(6136 S. K. m. 4, 15)
6136 Sayılı Kanuna aykırı davranıştan sanık Ali'nin yapılan yargılanması sonunda ; hükümlülüğüne ilişkin, (Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesi) nden verilen 16/6/1975 günlü hüküm sanığın temyizi üzerine Yargıtay 8 nci Ceza Dairesince incelenerek 7/11/1975 gün ve 5971/6615 sayılı ilamiyla bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 27/1/1976 günlü son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş, koşuluda yerine getirilmiş olduğundan dosya C. Başsavcılığının hükmün bozulması istemini bildiren 1/3/1976 gün ve 8/1893 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü :
6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan sanık Ali'nin mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesince incelenerek : Yetersiz ve çelişkili bilirkişi beyanı karşısında uzman bilirkişiye başvurulmadan bu bilirkişinin beyanına dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisinin yolsuzluğu nedeniyle bozulmuş mahkeme ise bazı gerekçelerle eski hükümde direnmiştir.
Sanığın hükümlülüğüne konu olarak kabul edilen eylem, 6136 sayılı Yasanın 1308 sayılı yasa ile değişik, 4. maddesine aykırı olarak memnu bıçak taşımaktır. Bu madde, memleket içinde kama, hançer, saldırma, şişli baston, sustalı çakı ve benzerleri ile sivri uçlu ve oluklu bıçakların imalini yasaklamış ancak, bir sanat ve meslekin icrası için kullanılması zaruri bulunanların imaline zabıtaca müsaade edileceğini ve bunların zabıtaca damgalanmadıkça satışa çıkarılamayacağını öngörmüş ve ev levazımından olan veya tababet ve sanayi de yahut tarımda kullanılan bıçaklarla benzerlerinin bu kanun hükümlerine tabi olmadığını açıkça belirtmiştir.
Aynı kanunun 15 nci maddesi de, bu kanun hükümlerine muhalif olarak 4 ncü maddede yazılı olan bıçak ve benzerlerini satanlar, satmaya tasavvut edenler, satın alanlar, taşıyanlar ve bulunduranlar hakkında verilecek cezaları göstermiş ve bu maddenin son fıkrası da zabıtaca imaline müsaade edilen bıçak ve benzerlerini kullanma maksadı dışında satanlar, satmaya tasavvut edenler, satın alanlar, taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında da aynı ceza hükmolunacağını açıklamıştır.
Sanığın eyleminin yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca suç teşkil etmesi için bulundurduğu bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan kama, hançer, saldırma, şişli baston, sustalı çakı yahut benzerleri veya sivri uçlu ve oluklu bıçak veya bu maddenin 2 nci fıkrasına göre zabıtaca imaline müsaade edilenlerden, olması gerekir. Bu maddenin son fıkrasındaki açıklığa göre, ev levazımından olan bıçaklarla benzerleri bu kanun hükümlerine tabi değildir.
Hükme dayanak alınan hazırlık soruşturması sırasında Cumhuriyet Savcısı tarafından yeminle dinlenen bilirkişi mütalaasının bir kesiminde, sanıkta yakalanan bıçağın 6136 sayılı Kanunun değişik 4. maddesindeki hançer benzeri olduğunu, taşınmasının yasak bulunduğunu açıklamış, mütalaasının diğer kesiminde ise, bu bıçağın mutfak levazımı olduğunu, tonya bıçağı tabiri edildiğini, evde bulundurulmasının suç olamayacağını, emniyetçe damgalandıktan sonra işyerinde bulundurulabileceğini ancak, maksat dışı üzerinde taşınmasının suç olabileceğini, bildirmek suretiyle çelişki-ve düşmüş ve sözü geçen 4 ncü maddenin 1-2 ve son fıkraları hükümlerini ayırmamış ve son fıkradaki ev levazımı (mutfak levazımı) nın bu kanun hükümlerine tabi olmadığını nazara almamış, mahkeme de bunun üzerinde durmamıştır.
Bu duruma göre, sanıkta yakalanan emanette kayıtlı bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4 ncü maddesinin, açıklanan fıkralarından hangisine girdiğine ilişkin uzman bilirkişi mütalaasına başvurulması zorunlu olduğundan, bu hususa değinen bozmaya uyulmayarak ileri sürülen gerekçelerle eski hükümde direnilmede kanuni isabet görülmemiştir.
Bu itibarla sanığın temyiz itirazlarının kabulüyle direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Çoğunluğa karşı olan görüş ise; tüm dosya ve dinlenen bilirkişi mütalaası, mahkemece hüküm tesisine yeterli bulunduğu cihetle, hükmün usul ve kanuna uygun olduğundan onanması gerektiği yönündedir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle sanığın temyiz itirazlarının kabulü ile direnme hükmünün tebliğnamedeki istem gibi Bozulmasına, depo parasının iadesine 22/3/1976 günü üçte ikiyi geçen çoğunlukla karar verildi.
YKD Kasım 1976
Full & Egal Universal Law Academy