(6136 S. K. m. 13) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 3, 4)
Dava: 6136 Sayılı Kanuna aykırı davranıştan sanık M.Ç.in yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin (İslahiye) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.8.1970 günlü hüküm sanığın temyizi üzerine Yargıtay Yedinci Ceza Dairesince incelenerek, 3.6.1971 gün ve 7182/7270 sayılı ilamiyla bozulup yerine geri çevrilmişti.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 12.10.1971 gün ve 175/215 sayılı son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve koşulu da yerine getirilmiş olduğundan dosya C. Başsavcılığının hükmün onanması istemini bildiren 23.2.1973 günlü ve 7/4385 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 6136 sayılı Yasaya aykırı davranıştan sanık M.Ç.İn bu kanunun 13 ve TCK.nun 59 ncu maddeleri gereğince on ay hapis ve 416 lira 60 kuruş ağır para cezası ile hükümlülüğüne ilişkin mahkeme kararını özel daire; paraya çevirme isteği hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesini de yasaya aykırı bulurak bozmuştu.
Sanığa yükletilen cezanın, nevi ve süresine, sonuç olarak 647 sayılı yasanın 3 ncü maddesinde anılan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalardan bulunmaması direnme kararında sonradan gösterilen gerekçelere göre; 647 Sayılı Kanunun 4 ncü maddesinin uygulanması isteği hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesinde yasaya aykırı bir yön görülmemiştir.
Bu itibarla direnme hususu doğru olduğundan buna ilişkin itirazların reddi ile uyulan sair hususlar hakkında inceleme yapılmak üzere dosyanın özel daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenle tebliğnamedeki istek gibi direnme hususu yasaya uygun olup uyulan sair yönler hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın özel dairesine gönderilmesine, bu nedenle C. Başsavcılığına tevdiine 26.11.1973 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy