(1412 S. K. m. 258) (6831 S. K. m. 98, 79)
Hırsızlıktan sanık K.K.nin yapılan yargılaması sonunda; beraatine ve hakkında özel kovuşturmayı gerektiren 6831 sayılı kanun hükmüne tevfikan kanuni gereği düşünülmek üzere, karar kesinleştikten sonra C. Savcılığına müzekkere yazılmasına ilişkin Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30/12/1970 günlü hüküm katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Altıncı Ceza Dairesince incelenerek 08/01/1973 gün ve 224/15 sayılı ilamıyla bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 04/04/1973 gün ve 38/46 sayılı son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı ve katılan tarafından istenilmiş katılan yönünden koşuluda yerine getirilmiş olduğundan dosya Cumhuriyet Başsavcılığının hükmün bozulması istemini bildiren 14/05/1973 gün ve 6/3207 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Zati ihtiyacı için kendisine ayrılan tomrukları götürürken ayrıca 5 adet tomruğu orman deposundan çalmaktan dolayı yapılan yargılanması sonunda, sanığın eyleminde hırsızlık kastı görülemediğini kabulü ile beraatine ve dava konusu eylemin Orman Kanuna göre bir suç olması yönünden 6831 sayılı kanuna göre hakkında yeniden dava açılması için dosyanın Cumhuriyet Savcılığına verilmesine, Asliye Ceza Mahkemesince karar verilmiştir.
Vasıfta değişiklik dolayısıyla beraat kararı verilmesinin doğru olmadığı ve usulün 258. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınarak bir hüküm verilmesi gerekeceği belirtilmek suretiyle hüküm Özel Dairece bozulmuştur.
Orman Kanunundaki özel soruşturma usulü yönünden davaya Asliye Ceza Mahkemesinde bakılamayacağı gerekçesine dayanan mahkemenin 24/03/1971 günlü direnme hükmü, Ceza Genel Kurulunun 08/11/1973 gün ve 224/15 sayılı kararıyla imza eksikliği yönünden bozulmuştur.
Mahkemece bu bozmaya uyularak usulüne göre tanıklar yeniden dinlenip imza eksikleri tamamlandıktan sonra Özel Daire bozması üzerine verilen ilk direnme kararındaki gerekçelerle işin esasında yeniden direnildiği bildirilmiştir.
C. Savcısı ile davaya katılan idare temsilcinin temyizleri üzerine yapılan incelemede;
Özel Daire bozma ilamında belirtildiği üzere CMUK.nun 258. maddesi, suçun hukuki niteliğinde ortaya çıkacak değişikliklerde sanığa ek savunma hakkı verilmesini öngörmüştür. Orman Kuruluşlarında suçları tespit ve sanıkları takiple görevli özel zabıta memurlarının bulunması, duruşmalarda uygulanacak genel usul hükümlerinde dahi özellik ve ayrıcalık aramasını gerektirmez. Sulh Ceza Mahkemesi'nin görevine girdiği sonradan anlaşılan bir davaya, üstün görevli mahkeme durumundaki Asliye Ceza Mahkemesinde bakılmaya devam olunmasını engelleyen bir hüküm yoktur.
Bu bakımdan bozma ilamına esastan da uyulması gerekirken önceki hükümde yeniden direnilmesine isabet görülemediğinden C. Savcısının ve davaya katılanın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle direnme hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA depo parasının geri verilmesine 04/02/1974 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy