(765 S. K. m. 430, 432)
Dava: Zorla kız kaçırmaktan sanık K., M., Y., N. ve A.'nın yapılan yargılamaları sonunda; hükümlülüklerine ilişkin Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 10.2.1976 günlü hüküm o yer C.Savcılığı ve katılanın temyizleri üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nce incelenerek 24.3.1976 gün ve 956/932 sayılı ilamıyla bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeyi kapsayan 17.12.1976 gün ve 64/167 sayılı son hüküm Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş evvelce koşulu da yerine getirilmiş olduğundan dosya C.Başsavcılığının hükmün bozulması istemini bildiren 26.1.1977 gün ve 5/116 sayılı tebliğnamesiyle 1. Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Ergin olmayan Fatma'yı kaçırmaktan sanıklar K., M., Y., N. ve A.'nın yapılan yargılamaları sonunda TCK.nun 430. maddesi delaletiyle 432, 433 ve 59. ve A.'nın 55/3 ve 647 sayılı kanunun 4. maddeleri ile mahkumiyetlerine ve cümle sanıkların cezalarının ertelenmesine ilişkin hükmü özel daire;
1 - Mağdure ile sanığın sığındıkları eve ailelerinin barıştığı, yolunda haber gelmesi üzerine mağdurenin sanık K tarafından dayısının evine getirilerek teslim edilmesinde nedamet duygusu ile kendiliğinden iade bahis konusu bulunmadığı nazara alınmaksızın sanıklar hakkında TCK. nun 432. maddesinin uygulanmasını
2 - Yasaya aykırı bularak bozmuş mahkeme ise ileri sürdüğü bazı gerekçelere evvelki kararında ısrar etmiştir.
1. TCK. nun 432. maddesinde, yukarıdaki maddelerde yazılı cürümlerden birini faili, kaçırdığı veya alıkoyduğu kimseyi hiç bir şehevi harekette bulunmaksızın kendiliğinden kaçırdığı eve veya ailesinin evine iade eder veyahut ailesi tarafından alınması mümkün olan emniyetli diğer bir yere getirip serbest bırakırsa 429. maddede yazılı halde bir aydan bir seneye kadar 431. madde yazılı halde, bir seneden beş seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı öngörülmektedir.
Görülüyor ki madde eyleme uyan cezaların azaltılarak ve hatta nevi de değiştirilerek verilmesi için fail tarafından 1 - Kaçırılan ve alıkonulan kişiye karşı bir şehevi harekette bulunulmaması, 2 - Mağdurenin: a) kaçırıldığı eve b) veya ailesinin evine iade edilmesi c) yahut ailesi tarafından alınması mümkün olan emniyetli diğer bir yere getirilip serbest bırakılması ve nihayet 3 - Failin bu iade ve terk eylemini " kendiliğinden" hiçbir dış etki, hile veya cebir olmaksızın yerine getirmiş olması gibi üç koşulun bir arada olması gerekmektedir.
Olayımızda sanıklar tarafından mağdure zorla kaçırıldıktan sonra kendisine "şehevi bir harekette bulunmadığı" ve yine "mağdurenin ailesi tarafından alınması mümkün olan emniyetli bir yere getirilip serbest bırakıldığı" koşulları gerçekleşmekte ise de, bu iade keyfiyetini "kendiliğinden" yerine getirildiği hususunun kabullenilmesi olanaksız görülmektedir. Şöyleki dosya ve toplanan delillere nazaran mağdureyi babası kızını normal yollarla geri getirileceğini ummadığı için sanık K ile evlendirmeye razı olduğunu" açıkladığı ve bu açıklamayı mağdure ile bir arada gizlenmekte olan sanığa Ahmet gelerek "bu iş tamamdır kızın babası anlaştı, gelin" diye bildirdiği için sanığın mağdureyi teslim ettiği anlaşılmaktadır. Ekseri olaylar da bu hileli yola bizzat mağdurların başvurup teslim edilmelerin sağladıkları cihetle, bu durumda sanığın "kendiliğinden" mağdureyi geri getirdiği kabul edilemez. Zira, sanık aldatılmasa idi geri dönmeyeceği aşikardı ve böylece yasanın amaçladığı iki husustan biri olan harici etkilerden öte "sanığın kendi aklı veya duyguları ile" diğer bir deyimle eylemden duyduğu pişmanlıkla mağdureyi serbest bırakması hali gerçekleşmemiştir.
Bu nedenlerle mahkemenin özel daire bozma ilamına uyarak doğrultusunda bir karar vermesi gerekirken ileri sürdüğü yasal olmayan gerekçelerle verdiği hüküm usule ve yasaya aykırı görülmüştür.
Bu itibarla müdahilin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir
2 - Çoğunluğa karşı olan görüş ise: TCK. nun 432. maddesinde ileri sürülen koşullardan biri olan "kendiliğinden" deyimi geniş anlamda yorumlanarak failin herhangi bir maddi cebire maruz kalmadan mağdureyi iade etmesi sözkonusu olmalıdır. Maddede güdülen amaç suç mağdurun her türlü şehevi tecavüzden korunması ve ırz ve namusuna bir tecavüzün önlenmesidir. Madde metninden sanığın ayrıca "pişmanlık duyması" gerektiğini de anlama güçtür ve olayımızda da mağdureye bir gün şehevi bir tecavüz vuku bulmadan sanık kendiliğinden onu dayısı evine getirdiği anlaşıldığından bu durumda dosya ve delillere uygun bulunan direnme hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiği yolundadır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki istek gibi direnme hükmünü BOZULMASINA depo parasının geri verilmesine 14.2.1977 gününde gerekli yasal çoğunluk sağlanamadığından 07.03.1977 gününde yarıdan bir fazlayı geçen çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy