(647 S. K. m. 4, 5) (1412 S. K. m. 32) (765 S. K. m. 59, 455)
DAVA VE Karar: Ölüme sebebiyet vermekten sanık Fasih'in TCK.nun 455/I-son, 59. maddelerince bir sene üç ay hapis, 156 lira 20 kuruş ağır para cezası ile cezalandırılmasına, suçun işlenmesindeki şekil ve suret hususiyetleri nazara alınarak 647 sayılı Kanununun 4 ve 5. maddelerinin tatbikine mahal olmadığına ilişkin hükmü, özel daire; ( istek olmasa da 647 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken Anayasa'nın 135/son, CMUK.nun 32. maddesinde yazılı gerekçe gösterme zorunluluğu bulunduğunun nazara alınmaması ) isabetsizliğinden bozmuş; mahkeme ise gösterilen gerekçenin yasal gerekçe olduğunu ileri sürerek eski hükmünde direnmiştir.
Cezaların infazı hakkındaki 647 sayılı Kanunun 4/1. maddesinde ( kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalar, suçlunun kişiliğine, sair hallerine ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre mahkemece ) para cezasına çevrilebileceği hükmü ile para cezasına çevirme müessesesinin unsurları gösterilmiştir. Bu unsurlar iki olup biri sanığın tamamiyle kişiliğine, diğeri de eyleme bağlıdır. Bu iki unsurdan birinin olmayışı paraya çevirmeyi önleyecektir. Mahkeme suçun işlenmesindeki şekil ve suret hususiyetlerine çevirmeyi engelleyen bir neden olarak değerlendirilip, paraya çevirmeye ve 5. maddesinin uygulanmasına gerek olmadığına karar vermiş olup gösterilen gerekçe bu bakımdan usul ve yasaya uygun bulunmuştur.
Bu itibarla sanık vekilinin temyiz itirazlarının reddine, usul ve yasaya uygun bulunan direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.
Çoğunluk kararına katılmayan üyeler ise; yasadaki sözcüklerin tek başına gerekçe olamayacağı cihetle direnme hükmünün bozulması yolunda oy kullanmışlardır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA depo parasının gelir kaydına 27.12.1976 gününde üçte iki çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy