(765 S. K. m. 230)
Dava: Görevi ihmalden sanık Mehmet Ali'nin hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine dair Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi'nden verilen
14.10.1980 gün ve 15/33 sayılı hüküm Ceza Genel Kurulu'nca incelenerek 23.2.1981 gün ve 433/61 sayılı ilamı ile onanmıştır.
C. Başsavcılığı'na 10.4.1981 gün ve 4/346 sayı ile karar düzeltme isteminde bulunulmuş, ve onama kararı kaldırılarak mahkumiyet hükmünün bozulması istemi ile dosya Birinci Başkanlığa gönderilmiş olmakla Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Görevi ihmal suçundan sanık Mehmet Ali'nin tecziyesine ilişkin Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi'nce direnme suretiyle verilen 14.10.1980 gün ve 15/33 sayılı hüküm Ceza Genel Kurulu'nca incelenerek onanmıştır.
C. Başsavcılığı 10.4.1981 gün ve TK. 4/346 sayılı karar düzeltme isteğinde özetle : Suç tarihinde yetkili olarak Patnos'ta C. Savcılığı görevini ifa eden sanığın kendisinden önceki C. Savcısı tarafından davetname çıkarılmış olan tecilli cezası bulunan hükümlünün infaz ilamını incelemeksizin sadece zarfı üzerindeki meşruhatla iktifa ederek tecil edilmiş olan ağır para cezasını infaz ettiği anlaşılmakta ise de; sanık bu fiili bilerek, isteyerek kasten yaptığı kesin delillerle anlaşılamamış sanık infaz eylemini beşeri bir yanılgı sonucunda ika ettiği ve bu nedenle de sanık M. Ali'ye uygulanan TCK.nun 230. maddesinde yazılı manevi unsurun (kasıt) teşekkül etmediği, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmış bulunmaktadır. Arz edilen bu düşünce ve gerekçelerle bu hususun CMUK.nun 322. maddesi uyarınca özüne tesir eden ve direnme kararını onayan Yüksek Ceza Genel Kurulu kararının düzeltilmesini gerektiren neden olarak kabul edilmesi zorunluluğu doğmuş bulunmaktadır.
Bu nedenle yüce kurulun 23.2.1981 gün ve 433/61 sayılı kararın karar düzeltilmesi yoluyla kaldırılarak özel dairenin direnme kararının bozulması talep edilmiştir.
C. Başsavcılığı'nın yukarıda açıklanan karar düzeltme isteğinde ileri sürülen hususun hükmün özüne tesir eden ve direnme kararının onanmasına ilişkin Ceza Genel Kurulu kararının düzeltilmesini gerektiren bir neden olarak kabulü gerektiği sonucuna varıldıktan sonra yapılan incelemede :
Dosyaya, oluşa ve delillere göre :
Patnos Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.2.1977 gün ve 18/20 sayılı kararı ile 6136 sayılı Yasanın 15 TCK.nun 59. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 208 lira 30 kuruş ağır para cezasına mahkum edilen ve cezaları ertelenmiş bulunan sanık Mehmet Salih hakkındaki hüküm kesinleşince 19.7.1977 gününde gereği yapılmak üzerine infaz katibi İhsah tarafından ilamet defterine kaydedildikten sonra infazı gereken bir ceza zannedilerek hükümlü adına davetiye düzenleyerek ilamı ile birlikte imzalanması için aynı suçtan dolayı hakkında beraat kararı verilen Cumhuriyet Savcısı İsmet'e verdiği, adı geçenin de ilamı incelemeden katip tarafından düzenlenen bu davetiyeyi imzaladığı; bu suretle tekemmül edip postalanan davetiyeyi tebellüğ eden hükümlünün, cezalarının ertelendiği kendisine tefhim kılınmasına ve TCK.nun 94. maddesi uyarınca usulen ihtarat yapılmasına rağmen 12.8.19877 günlü dilekçesiyle asıl savcının senelik izinle görevinden ayrılması nedeniyle kendisine verilen yetkiye müsteniden olaydan bir hafta kadar önce göreve başlayan sanık Mehmet Ali'ye başvurarak hasat mevsiminden bahisle cezasının 4 ay süre ile tehir edilmesini talep etmesi üzerine, adı geçenin infaz dosyasını celp ve incelendiğinde, "hükümlü" sütununda tehir isteyen Mehmet Salih adının "cezanın nev'in miktarı kısmında beş ay hapis ve 208 lira 30 kuruş ağır para cezasının " yapılan işler" kısmında ise 19.7.1977 gününde davetiye çıkarılmış bulunduğunun yazılmasını görmesi ve hükümlünün de bizzat infazın tehirinin istemesi nedenleriyle kendisinden önceki savcının ilamı incelemeden davetiyeyi imza ettiğine ihtimal vermeyerek infaz dosyası üzerindeki açıklanan bilgileri yeterli görerek, ağır para cezasını tahsil ettirdikten ve hapis cezasını da nakti teminata bağlandıktan sonra 15.8.1977 gün ve 300 sayı ile hükümlünün hapis cezasının 4 ay süre ile tehirine karar verdiği ve bu karardan kısa bir süre sonra asıl savcının senelik izninden dönerek göreve başlaması üzerine esas görevi olan Erçiş Cumhuriyet Savcı Yardımcılığına döndüğü ve hükümlünün kendisine verilen 4 aylı tehir süresinin hitamında, o tarihte C. Savcılığını yapmakta bulunan İlhan'a başvurarak cezasının çektirilmesini istemesi üzerine adı geçenin de başka bir inceleme yapmaksızın müddetname düzenleyerek hükümlüyü ceza evine aldırdığı ve ancak şartla tahliye işlemi yapılırken bu hatanın farkına varıldığı; dosyada mevcut ifade ve belgelerin incelenmesinden anlaşılmış, sanık da aşamalarındaki savunmalarında; olayın beşeri bir hatadan ileri geldiğini, ihmal kastıyla hareket etmediğini, ertelenmiş bir cezadan dolayı kendisine önce davetiye çıkarılmış olmasının ve bizzat hükümlünün ertelenmiş ve ceza için tehir istemesinin ve incelendiği infaz dosyası üzerine "infazı gereken ceza" başlığı altında beş ay hapis ve 208 lira 30 kuruşun ve yapılan işlemler başlığı altında da hükümlüye 19.7.1977 gününde davetiye çıkartıldığından yazılı bulunmasının kendisini yanılttığını ileri sürürek beraatine karar verilmesini istemiştir.
Olayın yukarıda ayrıntılı biçimde yapılan açıklamasına göre hükümlümün dilekçe ile başvurarak ertelenmiş cezasının infazının tehirini istemesi ve bu istem üzerine celp ve incelenen infaz dosyasının üzerinde beş ay hapis ve 208 lira 30 kuruş ağır para cezası yazılı olup, infazı gerektiğinin yazılı bulunmasının sanığın yanılgıya düşürdüğü ve bu nedenle de eyleminde ihmal kastının varlığının kabulüne olanak görülemediği anlaşılmaktadır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle, C. Başsavcılığı karar düzeltmesi isteğinin kabulü ile Ceza Genel Kurulu'nun 23.2.1981 gün ve 433/61 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi'nce direnme suretiyle verilen 14.10.1980 gün ve 15/33 sayılı mahkumiyet hükmünün bozulmasına, depo parasının sanığa iadesine 15.06.1981 gününde üçte ikiyi geçen çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy