(765 S. K. m. 279, 415, 416)
Dava: Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca duruşmalı inceleme yapılacağını gösteren bir hüküm bulunmadığından, sanığın bu yoldaki isteğinin reddine oybirliği ile karar verildikten sonra evrak üzerinde yapılan incelemede bozma kararı, (suçun işlendiği sırada köy okulu öğretmeni bulunmasına göre idare heyetinden lüzumu muhakeme kararı alınmadan duruşma yapılarak hüküm tesisi) sebebine ve (görevsizliğe) ilişkin olması dolayısıyla mahkemenin kararında direnmeye yetkisi bulunmamıştır. Bozma kararına uyulduktan sonra mahkeme iel Yönetim Kurulu arasında görev yönünden anlaşmazlık vukuu yine adli mahkemeler olduğu cihetle, olay 9.12.1931 günlü içtihadı birleştirme kararının, matufu olan hususun dışında kalmıştır.
Bu sebeplerle özel daire bozma kararına uyulması gerekirken eski hükümde direnme kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı ve C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazlarıyla tebliğnamedeki düşünce bu sebebten yerinde görüldüğünden hükmün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Tebliğnamedeki düşünce gibi, temyiz olunan hükmün gösterilen sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.1.1968 tarihinde çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy