(466 S. K. m. 2, 3)
Dava: Adam öldürmeye teşebbüs suçundan sanık olarak Keskin Ağır Ceza Mahkemesince Yapılan duruşması sonunda da beraatına karar verilen H. B.'nin tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Kanun gereğince tazminat takdiri hakkında vaki isteği üzerine Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; adı geçen davacıya tutuklu kaldığı günler için 1212,45 lira maddi ve 4000 lira manevi tazminat ile 200 lira vekalet ücretinin davalı hazineden tahsili ile davacıya verilmesine dair Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 6.6.1962 günlü hüküm hazine vekilinin Temyizi üzerine Yargıtay Birinci Ceza Dairesince incelenerek 21.12.1972 gün ve 4652/5112 sayılı ilamıyla bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk Hükümle direnmeyi kapsayan 22/3/1973 gün ve 34/30 sayılı son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dosya C. Başsavcılığının hükmün onanması istemini bildiren 1/4868 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Kanun dışı tutuk kaldığı günler için maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunan H. B.'nin bir miktar tazminatın Hazinece verilmesine ilişkin mahkeme kararını özel daire; (istek sahibi H. B.'nin vekili dilekçesine beraat kararı ile nüfus kayıt örneğini eklemiş olup 466 sayılı Kanunun 2/2 nci maddesinde belirtilen sübut delillerini birlikte ibraz etmediğinden aynı maddenin 3 ncü fıkrası gereğince dilekçenin reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesini) yasaya aykırı bularak bozmuş, mahkeme ise bazı gerekçelerle evvelki kararında direnmiştir.
Dosya münderecatına istem mahiyetine ve 466 sayılı Kanunun 3/1 nci maddesi açıklığına ve buna nazaran işin incelenmesiyle görevlendirilen Üyenin gerekli incelemelerde bulunduğunun da anlaşılmasına göre, hasıl olan sonuç itibariyle mahkemenin dilekçeyi reddetmeyip esas hakkında bir karar vermesinde usul yönünden kanuna aykırı bir hal görülmemiştir.
Bu itibarla Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının bu bakımdan reddiyle direnme hususu doğru olduğundan esası incelenmek üzere dosyanın özel daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenle tebliğnamedeki istek gibi direnme hususu doğru olduğundan esası incelemek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Ceza Dairesine gönderilmesine 16.09.1974 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy