(765 S. K. m. 448, 54, 39)
Dava: Adam öldürmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefetten sanık Ali Osman'ın hükümlülüğüne dair Balıkesir Ağır Ceza mahkemesinden verilen 26.1.1979 gün ve 252/13 sayılı hüküm, sanığın temyizi üzerine Yargıtay Birinci Ceza Dairesince bozulup yerine geri çevrilmiştir.
Direnmeye ilişkin aynı mahkemeden verilen 4.6.1980 gün ve 86/156 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş koşuluda yerine getirilmiş olduğundan dosya C.Başsavcılığının hükmün bozulması istemini bildiren 28.7.1980 gün ve 1/3270 sayılı tebliğnamesiyle 1. Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Kasten adam öldürmek suçundan sanık Ali Osman'ın TCK.nun 448, 54/3,39; 6136 sayılı yasanın 13; 647 sayılı yasanın 4. maddeleri gereğince sonuç olarak on yıl hapis ve 3208 lira ağır para cezasıyle mahukimiyetine ilişkin hükmü, özel daire 20.3.1965 doğumlu olup suç tarihi olan 23.11.1977 de onbir yaşını ikmal etmiş bulunan sanık Ali Osman'ın kasten adam öldürme suçunun farik ve mümeyyizi olup olmadığı usulen ve sarehaten tespit edilmeden adı geçenin bu suç dışında tadat olunan tabanca ile yaralama ve ölüme sebebiyet tabanca taşımak suretiyle 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarının farik ve mümeyyizi bulunduğunu belirten Kepsut Hükümet Tabibliğinden verilmiş 18.11.1977 gün, 1835 sayılı yetersiz rapora dayanılarak hakkında kasten adam öldürme suçundan ötürü mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı olduğundan sair cihetleri incelenmeksizin hükmü bu nedenle bozmuş; yerel mahkeme ise: Mahkemelerinin Kepsut Hükümet Tabibliğinin raporuyla yetinmediğini 18.12.1978 tarihli oturumda verilen ara kararı uyarınca sanığın yeniden Balıkesir Hükümet Tabibliğine sevkettirilerek işlediği iddia edilen kasten adam öldürmek ve ruhsatsız tabanca taşımak suçlarının farik ve mümeyyizi olduğuna dair rapor alındıktan sonra hüküm kurulduğunu ileri sürerek önceki hükümde direnmiştir.
Direnme hükmüne dayanak yapılan Balıkesir merkez hükümet tabibliğinin 27.11.1978 tarihli raporunda aynen;"Sanık normal durumda, akıl ve ruh hastası değil. 23.11.1977 günü adam öldürme ve ruhsatsız tabanca taşımak suçunun farik ve mümeyyizi olabileceği kanaatini bildirir rapordur" denilmektedir.
Adam öldürme gibi ağır cezai mümeyyidelere bağlanmış biri suç işlediği iddia edilen ve suç tarihinde onbir yaşını bitirmiş olup da onbeş yaşını doldurmamış olan küçüklerin, bu suçu işledikleri sırada fark ve temyiz ile hareket edip etmediklerine ilişkin olarak düzenlenen raporlarda, bilirkişinin hangi bulgulara dayanarak bu konuda karara vardığını belirtecek şekilde gerekçe gösterilmesi ve bu çeşit raporların kuşku doğuracak ibareler taşımaması gerektiğinde şüphe ve tereddüdü mucip mahiyetteki (olabileceği) ifadesini taşıyan Balıkesir Merkez Hükümet Tabibliğinin 27.11.1978 tarihli raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı bulunduğundan sanığın temyiz itirazlarının kabulü ile direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme direnme hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, depo parasının sanığa geri verilmesine, 18.11.1980 gününde üçte ikiyi geçen çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy