Tebliğname : 35264
Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi
Mahkemesi : MANİSA Ağır Ceza
Günü : 29.11.2007
Sayısı : 372-572
Sanık U.. G..’nin E... T..’i tasarlayarak öldürme sanık M.. ’nin de bu suça azmettirme eylemlerinden dolayı 5237 sayılı Yasanın 82/1-a, 29 ve 765 sayılı TCY’nın 59. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis, sanık U.. G..’nin M... T..’i öldürme sanık M.. ’nin de bu suça azmettirme eylemi nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 82/1-a, 29 ve 765 sayılı TCY’nın 59. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis, sanık U.. G..’nin K.. E..’i öldürmeye kalkışma sanık M.. ’nin bu suça azmettirme eyleminden dolayı 5237 sayılı Yasanın 82/1-a, 35/2, 29 ve 765 sayılı TCY’nın 59. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis ve ayrıca sanıklardan U.. G..’nin izinsiz silah taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 366 YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna ilişkin Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2006 gün ve 377-161 sayılı hüküm sanıklar müdafileri ile Manisa Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 1. Ceza Dairesince incelenmiş ve 17.05.2007 gün ve 5392-3781 sayı ile;
Sanık U.. G.. hakkında kurulan hükümlerin ;
1- …… Bu sanığın E.. ve M... T..’i aynı kasıt altında öldürdüğünün kabulü ile buna göre uygulama yapılması gerektiği,
2- …… Mağdur K..’a yönelik eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu, gerek¬çeleriyle, ayrıca ilave diğer dört nedenden daha bozulmasına,
Sanık M.. hakkında kurulan hükmün ise ;
“Sanığın kardeşi olan diğer sanık U..’u öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarına katıldığına dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği halde, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.
Yerel Mahkeme 29.11.2007 günlü oturumda bozmaya uyulmasına karar vermiş, 29.11.2007 gün ve 372-572 sayılı hükmünde de,
Sanık M.. ’nin, diğer sanık U.. G..’yi, Ö.. T.. ve M... T.. isimli kişileri kasten öldürmeye azmettirdiğini, mağdur K.. E..’e yönelik eyleme azmettirdiğine dair delil bulunmadığını kabul etmek suretiyle,
Sanık M.. ’nin kasten insan öldürme suçuna azmettirmeden dolayı 5237 sayılı TCY’nın 38/1. mad. aracılığı ile 81/1, 29 ve 62 maddeleri ile 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 53. maddenin tatbikine, ikinci eylemi nedeniyle de aynı yasa maddeleri ile aynı sürelerle cezalandırılmasına, üçüncü eylem nedeniyle beraatine,
Diğer sanık U.. G..’nin ise E.. ve M... T..’i kasten öldürme eylemleri nedeniyle ayrı ayrı 5237 sayılı Yasanın 81/1, 29 ve 62 maddeleri uyarınca iki kez 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve yine K.. E..’i silahla tehdit ve izinsiz silah taşıma suçlarından mahkumiyetine, karar vermiştir.
Bu hükmün de sanık müdafileri ile Manisa Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık U.. G.. hakkındaki hükümlerle ilgili olarak Yargıtay 1. Ceza Dairesine, sanık M.. hakkında kurulan hükümler yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na hitaben düzenlemiş olduğu 28.04.2008 gün ve 35264 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA GENEL KURULU KARARI
Sanık M.. ’nin E... T.. ve M... T.. isimli kişilerin tasarlanarak öldürülmesi eylemine diğer sanık U..’u azmettirme suçundan dolayı 5237 sayılı TCY’nın 82/1-a, 29 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin bozulmasından sonra Özel Daire bu kez suç niteliklerini farklı kabul ederek sanığın kasten insan öldürmeye azmettirme suçunu işlediğinden bahisle ve uygulama maddelerinde de değişiklik yaparak 5237 sayılı TCY’nın 38/1, 81/1, 29 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar vermiştir.
Yerel Mahkemenin bozmaya uymak suretiyle ve “bozma sonrası serbestlik kaidesi” uyarınca suç niteliğini öncekinden farklı biçimde kabul etmek ve farklı yasa maddeleri uygulamak suretiyle verdiği bu karar yeni hüküm niteliğinde olup, Özel Dairece incelen¬memiştir. Özel Dairece incelenmeyen bir hususun ilk kez ve doğrudan doğruya Ceza Genel Kurulu’nca incelenmesi olanaksızdır. Bu itibarla, sanık M.. hakkındaki hükümlerin temyiz incelemesinin Özel Dairece yapılması gerekmektedir.
SONUÇ :
Açıklanan nedenlerle;
Yerel Mahkemenin sanık M.. ile ilgili yeni hüküm niteliğindeki kararının temyiz incelemesi yapılması bakımından Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 20.05.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy