(765 S.K. m. 80, 309)
Dava: Özel Dairenin bozma ilamında, icra ve İflas Kanunu'nun 342. maddesinde yazılı suçun, icra dairesi eliyle teslim edilen taşınmaz mala haklı bir sebep olmaksızın tekrar girmesiyle ortaya çıkacağı görüşünden hareket edilmiş ve daha sonraki tecavüz ve müdahelelerin suçteşkil edebilmesi için aynı Yasanın 26. maddesi uyarınca borçlunun tekrar elinin çektirilmiş olması ve buna rağmen aynı yere girmiş bulunmasının gerekli olduğu belirtilmiştir. Sonuç olarak, hak sahibine teslim edilen taşınmaza girme olayının devam etmesinin veya tekrarlanmasının TCK.nun 80. maddesi hükmünün uygulanmasını dahi gerektirmeyeceği kanısına varılarak hüküm bozulmuştur.
Karar: C.Başsavcılığının itirazında ise, TCK.nun 309. maddesi kapsamına giren suçların başka başka zamanlarda tekrarlanması halinde, 80. maddenin uygulanması yönünden İcra ve İflas Kanununda genel hükümlere istisna sayılabilecek özel bir hüküm bulunmadığı açıklanarak bozma kararının kaldırılması ve mahkeme hükmünün onanması istenmiştir.
Oluşa ve mahkemenin kabulüne göre Cizre Asliye Hukuk Mahkemesinin 7.3.1966 günlü karariyle dava konusu tarlanın davacıya teslimi kararlaştırmış ve İcra Memurluğunca bu karar 19.5.1968 de yerine getirilmiştir. Buna rağmen tarladan eli çektirilen kişiler 15.6.1968 de bu yere girerek traktörle sürmüşlerdir. Durum 28.6.1968 de Jandarma tutanakla saptanmıştır.
Bu tecavüz, İcra ve İflas Yasasının 342. maddesi aracılığı ile TCK.nun 309. maddesine göre dava konusu edilmiş ve adı geçenler 28.8.1968 günlü iddianame ile mahkemeye verilmişlerdir.
Buna rağmen 10.12.1969 da tarlaya tekrar giren sanıklar hakkında 4.6.1970 günlü iddianameyle ikincib bir dava açılmıştır.
Davalıların, icraca yapılan infazdan sonraki tecavüzleri, yeniden aynı hukuki yollarla önlenmiş olsaydı, her eylemin ayrı ayrı suç teşkil edeceğine şüphe yoktur. İlk mahkeme hükmüne karşı gelme iradesinin başka başka zamanlarda eyleme dönüşmesi halinde sonraki tecavüzler bağımsız suçlar olarak düşünülemez. Ancak, tekrarlanan eylemlerin cezayı arttırıcı sebep sayılmamasıda genel haklılık kurallarına aykırı düşer. Kaldı ki, TCK.nun 80. maddesi bu gibi durumlara tamamiyle uymaktadır. Çünkü sanıklar bir suç işleme kararının icrası cümlesinden olarak TCK.nun 309. maddesi hükmünü başka başka zamanlarda bir kaç kez ihlal etmişlerdir. Şu hale göre aslında tek suç sayılan bu eylemlerin 80. madde uyarınca arttırılmasında yasaya aykırı bir yön görülemediğinden itirazın kabulüyle bozma ilamının kaldırılması ve hükmün onanması gerekir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle C.Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay İcra ve İflas dairesinin 17.9.1971 günlü boma ilamının kaldırılmasına ve Cizre İcra Ceza Hakimliğinin 31.5.1971 günlü hükmünün tebliğname gibi ONANMASINA, gereği için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy