallarını zımnen yürürlükten kaldırmadığı kanısına vardı ve İlk Mahkeme kararını onayladı.
HÜKÜM
Ülfet Emin, Başkan: Bu istinafta Mahkemenin hükmünü Sayın Yargıç Şakir Sıdkı İlkay verecektir.
Şakir Sıdkı -İlkay : Müstenif, Lefkoşa Kaza Mahkemesi huzurunda, 31 75 sayılı Yasa ile tadil edilmiş olan Fasıl 154 Ceza Yasasının 281A maddesine aykırı olarak, Haziran 1977'de, Minareliköy'de, elinde yetkili Bakanlık veya makam tarafından verilmiş bir tahsis belgesi b-ulunmaksızın, K.T.F Devletinin kontrol ve yönetiminde bulunan ve Süleyman Mehmet Asker'e tahsis edilen K.3 numaralı kahvehaneye girmekle ve 33/75 sayılı Yabancı Malların Tahsis ve Değerlendirilmesi Yasasının 2. ve 5. maddelerine aykırı olarak da sözü edile-n kahvehaneye girdikten sonra çıkmağı reddetmekle itham edildi ve kabahatlı bulunup mahkûm edilerek cezalandırıldı ve kahvehaneyi derhal tahliye etmesi emrolundu. Müstenif gerek mahkûmiyet kararı gerekse verilen tahliye emri aleyhine istinaf etmiştir.
Mese-lenin olguları kısaca şöyledir. Gerek müstenif-sanık gerekse müşteki durumunda bulunan Süleyman Mehmet Asker Güney göçmenidirler ve Minareliköy'de oturmaktadırlar. Sanığa, Minareliköy'de, içinde kasaplık ve kahvecilik yaptığı bir ambar tahsis edilmişti. İt-ham konusu olan K.3 numaralı kahvehane de Nihat Özdemir Yakup isimli birine tahsis edilmişti. Nihat Özdemir Yakup'un ismindeki tahsis 14.6.1977 tarihinde iptal edildi ve kahvehane Süleyman Mehmet Asker'e tahsis edildi. Sanık ise bu tarihten bir hafta kadar- önce bu kahvehaneye girip yerleşti ve kendisine tahsis edilmesi için ilgili makama müracaatta bulundu. İlgili makam, daha önce de belirtildiği gibi, kahvehaneyi Süleyman Mehmet Asker'e tahsis etmeği uygun gördü ve etti. Bundan sonra gerek İskân Dairesinin- bir sorumlusu gerekse Değirmenlik'te görevli Polis Çavuş Yardımcısı Baykal sanığı görüp kahvehaneden çıkmasını talep ettiler fakat sanık, tahsis belgesi
olmadığını kabul etmekle beraber, kendisine yapılan talepleri reddetti ve kahvehaneyi işgal etmeğe dev-am etti. Daha sonra sanığa resmerı dava okundu ve sanık cevaben "malıma karşılık bu malı istiyorıım, bana İskân Dairesi bir sene önce buzluk, masa ve sandalye verdi. Önceki yerim kahve değil ambar idi. Ben de Nihat Özdemir ile değişme yaptım ve girdim için-e" dedi. Sanık, Mahkeme huzurunda aynı mealde şahadet verdi ve kahvehaneye Nihat Özdemir Yakup'un izni ile girdiğini söyledi.
Müstenif, daha önce de belirtildiği gibi, kendisini kabahatlı bulup mahkûm eden ve kahvehaneyi derhal tahliye etmesini emreden Ka-za Mahkemesinin gerek mahkûmiyet kararı gerekse tahliye emri aleyhine istinaf etmiştir.
Müstenife göre kenclisine tahsisli buiunan ambarı itham konusu kahvehane ile değiştirdi ve böylelikle kahvehaneye o rL rihte elinde tahsis belgesi bulunan Nihat Özdemi-r Yakup'un izni ile girdi ve binaenaleyh herhangi bir suç işlemiş değildir.
Müstenifin içine girdiği tarihte kahvehanenin Nihat Özdemir Yakup'in ismine tahsisli bulunduğu bir gerçektir. Mamafih, herhangi bir tahsis sahibinin kendisine tahsisli malı bir ba-şkasına devretmeğe hakkı yoktur. Esasen tadil edilmiş şekli ile Ceza Yasasının 281A maddesi yetkili Bakanlık veya makam tarafından verilmiş resmi tahsis belgesi olmadan sözü edilen kahvehane gibi Yasanın kapsamı içinde bulunan bir taşınmaz mala girmeği suç- kabul etmiştir. Böylelikle Yasaya göre yetkili Bakanlık veya makam tarafından verilen bir tahsis belgesi dışında bir iznin anlamı yoktur. Binaenaleyh müstenif mezkûr kahvehaneye girmekle bir suç işlemiştir.
33/75 sayılı Yasa'nın 5. maddesi de Yasa'nın 2.- maddesinde öngörülen bir taşınmaz mala tahsis belgesi olmaksızın yerleştikten sonra çıkmağı reddetmeği suç saymaktadır. Müstenif ise itham konusu mala tahsis belgesi olmadan girip yerleşmiş ve daha sonra da çıkmağı reddetmiştir. Bu nedenle ithamnamedeki 2-. dava tahtında bir suç işlemiş old-ğu aşikârdır.
Müstenifin ileri sürdüğü diğer istinaf sebebi, daha önce de belirtildiği gibi, verilen tahliye emri ile ilgilidir. Müstenife göre Ceza Yasasının 281A maddesinin ve 33/1975 sayılı Yasanın kapsamına giren t-aşınmaz malların tahliyesi ile ilgili olarak 41/77 sayılı Yasanın 29. maddesinde özel kurallar mevcuttur ve 41/77 sayılı Yasa daha yeni olduğu cihetle önceki yasaların tahliye ile ilgili kurallarını zımnen yürürlükterı kaldırmış sayılır ve bu nedenle Biday-et Mahkemesinin Ceza Yasasının 281A maddesi veya 33/1975 sayılı Yasanın 5. maddesi altında tahliye emri vermesi hatalıdır. Biz bu görüşle hemfikir değiliz. 41/77 sayılı Yasanın 29. maddesinde yabancı malların tahliyesi ile ilgili ve bu hususta hukuk davası- açılmasını öngören özel kuralların mevcut olduğu bir gerçek olmakla beraber daha sonraki bir yasada bu gibi kuralların bulunması daha önceki yasaların ve bilhassa ceza yasalarının tahliye ile ilgili kurallarının yürürlükten kaldırılmış sayılmasını gerekti-rmez. Genellikle bir yasa veya kuralları açık ifadelerleyürürlükten kaldırılır. Daha önce geçirilen bir yasa veya kurallarının zımnen yürürlükten kaldırılmış olması için ise daha sonra geçirilen bir yasa veya kuralları ile, beraber yürürlükte kalmalarını o-lanaksız kılacak derecede, ters düşmüş olması gerekir. Bu ölçüye göre değerlendirildiğinde 41/77 sayılı Yasanın 29. maddesinin Ceza Yasasının 281A maddesi ile 33/75 sayılı Yasanın 5. maddesinin tahliyeye ilişkin kurallarını zımnen yürürlükten kaldırdığı sö-ylenemez. Bu nedenle Bidayet Mahkemesi, sanığın sözü edilen kahvehaneyi tahliye etmesini emretmekle hata etmiş değildir.
Yukarıda söylenenlerden anlaşılacağı gibi müstenif yapmış olduğu istinafta muvaffak olmuş değildir.
Sonuç olarak istinaf reddolunur.
-
(Ülfet Emin)(Şakir Sıdkı İlkay)(Salih S. Dayıoğlu)
Başkan Yargıç Yargıç
18 Ağustos 1978
Full & Egal Universal Law Academy