(765 S. K. m. 493, 522, 523, 525) (647 S. K. m. 4)
Dava: Anahtar uydurmak suretiyle hırsızlık yapmaktan sanık O. Akkuş'un yapılan yargılaması sonunda: suçu sabit olduğundan TCK. nun 493/2, 522, 523 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddelerine göre 3600 lira ağır para cezaları ile hükümlülüğüne ve mevkuf kaldığı 41 gün için 1230 liranın para cezasından tenzili ile geriye kalan 2370 lira ağır para cezasının sanıktan 5 eşit taksitte tahsiline ve hapis cezası para cezasına çevrilmiş olduğundan 525. maddenin tatbikine yer olmadığına ilişkin (Kadıköy) Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 12/5/1971 günlü hüküm mahalli C. Savcısının temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nce incelenerek hırsızlık suçlarından ötürü Asliye Ceza ile birlikte TCK. nun 525. maddesi gereğince genel güvenlik nezareti altında bulundurulma fer'i cezanın uygulanması zorunlu olup hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 sayılı Kanununun 4. maddesi uyarınca ağır para cezasına çevrilmesinin bu cezayı ref etmeyeceği gözetilmeyerek kanuna yanlış anlam vererek fer'i cezanın uygulanmaması, sanığın evvelce mevruf kaldığı günlerin şahsi hürriyeti bağlayıcı cezadan indirilip bakiye cezasının ne olduğu gösterildikten sonra paraya çevrilmesi gerekirken aksi uygulama ile tutuklu kaldığı günlerin paraya çevrildikten sonra mahsup yapılması yolsuz olduğundan, 6.7.1971 gün ve 4232/4318 sayılı ilamıyla bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 15.10.1971 gün ve 377/379 sayılı son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dosya C. Başsavcılığı'nın hükmün bozulması istemini bildiren 5.4.1972 gün ve6/8847 sayılı tebliğnamesiyle 1. Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: TCK. nun 525. maddesinin uygulanmamasının yolsuzluğuna ilişkin bozma nedenine karşı yapılan direnmeye gelince; hükümlülük kararının hırsızlık suçuna ilişkin bulunmasına göre bunun sonucu olarak genel güvenlik gözetimi altında bulundurmaya karar verilmesi kanun gereği olduğundan hüküm bozulmalıdır.
Karşı görüş ise; suç tarihi itibariyle temel cezanın ağır para cezası olduğu ve bu nedenle sözü edilen 525. maddenin uygulanamayacağı merkezinde bulunmuştur.
Bu itibarla C. Savcısının temyiz itirazlarının kabulüne, direnme hükmünün bu yönden istek gibi bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 25.06.1973 gününde üçte ikiyi geçen oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy