(1412 S. K. m. 326)
Dava: Haksız yere tutuklandığı günler için 466 sayılı kanun gereğince tazminat verilmesi isteğiyle davacı M.G. Çelik tarafından açılan dava üzerine Gaziantep 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 12.9.1975 günlü hüküm davalı hazine vekilinin temyizi üzerine Yargııtay Yedinci Ceza Dairesince incelenerek onanmasına dair verilen 9.12.1975 gün ve 8793/9041 sayılı karara karşı C.Başsavcılığınca; Yedinci Ceza Dairesinin onama kararının kaldırılarak hükmün bozulması istemini bildiren 14.1.1976 gün ve 9 sayılı tebliğnamesiyle dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Kanun dışı tutuk kaldığı günler için zararlarının devletçe ödenmesi isteğinde bulunan M.G. Çelik'in 3.387 lira maddi ve 2000 lira manevi olmak üzere tazminatın hazinece ödenmesine ilişkin mahkeme hükmünün özel dairece; tebliğnamedeki isteğe itibar edilmeyerek onanmasına karar verilmiştir.
C.Başsavcılığı itirazında özetle; talebi ilk inceleyen ve 4.044 lira maddi ve 1.000 lira manevi tazminata hükmeden Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi kararının sonucunu kabullenen istek sahibi tarafından temyiz edilmeyip hazine vekilinin temyizi üzerine selahiyet yönünden bozulması halinde takdir olunan tazminat miktarının hazine lehine kazanılmış hak teşkil etmesine ve bu kararın selahiyet yönünden özel dairece bozulması üzerine gönderildiği görevli mahkemenin manevi tazminatı 2000 liraya çıkarmasının yasaya aykırı bulunmasına göre özel daire onama kararının kaldırılması ve hükmün tebliğname gibi bozulmasına karar verilmesi istenilmiştir.
Kaçakçılık suçundan bir süre tutuk kalan ve sonunda beraetine karar verilen istek sahibi M.G. Çelik'e ikametgahı Gaziantep ili olduğu halde kaçakcılık davasını gören yere en yakın Ağır Ceza Mahkemesi sıfatı ile Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi'nce 3500 lira istenilmesine rağmen hazine aleyhine 1000 lira manevi tazminat ve ayrıca maddi tazminata hükmedildiği bu kararın ancak hazine mümessilinin vaki temyizi üzerine mahkemenin selahiyetli olmadığı bakımından bozulduğu ve gönderildiği Gaziantep Ağır Ceza Mahkemesi'nin ise; maddi tazminattan gayri olarak bu defa 2000 lira manevi tazminatın istek sahibine ödenmesi yolunda karar verdiği dosya münderecatından anlaşılmaktadır.
3500 lira manevi tazminat istenmesine rağmen selahiyetsiz de olan türü itibariyle vazifesine girdiği cihetle ilk mahkemenin tazminatı 1000 lira olarak takdir edip ittihaz ettiği kararı temyiz etmeyen istek sahibinin bu miktarı kabullendiği ve bunu hazine lehine kazanılmış hak teşkil ettiği açıktır.
Bir kararın selahiyet yönünden bozulması, ona razı olmayan ve örneğin temyiz eden lehine oluşturduğu ve içine aldığı bir takım hakların yok olmasını gerektirmez.
Buna rağmen manevi tazminatı artırarak 2000 lira olarak takdir eden mahkemenin kabulü ve ilk hükmün selahiyetsiz mahkemece verildiğini ileri sürerek hazine lehine müktesep hak teşkil edecek bir durumun yokluğuna ve hükmün doğruluğuna ilişkin özel daire görüşü usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
Bu itibarla C.Başsavcılık itirazının kabulüne ve Yargıtay 7. Ceza Dairesinin onanan kararının kaldırılmasına ve mahkeme hükmünün bozulmasına ancak CMUK.nun 322. maddesi gereğince manevi tazminatın 1000 liraya indirilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenle C.Başsavcılık itirazının kabulüne ve Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.12.1975 gün ve 8793/9041 sayılı kararırın kaldırılmasına ve Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.9.1975 gün 64/245 sayılı hükmünün bozulmasına, depo parasının iadesine ancak, CMUK.nun 322. maddesi gereğince 2000 lira olarak takdir edilen manevi tazminatın 1000 liraya indirilmek suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA 2.2.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy