(765 S. K. m. 71, 80) (6831 S. K. m. 17, 91, 93)
Dava: 6831 sayılı Yasaya aykırı davranıştan sanık O.Ç.'nin yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin (Karaisalı) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 4.12.1974 günlü hüküm, sanığın temyizi üzerine, Yargıtay Üçüncü Ceza Dairesince incelenerek, 21.1.1975 gün ve 155/76 sayılı ilamiyla bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 6.3.1975 günlü son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş koşulu da yerine getirilmiş olduğundan dosya C. Başsavcılığının hükmün bozulması istemini bildiren 11.4.1975 gün ve 3/1912 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Orman Kanununa muhalefetten sanık O.Ç. hakkında 6831 sayılı Kanunun 93/2 ve TCK.nun 80. maddeleri gereğince verilen mahkumiyet hükmünü, özel daire, sanığın 24.3.1974 gününde bahçe yapmak üzere açtığı suç konusu orman sahasını, 45.1974 gününde de hudutlarını değiştirmeden yeniden sürmek suretiyle, bu yerden faydalanmaya kalkışmasından dolayı, ormanı açmaktan ve ayrıca bu yeri işgal ile faydalanmak suçlarından, ayrı, ayrı kamu davası açılmış olmasına ve eylem itibariyle, de her biri müstakil suç bulunmasına rağmen, açmadan sonra vaki sürme fiilinin suç işleme kastının devamı mahiyetinde kabul edilerek TCK'nun 80. maddesi ile cezada arttırma yapılmak suretiyle hüküm tesis edilmiş olmasını yasaya aykırı bularak bozmuştur.
Mahkeme, sanığın 24.3.1975 gününde Devlet Ormanının (842) m2 lik kısmını, bu saha üzerindeki ağaçları kesmek ve diğer doğal orman örtüsünü sürüp kaldırarak meyve fidanları dikmek suretiyle devlet ormanından yeniden açma yapmak suçunu işlediğini; 4.5.1974 gününde ise aynı yere, bu yer üzerindeki egemenliği, hukuksal ve eylemsel bir tasarrufla önlenmeden, ilk eylemindeki suç kastı ile hudut ve alanını değiştirmeksizin ikinci kez tecavüz ettiğine göre, uygulamada yasaya aykırı bir cihet bulunmadığını ileri sürerek eski hükümde direnmiştir.
Sanığın 24.3.1974 gününde devlet ormanının (842) mg lik kısmını, bu saha üzerindeki ardıç ve meşe ağaçlarını kesip, doğal orman örtüsünü de sürüp, kaldırdıktan sonra açtığı bu yere meyve fidanları dikmek suretiyle, 6831 sayılı Kanunun 17 nci maddesinde tarifini bulan (Devlet Ormanından yeniden tarla açmak) suçunu işlemesi üzerine olaya el koyan orman muhafaza memurunun, 24.3.1974 günlü tutanağı düzenleyerek C. Savcılığına tevdi etmesi üzerine, sanık hakkında devlet ormanından yeniden tarla açmak suçundan dolayı dava açılarak, sanığın 6831 sayılı Kanunun 93. maddesinin ikinci fıkrası gereğince tecziyesinin istendiği, sanığın bu suretle 24.3.1974 gününde devlet ormanından yeniden tarla açmak suçunu işledikten ve hakkında sözü edilen tutanak düzenledikten sonra, aynı yere hudut ve alanını değiştirmeden 4.5.1974 gününde, bu yer üzerindeki gelişmekte olan orman örtüsünü sürüp kaldırmak ve evvelce diktiği meyve ağaçlarının diplerini çapalamak suretiyle devlet ormanına yeniden el atmak suretiyle, (Devlet ormanını işgal ve faydalanma) suçunu işlemesi nedeni ile hakkında düzenlenen 4.3.1974 günlü tutanağa dayanılarak 5.6.1974 günlü iddianame ile ikinci davanın açılması üzerine, mahkemenin dava dosyalarının birleştirilmesine karar verdikten sonra yazılı maddelerle sanığın tecziyesine karar verdiği anlaşılmaktadır.
Sanığın eylemlerini ve mahkemenin kabulüne böylece belirtikten sonra, olayı açıklığa kavuştumak için 6831 sayılı Kanunun 17 ve 93. maddeleri üzerinde durmak gerekir.
6831 sayılı Kanunun 17 nci maddesi, ; Devlet ormanları içerisinde, bu ormanların korunması, istihsal ve imarı için alakalı olarak yapılacak bina ve tesisler ayrık olmak üzere), ormanın bünyesine ve gelecekteki varlığına karşı saldırıları önlemek maksadiyle, devlet ormanları içinde her çeşit bina, ağıl inşaasını ve hayvanların korunmasına mahsus yerler yapılmasını, tarla açılmasını, işlenmesini ve orman içine yerleşilmesini yasaklamıştır.
Sözü edilen orman Yasasının 93 ncü maddesinin birinci fıkrası ise 17 nci maddede yasak edilen fiileri ika edenlerin bir aydan bir seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılacakları, ikinci fıkrası ise (işgal ve faydalanma, yeniden tarla açmak suretiyle vaki olduğu takdirde) faillerinin üç aydan iki seneye kadar hapis cezası ile tecziye edilecekleri hükmünü getirmiş bulunmaktadır.
Olayımızda, sanık 24.3.1974 gününde devlet ormanının (842) m2 lik kısmını, yukarıda da açıklandığı üzere, bu saha üzerindeki ağaçları kesip temizlemek ve orman boşluğnu sürüp, doğal orman örtüsünü kaldırdıktan sonra, açtığı bu yere meyve fidanlarını dikmek suretiyle 6831 sayılı Yasanın 93. maddesinin 2. fıkrasında yazılı (Devlet ormanından yeniden tarla açmak) suçunu, bu suçun gerektirdiği icrai hareketlerin tümünü yapmak suretiyle işlemiştir. İşlediği bu suçu tespit eden 24.3.1974 günlü tutanak C. Savcılığına tedi edildikten ve bu suretle hukuki intika meydana geldikten sonra, 4.5.1974 gününde, evvelce açtığı saha üzerindeki gelişmekte olan otları temizlemek ve diktiği meyve fidanlarının altlarını bellemek suretiyle de, sözü edilen Yasanın 93. maddesinin 1. fıkrasına mümas (Devlet ormanını işgal ve faydalanma) suçunu işlediğine göre, sanığın bu suçlarından dolayı 6831 sayılı Kanunun 93/2, 93/1 ve TCK.nun 71. maddeleri gereğince tecziyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, orman Yasasının sözü edilen maddeleri hükmüne aykırıdır.
Kanun koyucunun Orman Yasasının 17. maddesi ve bu maddenin müeyyidesi olan 93. maddeyi koymaktaki gayesi, devlet ormanlarının bünyesine ve gelecekteki varlığına karşı bilumum saldırıları önlemektir. Kanun koyucu bu maksadını gerçekleştirmek için, devlet ormanından yeniden tarla açmak sunçunu, bu Yasanın 93. maddesi ile müyeyidelemiş, ormandan yeniden açılan bu salahardan kesilen ağaçların köklerinden fışkıracak şah ve filizlerin büyüyüp gelişmesi ve bozulan orman örtüsünün yeniden teşekkülünün temini için ilk açmadan sonraki saldırıları, maddenin birinci fıkrası ile tecziye etmiştir. Örneğin, bir kimse devlet ormanından orman boşluğnu sürüp doğal orman örtüsünü kaldırmak veyahut orman içerisindeki ağaçları kesip etmizledikten sonra, açtığı bu sahayı sürmek suretiyle devlet ormanından yeniden tarla açıp, bu yeri ekmek suretiyle devlet ormanından yeniden tarla açıp, bu yeri ekmek suretiyle 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesinde yazılı suçu işledikten sonra, yetişen mahsulü biçmesi, sözü edilen Yasanın 93. maddesinin birinci fıkrasında yazılı (Devlet ormanını işgal ve faydalanma) suçunu teşkil eder. Sanık mahsulü biçip kaldırdıktan sonra, bu yeri nadas etmekle üçüncü, ekmekle dördüncü, mahsulü kaldırmakla beşinci defa suç işlemiş olur. Hülasa birinci açmadan sonraki, yeniden nadas etmek, ekmek mahsulü biçip kaldırmakla devlet ormanını yeniden işgal ve fayadalanma suçunu mükerreren işlemiş olur ve her eylemi müstakil bir suç teşkil eder. Aksi halde, ilk açmayı yapıp 6831 sayılı Kanunun 93/2 nci maddesi ile tecziyesine karar verilen sanığa devlet ormanının zilyetliğinin devri niteliğini taşır.
Bu nedenlerle, direnme kararında ileri sürülen gerekçe oluşa, orman Yasasının sözü edilen maddeleri hükmüne aykırı olduğundan ve kararda zikredilen Ceza Genel Kurulu ilamındaki olayla, incelenen birleştirilmiş dava dosyalarına konu olan olaylar arasında da bir benzerlik görülmediğinden, sanığın sübuta ve cezaların ertelenmemesine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile direnme hükmünün, sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile bozulmasına karar verilmesi gerekir.
Çoğunluk oyuna karşı olan Genel Kurul Başkanı K.A.'nın Birinci ve Dokuzuncu Ceza Daireleri Başkanları R.B. ve O.A. ile Üyelerden H.Ö. ve İ.P. oluşa göre sanığın eyleminin 6831 sayılı Yasanın 93/2 nci maddesine mümas tek suç şeklinde tezahür ettiğini, bu nedenle TCK.nun 80 nci maddesinin uygulanamıyacağını, diğer üyeler ise direnme kararındaki uygulamanın yerinde olduğu görüşü ile çoğunluk oyuna katılmamışlardır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki istem gibi direnme hükmünün bozulmasına depo parasının gelir kaydına 21.4.1975 gününde üçte ikiyi aşan oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy