(1412 S. K. m. 223)
Dava: Orman Kanununa aykırı davranıştan sanık (A) nın yapılan yargılaması sonunda; beraatine ilişkin (Ulukışla Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 18.11.1975 günlü hüküm, katılan idarenin temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nce incelenerek, 11.2.1976 gün ve 987/1048 sayılı ilamıyla, bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 29.6.1976 günlü son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi katılan ve C. Savcısı tarafından istenilmiş, katılan yönünden koşulu da yerine getirilmiş olduğundan dosya C. Başsavcılığı'nın hükmün bozulması istemini bildiren 22.9.1976 gün ve 3/6155 sayılı tebilğnamesiyle 1. Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulun'ca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Orman Kanununa muhalefetten sanık (A) hakkında yapılan yargılama sonunda beraatine ilişkin olarak verilen hükmü özel daire özetle; tahkikatın genişletilmesi ve neticesine göre delillerin takdiri gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasını yasaya aykırı bularak bozmuş ve mahkeme ise sanığı dinlemeden, bozmaya karşı diyeceğini sormadan bazı gerekçelerle evvelki hükümde direnmişse de;
Bozma ile hüküm ortadan kalkmış bulunduğundan beraate ilişkin de olsa, sanığın sorgusu ve bozmaya karşı ne diyeceğinin sorulması suretiyle hüküm kurulması gerekirken bu yasal gerek yerine getirilmeden karar verilmesi usule ve yasaya aykırı görülmüştür.
Bu itibarla müdahil ve C. Savcısının temyiz itirazlarının kabulüyle direnme hükmünün esası incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle direnme hükmünün esası incelenmeksizin tebilğnamedeki istem gibi BOZULMASINA depo parasının geri verilmesine 25.10.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy