(765 S. K. m. 456, 482, 485)
Dava: Müessir fiil ve hakaretten sanık (S) nin TCK.nun 456/4, 482/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ve hakkında kanuni ve takdiri tahfif hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin hüküm, özel dairece : hakaretin karşılıklı olduğu, savunmayı doğrulayan müştekinin ifadesinden anlaşılmasına göre, sanık hakkında TCK.nun 485/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkeme ise, sanığın olay günü çeşmeden evine dönmekte olan müştekiye hiçbir sebep olmaksızın, ana avrat sk. etmek suretiyle hakarette bulunması üzerine, müştekinin de kendisine "utanmaz, neden bana küfrediyorsun" diye söylediğinin anlaşılması karşısında; olaya sanığın haksız hareketleri ile sebebiyet verdiğinin kabulü ile TCK.nun 485/2. maddesinin uygulanmamasının gerektiği şeklindeki gerekçeyi ileri sürürek eski hükümde direnmiştir.
Mahkemenin bozmadan sonra ittihaz ettiği kararında, bozma ilamına uygun şekilde 485/2. maddenin uygulanmamasının tartışmasını yaptığı ve mahkemenin yukarıya derç edilen açıklamaları da dosya münderecatına uygun görüldüğünden, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki mütalaanın reddiyle, bozmadan sonra yapılan açıklamalara göre direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme hükmünün ONANMASINA, depo parasının gelir kaydına 4.7.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy