(765 S. K. m. 45, 491) (743 S. K. m. 625)
Dava: Hırsızlıktan sanık H.U. nun yapılan yargılaması sonunda; sanığın müsnet suç işlediğine ilişkin delil var ise de, eylemi mahiyeti itibariyle hukuki mahiyette görüldüğünden ve suçun kanuni unsurları tekevvün etmediğinden sanığın beraatine ilişkin Kuyucak Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 27.4.1972 günlü hükmün Üst Nazilli C. Savcılığının temyizi üzerine Yargıtay Altıncı Ceza Dairesince incelenerek, 31.10.1972 günlü ve 5806/5843 sayılı ilamıyla bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 22.2.1973 gün ve 509/45 sayılı son hükmün Yargıtayca incelenmesi Üst C. Savcısı ve katılan tarafından istenilmiş, katılan yönünden koşulu da yerine getirilmiş olduğundan dosya C. Başsavcılığının hükmün bozulması istemini bildirilen 21.5.1973 gün ve 6/3511 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava konusu eylemin hukuki nitelikte bulunduğu ve hırsızlık kastına dayanmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararı özel dairece şikayetçinin iddiası ve tanıkların beyanları karşısında isabetsiz görülerek bozulmuştur.
Yapılan incelemede: Olay günü rüzgarın etkisiyle dükkan çatısından düşen saç parçasını sanık, muhafaza altına almak amacıyla gündüz vakti komşuların gözü önünde ve tanık A.D. nin yardımı ile yerden alarak bitişikteki kahvehanenin deposuna kaldırmıştır. Dosyadaki 3.6.1971 günlü tapu senedine göre bu dükkanın mülkiyetinin dörtte üçü sanığa, dörtte biri ise sanığın ninesi H.A. ya aittir. H.A.nın hissesini davaya katılan M.Ş., daha önce noter senediyle satın almıştır. Sanığın hissesini de işlettiği, fakat kira ödemediği dosyadaki bilgilerden anlaşılmaktadır.
Dükkanla olan ilişkisi bu yolda bulunan sanığın, çatıdan düşen saç parçasını kaybolmaması için depoya kaldırması normal bir tedbirden ibaret olup eyleminde hırsızlık suçunun unsurları bulunmadığı ve sanığın suç kastı taşımadığı görülmektedir.
Hukuki anlaşmazlık konusu olabilecek kira ve zilyetlik iddiaları karşısında olay isabetli bir şekilde değerlendirilerek mahkemece beraat kararı verilmesinde usule ve yasaya aykırı bir yön görülemediğinden, davaya katılanın ve C. Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle direnme hükmünün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak onanmasına, depo parasının gelir yazılmasına 04.02.1974 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy