(765 S. K. m. 279) (1412 S.K. m. 359)
Dava: Hakaret suçundan sanık M. K.'nın yapılan yargılaması sırasında; İstanbul 3. Sulh Ceza Mahkemesi ile o yer İl İdare Kurulu kararları arasında çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için gönderilen dosya C. Başsavcılığının; dosyaya göre Denizcilik Bankası Şehir Hatları kontrol memuru olan sanık, hangi perondan bilet alınacağını soran davacıya hakaret ettiği iddiasıyla dava ikame edilmiştir.
Denizcilik Bankası T.A.O. yasasına göre banka memurları hiç bir suretle TCK.nun 279. maddesinin kabul etliği şekilde ceza kanunun tatbikatında memur sayılmazlar. Haklarında Memurin Muhakemat kanunu da tatbik edilemeyeceği cihetle İstanbul 3. Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması istemini bildiren 29.1.1975 gün ve 15 sayılı tebliğnamesiyle dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İfa ettiği görev esnasında K. A.'ya hakaretten sanık M. K. hakkında açılan şahsi dava üzerine yapılan yargılama sonunda; İstanbul 3. Sulh Ceza Mahkemesi 18.11.1974 gün ve 941/1845 sayı ile; sanığın Emekli Sandığına tabi memur olduğunu beyan etmesine nazaran TCK.nun 251. maddesi uygulanacağından evvelemirde soruşturmanın ilgili mercice yapılması için CMUK'nun 359. maddesine göre usulü muamelenin durdurulmasına,
İstanbul İl İdare Kurulu da 8.1.1975 gün ve 8 sayı ile; Denizcilik Bankası Şehir Hatları kapı kontrol memuru olan sanığın statüsünün tebellür eden içtihada ve 3460 sayılı yasanın 43. maddesine göre Memurin Muhakematı hakkındaki kanununa tabi bulunmadığına karar vermişlerdir.
Toplanan delillere ve dosyaya, sanığın ifa ettiği görevin niteliğine ve Denizcilik Bankası Şehir Hatları kapı kontrol memuru iken bu görevi ifa sırasında şahsi davacıya hakaret ettiğinin iddia edilmesine ve bağlı bulunduğu müessesenin 3460 Sayılı Yasaya tabi bir İktisadi Devlet Teşekkülü olmasına, bu tür kuruluş elemanlarının ise Devlet Memuru sıfatını haiz olmayıp ancak sözü edilen yasanın 43. maddesinde yazılı suçlarla beraber müesseseyi zarara müntebi olan kasta makrun ihmal suçlarından dolayı Devlet Memurları hakkında tatbik edilen cezayı göreceklerine, mücerret maaş ve emeklilik rejimi itibariyle 647 Sayılı Personel Kanununa tabi tutulmalarının kanunun idari tahkikattan geçirilmesini zorunlu kılmayacağına ve tevhidi İçtihat genel kurulunun 28.3.1945 gün ve 1/6 sayılı kararı açıklığına göre; sanık hakkındaki kovuşturmanın Memurin muhakemati hakkındaki kanun hükümlerine tabi bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Bu itibarla Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenle tebliğnamedeki istek gibi İstanbul 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.1974 gün ve 941/1845 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına ve bu mahkemeye gönderilmek üzere dosyanın C. Başsavcılığına verilmesine 10.02.1975 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy