- Yargıtay/Ceza 8/75
(Dava No. 314/75; Girne)
YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA.
Mahkeme Heyeti: Ülfet Emin, Ahmet İzzet ve Şakir S. İlkay.
İstinaf eden: Ahmet Cemal Nafi. -
(Sanık)
ile
Aleyhine istinaf edilen: Türk Emniyet Müdürlüğü
a r a s ı n d a.
İstinaf eden namına: Menteş Aziz ve Talât Kürşat.
Aleyhine istinaf edilen namına: Celâl Karabac-ak.
Zorla Girme - Fasıl 154 Ceza Yasasının 87. maddesine aykırı dükkâna
zorla girme.
Zorla Alıkoyma - Fasıl 154 Ceza Yasasının 88. maddesine aykırı dükkânı
zorla alıkoyma - Bu maddenin bina ve işyerlerini kapsamaması - 88. maddenin sadece arazileri k-apsaması.
İşgal - İşyeri işgali - Yabancıdan (Rumdan) kalan dükkâna girip
çıkmama.
Tefsir - Yasa koyucunun niyetine göre tefsir - Bir yasa koyucunun
niyetini anlamak için kuralı tefsir ederken kuralın yer aldığı Yasanın diğer kurallarından veya ilgil-i başka yasa kurallarından yararlanılması.
Tefsir - Ceza Yasasının 88. maddesindeki arazi sözcüğünün
tefsiri Kelimeye alelâde ve kitabi bir mana verildiğinde ortaya abes veya kanunun diğer kısımları ile çelişen bir anlamın çıkmaması - Aynı yasanın 87. m-addesinde işgal edilebilen emlâktan bahsedilirken 88. maddede sadece arazi kelimesinin kullanılması kanun koyucunun arazi sözcüğünü bilinçli olarak kullandığını gösterir.
OLAY: Sanık Rumdan kalan ve bir başka kişiye tahsisli olan bir dükkâna
girip yer-leşti ve orada bakkallık yapmaya başladı.
Sanık Fasıl 154 Ceza Yasasının 87. maddesine aykırı olarak dükkâna zorla girme ve 88. maddesine aykırı olarak dükkânı zorla tasarrufunda tutma suçları ile itham edildi.
İlk Mahkeme Sanığın dükkâna şiddet veya kuwet- kullanarak girdiğine ilişkin şahadet bulunmadığını belirterek, Sanığı dükkâna zorla girme şuçundan beraat ettirdi, ancak Sanığı dükkânı zorla tasarrufunda tutma suçundan mahkûm edip K.L.lO.- para cezasına çarptırdı ve 2 ay içinde dükkânı tahliye etmesini -emretti.
Sanık, şahadetin mahkûmiyet için yeterli olmadığını ve İlk Mahkemenin Fasıl 155 Ceza Usulü Yasası madde 172'ye göre tahliye emri vermeye yetkisi bulunmadığını ileri sürerek istinaf etti.
SONUÇ: Yüksek Mahkeme, Sanığın mahkûm edildiği Ceza Yasasın-ın 88.
maddesinde arazi kelimesinin kullanıldığını, bu kelimeye alelâde ve kitabi anlamı verildiğinde dükkân ve binaları kapsamadığını, bu nedenle Sanığın dükkânı zorla alıkoymaktan mahkûm edilemeyeceğini belirtti ve istinafı kabul ederek mahkûmiyet kara-rını iptal etti.
Atıfta Bulunulan Yargısal İçtihatlaı:
Vargo Ex. "Argos" (1872) L.R.S p.c. s.134 sayfa 153.
2- Levy, Ex. P. Walton (1881) 17 Ch. D. s.746 sayfa 751.
___________________
H Ü K Ü M
Ülfet Emin: Bu istinaf-ta Mahkemenin hükmünü Sayın Ysrgıç Şakir S.
İlkay verecektir.
Şakir S. İlkay: Girne Kaza Mahkemesi müstenifi Ramiz Hamit'e ait olup
Girne'de Hürriyet Caddesinde kâin A.40 numaralı bir dükkânı, Fasıl 154 Ceza iCanunu'nun 88. maddesine aykırı olarak, zo-rla alıkoyma suçundan kabahatlı bulup mahkûm etmiş ve K.L.lO.- para cezasına çarptırmıştır. Mahkeme, ilâveten, müstenifin mezkûr dükkânı iki aya kadar tahliye etmesini emretmiştir.
Müstenif (sanık) 1974, Limasol göçmeni olup bakkaldır ve halen Girne'de ika-met etmektedir.
Dava konusu dükkân Barış Harekâtı neticesi K.T.F. Devletine intikal eden taşınmaz mallardandır. Bu dükkân Ocak 1975'de ilgili makam tarafından 1974 Lârnaka göçmeni olan Ramiz Hamit'e tahsis edildi ise de Ramiz Hamit, tamirat edilmekte olduğ-u nedeni ile, dava konusu suçun işlendiği iddia edilen 25.3.1975 tarihine kadar bu dükkâna girmiş değildi. Sanık, 25.3.1975 tarihinde, bu dükkâna girip yerleşti ve orada bakkallık yapmaya başladı. Yapılan şikâyet üzerine Polis sanığı görüp dükkânı boşaltma-sını istedi. Sanık ilkin başka bir yer bulup dava konusu dükkânı boşaltacağını söylemiş ise de sonradan bundan vazgeçip dükkânı işgal etmeğe devam etti. Neticede aleyhine getirilen ceza davasında sanık mezkûr dükkâna, Ceza Kanunu'nun 87. maddesine aykırı o-larak, zorla girme ve mezkûr dükkânı, aynı Kanunun 88. maddesine aykırı olarak, zorla alıkoyma suçları ile itham edildi.
Davayı dinleyen Kaza Mahkemesi sanığın mezkûr dükkâna şiddet veya kuwet kullanarak girmiş olduğunu gösteren şahadet olmadığı nedeni il-e sanığı 1. davadan beraat ettirmiş ise de kendini 2. davadan kabahatlı bularak mahkûm etti ve yukarıda belirtildiği şekilde cezalandırdı.
İstinaf hem mahkûmiyet hem de kesilen ceza aleyhine yapılmıştır.
Müstenif tarafından gerek istinaf ihbarnamesinde il-eri sürülen sebepler gerekse istinafın duruşmasında yapılan iddialar şu şekilde özetlenebilir:
Sanık, mezkûr dükkânı işgal etmeğe devam ettiği nedeni
ile, Ceza Kanunu'nun 88. maddesine aykırı olarak, zorla alıkoyma suçundan kanunen mahkûm edilemezdi;
Ma-hkeme huzurundaki şahadet sanığın böyle bir suçtan
mahkûm edilmesine yeterli değildi; ve
Kaza Mahkemesi tahliye emrini Fasıl 155, Ceza Usulü
Kanununun 172. maddesi tahtında vermiş olmalıdır. Bu madde ise böyle bir davada bu gibi bir emir verilmesi-ne cevaz vermemektedir.
İlkin ileriye sürülen birinci hususun tezekkür edilmesi gerekir. Ceza Kanununun 88. maddesi aynen şöyledir:
"88. Any person who, being in actual possession of land without colour of right, holds possession of it, in a manner likel-y to cause a breach of the peace or reasonable apprehension of a breach of the peace, against a person entitled by law to the possession of the land is guilty of the misdemeanour termed forcible detainer."
Görüleceği gibi bu madde dükkân veya binadan bahs-etmeyip sadece araziden bahsetmektedir. Arazinin tarifi ise, kanunun tefsir maddesinde yapılmamıştır. Bu böyle olduğuna göre Mahkemenin bunu tefsir edip bir bina veya dükkânı kapsayıp kapsamayacağını kararlaştırması gerekir.
Kanunlar muayyen kurallara gör-e tefsir edilir. Bu husustaki belli başlı kurallardan birine göre, kanunlar kanun koyucunun gaye ve niyetine uygun olarak tefsir edilir. Kanun koyucunun gaye ve niyeti ise kullanmış olduğu kelimelerden anlaşılabilir. Diğer bir kurala göre ise bir kanunda y-er alan herhangi bir kelime, bu şekilde hareket etmekle abes bir mana elde edilmediği veya kanunun diğer kısımları ile çelişkiye düşülmediği takdirde, kitabi veya alelâde manasında alınmalıdır.
Cargo ex. "Argos" (1872) L.R. 5 p.c.l34 at p.153 davasında Si-r Montague Smith şöyle demiştir:
"The rule declared by the Judges in delivering their opinion to the House of Lords in the Sussex Peerage Case appears to be applicable to the present case. It is as follows: 'The only rule for the cosntruction of Acts of Pa-rliament is that they should be construed according to the intent of the Parliament which passed the Act. If the words of the statute are in themselves precise and unambiguous, then no more can be necessary than to expound those words in their natural and -ordinary sense. The words themselves alone do in such case best declare the intention of the lawgiver'. The words of the present statute are precise and unambiguous, and, in spite of the anomalies pointed out, it would be difficult to say that, when constr-ued in their natural and ordinary sense, they lead 'to manifest absurdity', and must therefore be qualified."
Re. Levy, ex. p. Walton (1881) 17 Ch.D. 746 at p.751 davasında da Jessel, M.R. şöyle demiştir:-
"..... And in the same case Lord Blackburn quoted- with approval that which Lord Wensleydale called the golden rule for corstruing all written engagements, and which he stated thus in Grey v. Pearson: 'I have been long and deeply impressed with the wisdom of the rule, now, I believe, universally adopted, -at least in the Courts of Law in Westminister Hall, that in construing wills, and indeed statutes, and all written isntruments, the grammatical and ordinary sense of the words is to be aâhered to, unless that would lead to some absurdity, or some requgnanc-e or inconsistency with the rest of the instrument, in which case the grammatical and ordinary sense of the words may be modified, so as to avoid that absurdity and inconsistency, but no further."
Ceza Kanununun 88. maddesi yukarıdaki kurallara göre tefsi-r edildiğinde arazi kelimesinin kitabi ve alelâde manada alınması gerekir. Bu şekilde alındığında elde edilen mana abes olmadığı ve kanunun diğer kısımları ile çelişki teşkil etmediği gibi, kanun koyucunun niyetine de ters düşmemektedir. Bu madde ile yakın-lığı olan ve emlâke zorla girme suçunu ihdas eden 87. maddede hem arazi hem de işgal veya ikamet edilebilen emlâkten bahsedilmektedir. Buna kıyasen 88. maddede sadece araziden bahsedilmesi kanun koyucunun niyet ve gayesinin binaları bu maddenin kapsamı dış-ında bırakmak olduğunu gösterir.
Yukarıda söylenenlerden anlaşılacağı gibi dükkân ve binalar Ceza Kanunu'nun 88. maddesinin kapsamına girmediği cihetle müstenif bahse konu dükkânı zorla alıkoyma suçundan mahkûm edilemezdi.
Mahkûmiyet ile ilgili varmış oldu-ğumuz karar muvacehesinde ceza aleyhine ileri sürülen istinaf sebebini tezekkür etmemiz gerekmemektedir.
Netice itibarı ile istinâf kabul olunur. Kaza Mahkemesinin müs- tenif aleyhine vermiş olduğu mahkûmiyet kararı ve kesmiş olduğu ceza iptal olunur.
- (Ülfet Emin) (Ahmet İzzet) (Şakir S.İlkay)
Yargıç Yargıç Yargıç
25 Kasım, 1975.
Full & Egal Universal Law Academy