(6136 S. K. m. 13) (765 S. K. m. 55, 59) (647 S. K. m. 6) (1587 S. K. m. 59)
Dava: 6136 sayılı Yasaya muhalefetten sanık Mehmet'in 6136 sayılı Yasanın 13., TCK.nun 59 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 416 lira 60 kuruş ağır para cezası ile mahkumiyetine ve cezanın ertelenmesine ilişkin hükmü; Özel daire: (1587 sayılı Yasanın 59. maddesine göre doğum tarihlerinde doğum yılı yazılı, doğum ay ve günü yazılmamış olanların yaşlarının hesaplanmasında, doğduğu yılın temmuz ayının birinci günü, ayı yazılı da günü belli olmayanlar da o ayın birinci günü başlangıç tutulur, eski kayıtlar için 13 günlük takvim farkı saklıdır, hükmü özel hukukta ve idari işlemlerde geçerli olup ceza hukukunun genel ilkelerinden olan ceza uygulamalarınca sanık lehine yılın son günü doğduğunun kabulü zorunluğu karşısında tayin edilen cezadan TCK. nun 55. maddesiyle indirme yapılmaması yasaya aykırı ve bozmayı gerektirmişse de bu cihetin CMUK. nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan yaşı nedeniyle TCK. nun 55/3. maddesi uyarınca sonuç ceza 6 ay 20 gün hapis ve 277 lira 70 kuruş ağır para cezasına indirilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına...) karar verilmiştir.
C.Başsavcılığı itirazında, özetle: 1974 yılında yürürlüğe giren 1587 sayılı Yasanın 59. maddesi bu gibi hallerde yaşın hangi esasa göre hesaplanacağını tesbit etmiştir. Özel dairenin görüşüne itibar edilerek ceza hukukunda kanunun bu genel hükmüne uyulmadığı takdirde, bir yurttaşın yaşı özel hukukta ve idari işlemlerde başka, ceza hukuku uygulanmasında başka kabul etmek zorunluluğu doğacaktır. Bu görüşün kanunların genelliği prensibi ile bağdaştırılması mümkün görülmemiştir. Bu nedenle özel dairenin sözü edilen düzeltilerek onama kararı kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün tebliğname uyarınca onanmasına karar verilmesi talep olunmuştur.
Karar: 1.9.1974 tarihinde yürürlüğe giren 1587 sayılı Nüfus Kanununun 59. maddesi ile kütüğünde doğum ay ve günü yazılmamış olanların doğduğu yılın Temmuz ayının 1. günü doğmuş sayılacakları hükmü getirilmiştir. Bu gibi hallerde yasanın bu genel ve açık hükmünün uygulanması zorunluluğu vardır. Anılan yasa hükmünün sadece özel hukuk ve idari işlemlerde geçerli olup Ceza hukukunda uygulama olanağı bulunmadığı şeklindeki bir kabul yasaların genelliği ilkesine aykırıdır. O halde, 2.12.1977 tarihinde suç işleyen sanığın aysız ve günsüz 1959 doğumlu olarak Nüfus siciline kaydedilmiş bulunmasına göre, sözü edilen yasa hükmü uyarınca, 1 Temmuz 1959 günü doğmuş sayılması gerekir. Böyle olunca sanık suç tarihinde 18 yaşını bitirmiş bulunduğundan hakkında TCK. nun 55. maddesinin uygulanmasına olanak yoktur. Bu itibarla, itirazın kabulüne karar verilmelidir. Çoğunluk kararına katılmayan bir kısım üyeler insanların yaşının kanunla tesbitine olanak bulunmadığını, sanığın gerçek yaşının mahkemece tesbiti ve düzeltilmesi gerektiğini;
Diğer bir kısım üyeler ise; özel daire kararındaki görüşü benimseyerek; itirazın reddi gerektiği yolunda oy kullanmışlardır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, C. Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne, Yargıtay Sekizinci Ceza Dairesi'nin 24.3.1978 gün ve 1641/2782 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, usul ve yasaya uygun görülen yerel mahkeme hükmünün tebliğnamedeki istek gibi ONANMASINA depo parasının gelir yazılmasına, 19.06.1978 gününde üçte ikiyi geçen çoğunluk ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy