(1412 S. K. m. 260, 261)
Dava: Dolandırıcılıktan sanık İ.nin yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin Lüleburgaz Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 29.1.1976 günlü hüküm sanık vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince incelenerek 30.3.1976 gün ve 2044/2099 sayılı ilamiyla bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 6.5.1976 günlü son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş koşulu da yerine getirilmiş olduğundan dosya C.Başsavcılığının hükmün onanması istemini bildiren 22.6.1976 gün ve 6/3923 sayılı tebliğnamesiyle 1. Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dolandırıcılıktan sanık İ.A. hakkında TCK.nun 503, 522, 523/1 maddeleri gereğince verilen mahkumiyet hükmün özel daire; Sanık vekili avukat B. tarafından verilen 25.12.1975 günlü dilekçede ileri sürülen tahkikatın genişletilmesine dair istekleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden ve sanığın diğer vekili avukat B.A.nın 21.1.1976 günlü oturuma mazeret sebebiyle gelemeyeceğini, duruşma gününün bildirilmesini isteyen telgrafına rağmen, duruşma günü kendisine bildirilmeden hüküm tesis edilmesini, yasaya aykırı bularak bozmuş, mahkeme ise bazı gerekçeler ileri sürerek eski hükümde direnmiştir.
Hükmün esasını teşkil eden, sanığın ve vekillerinin yüzlerine karşı açıkça okunup anlatılan kısa kararda gerekçeleri bilahare yazılacak kararda gösterilmek üzere eski hükümde ısrar olunmasına demek suretiyle ısrara karar verildiği ancak; yeniden hüküm tesis edilmediği anlaşılmaktadır.
Bir hüküm bozulduktan sonra tamamen ortadan kalktığından mahkemenin CMUK.nun 260 ve 261. maddeleri uyarınca uygulanan kanun maddelerini verilen cezanın nevi ve miktarını tefhim edilen hüküm fıkrasında göstermesi zorunludur. Bu kanuni lazımenin sonradan yazılan gerekçeli kararda yerine getirilmesi ihlal olunan yasa hükmünü iade edici bir nitelik taşıyamaz. Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren uygulamaları da bu yoldadır.
Bu nedenle sanık vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme hükmünün esası incelenmeksizin gösterilen sebepten bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle tebliğnamedeki isteme aykırı olarak direnme hükmünün esası incelenmeksizin BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 12.07.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy