(334 S. K. m. 132, 114) (765 S. K. m. 230, 240)
Dava: Sanık, İzmir Belediye Başkanı; belediye encümenince re'sen emekliye sevkedilen ölçü ve ayar şefi .. in emekliliğine ait idari işlemin iptali hakkında açtığı dava dolayısiyla, Danıştay 10. dairesince verilen 30.9.1975 tarihinde belediye başkanlığına tebliğ olunan 12.9.1975 günlü yürütmenin durdurulması kararını, dava tarihine kadar aradan 6 aydan fazla bir zaman geçtiği halde, Anayasa'nın 132. maddesinin açık ve kesin emrine rağmen yerine getirmemiştir.
Karar: Anayasa'nın, mahkemelerin bağımsızlığı başlığı altındaki 132. maddesi; (.. yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır. Bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve yerine getirilmesini geciktiremez) hükmünü taşır. Bu madde idarenin yargı denetimine bağlı olduğunu göstermekle birlikte, idareye mahkeme kararlarına uyulup uyulmaması yönünden bir takdir hakkı da tanımaktadır.
Müdahil lehine tesis olunan yürütmenin durdurulması kararı hukuki niteliği itibariyle idari eylem ve işlem niteliğinde bir karar olmayıp açılan dava dolayısıyla Danıştay'ca verilen bir tedbir kararıdır. İptal davaları dolayısiyla yasaya uygun olarak idari yargı tarafından verilen yürütmenin durdurulması kararları, idari eylem ve işlem niteliğinde yargı kararı sayıldığı takdirde tüm kamu görevlilerinin atama, nakil, emekliye sevk görevden alma gibi özlük işlerini tamamen idarenin takdirine bırakan ve yargı denetimine olanak tanımayan ve kamu görevlilerine yasalarla sağlanan güvenceyi etkisiz duruma getiren bir uygulamaya yol açar ki: bu da yasa koyucunun amacına ters düşer.
Sonuç: Danıştay yasasının 95. ve Anayasa'nın 114/son. maddelerine göre; yargı kararlarına uyulmamasının müeyyidesi olarak, yalnız tazminat davası açılabileceğine ve eylemin ayrıca suç teşkil etmiyeceğine dair olan görüş, anılan yasa maddelerine yanlış bir anlam vermenin sonucudur. Bu maddelerin amacının, yargı kararının geç ve eksik yerine getirilmesi veya hiç yerine getirilmemesi hallerinde ilgilinin uğrayacağı maddi ve manevi zararların telafisi imkanını veren bir tedbir ve müeyyideden ibaret olduğu, maddeler metninden açıkça anlaşılmaktadır. Yürütme organları ile idarenin mahkeme kararlarına uymak zorunda bulunmasına dair olan, anayasa hükmü ylürütme organları ile idareye takdir hakkı tanımadan, uyulması zorunlu bir görev yüklemektedir. Bu görevin yerine getirilmesinde ihmal gösterilmesi veya ısrarlı yerine getirilmekten kaçınılması derece derece görevi savsamak veya kötüye kullanmak suçunun oluşmasına yol açar. Bu konuda da TCK.nun 230. ve 240. maddelerinde yeteri kadar açıklık mevcut olup, ayrıca diğer yasalarda, yürütme organlnariyle idareye mahkeme kararlarının yerine getirilmesi şeklinhde bir görev tahmil edilmesine gerek bulunmamaktadır. Sanığa isnat olunan suçun sübutunu kabul eden mahkemenin, özel idarenin bozma ilamına uyması gerekirken, ileri sürdüğü gerekçelerle beraete ilişkin olarak verdiği eski hükümde direnmesi, yasaya aykırı görülmüştür.. Direnme hükmünün bozulmasına.. 25.09.1978 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy