(765 S. K. m. 455, 459)
Dava: Dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu yaralamaya yol açmaktan sanık O.nun yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin Pütürge Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.1975 günlü hüküm sanığın temyizi üzerine Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesince incelenerek 26.12.1975 gün ve 7289/7110 sayılı ilamıyla bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 10.3.1976 günlü son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş, koşulu da yerine getirilmiş olduğundan dosya C.Başsavcılığının hükmün bozulması istemini bildiren 20.4.1976 gün ve 4/2880 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Z.yi silahla yaralamaktan sanık O. hakkında verilen mahkumiyet hükmünü, özel daire: Usulün 263. maddesinde, görevsizlik kararlarının son soruşturmanın açılmasına dair olan bir kararın bütün sonuçlarını hasıl edeceği açıklanmış bulunmasına ve aynı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasında da son soruşturmanın açılmasına karar veren hakimin o işin muhakemesinde bulunamayacağı gösterilmiş olmasına göre, sulh ceza mahkemesinde görevsizlik kararı vermiş olan Hakimin asliye ceza mahkemesinde de davaya bakmasının yasaya aykırı olduğu düşüncesiyle bozmuştur.
Mahkeme ise, Pütürge Cumhuriyet Savcılığının iddianamesiyle, sanık hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan, sulh ceza mahkemesine dava açılarak TCK. nun 459/1. maddesi gereğince tecziyesine karar verilmesinin talep olunması üzerine, sevk maddesine göre görevli mahkemenin sulh ceza mahkemesi olmayıp asliye ceza mahkemesi olduğunun görülmesi nedeniyle, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; görevsizlik kararı verilerek dosyanın asliye ceza mahkemesine tevdi edildiğini ve bu kararda ihsası rey niteliğinden herhangi bir açıklama yapılmamış olduğunu, bu nedenle görevsizlik kararı veren hakimin aynı davaya asliye ceza hakimi sıfatıyla bakmasında, yasaya aykırı bir yön bulunmadığının Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 1.3.1971 gün ve 971/3-40 esas ve 61 karar sayılı ilamının da bu görüşlerini doğruladığını ileri sürerek eski hükümde direnmiştir.
Sulh Ceza Hakimi sıfatıyla görevsizlik kararı veren Hakimin oyunu açıklamaksızın sevk maddesini gözönünde tutarak görevsizlik kararı verdiğinin anlaşılmasına ve görevsizlik kararında oyunu açıklamamış olan Hakimin, davaya bakmasında ve hükme katılmasında, yasaya aykırı bir yön bulunmadığı hususu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun içtihatları ile kesinlik kazanmış bulunmasına göre, direnme hükmü doğru olduğundan, sanığın esasa ait temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın özel daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
Çoğunluk görüşüne karşı olan üyeler iddianame muhtevasında yer alan sevke ve görevsizlik kararındaki açıklamalara göre, görevsizlik kararını veren hakimin oyunu açıklamış olduğunu, bu nedenle asliye ceza Hakimi sıfatı ile davaya bakıp hüküm tesis edemeyeceği görüşü ile çoğunluk oyuna katılmamışlardır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle tebliğname hilafına direnme hükmü doğru olduğundan sanığın esasa ait temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dördüncü Ceza Dairesine gönderilmek üzere C. Başsavcılığına verilmesine 10.05.1976 gününde üçte ikiyi geçen çoğunluk ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy