(1412 S. K. m. 76)
Dava: Sahtecilik suçundan sanık İ.Ç. ın hükümlülüğüne dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 9.5.1980 gün ve 143-73 sayılı hüküm sanık İ. vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 6 Ceza Dairesince incelenerek bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeye ilişkin aynı mahkemeden verilen 6.2.1981 gün ve 170/18 sayılı son hükmün YArgıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş, koşulu da yerine getirilmiş olduğnudan, dosya C. Başsavcılığının hükmün onanması istemini bildiren 3.6.1981 gün ve 6/2941 sayılı tebliğnamesi ile birinci başkanlığa gönderilmekle ceza genel kurulunda okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Sahte bono düzenlemek suçundan sanık İ.Ç.'ın TCK.nun 342/1, 59. maddeleri gereğince sonuç olarak 1 sene 8 ay hapis cezası ile tecziyesine ilişkin hükmü özel Daire (Sanığın müştekiden aldığı 10 bin liralık senedi yanında alıkoyarak bunu benzeri sahte bir senet düzenleyip iade ettikten sonra yedinde kalan bu alı üzerinde tahrifat yapıp 110.000 liraya iblağ etmek suretiyle tahsile koyduğu ve hakkında her iki eylemden ötürü dava açılmış bulunduğu oysa eylemin gayesi gözönünde tutularak tek suç işlediği, tek suç teşkil ettiği anlaşılmış olmasına göre, 10.5.1978 tanzim ve 20.10.1979 vade tarihli 110.000 liralık senetteki tahrifat hususunda bilirkişi raporları arasıdaki mübayanetin 3 kişilik uzman bilirkişi heyetince telifi ve sonucuna göre delillerin kül halinde takdiri ve sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi) isabetsizliğinden bozmuş; yerel mahkeme ise Haziran 1979 tarihli iki kişilik ekspertiz raporu hüküm tesisine medar görülmediğinden en yetkili makam olan Adli Tıp Meclisi Fizik Şubesinden 3 kişilik heyete bono incelttirilmiştir. Söz konusu heyetin düzenlediği raporda "110.000 liralık bonoda gerek bir rakamının ve gerekse yüz kelimesinin sonradan yapılmış ilaveler olduğu" ifade edilmiştiri. Adli Tıp Meclisi bir kanunla kurulmuş ve kanun vazıının bu tip meselelerde elde etmek istediği müsbet sonucu gözönünde bulundurularak bu müesseseye yetkili ve mütehassıs kişiler yerleştirilerek en isabetli sonuçlar alınma yolu seçilmiştir. Şayet Adlı Tıp Meclisi raporlarının veya herhangii bir Adli Tıp Meclisi şubesine ait raporun diğer ve ondan önce alınmış bulunan raporlara uymamasından söz edilerek onların telifine gidilirse Adli Tıp Meclisinin kurulması ile ilgili kanuna ve kanun koyanın maksadına aykırı hareket edilmiş olur. Adli Tıp Müessesesinin verdiği raporun en muteber ropur olduğu hususunda tam bir kanaat hasıl olmuştur. Şayet bidayette dosya adli Tıp Meclisine gitmeden gerek Savcılıkca ve gerekse sonradan mahkemenizce seçilen bilirkişilere inceleme yaptırılmak suretiyle rapor alınmış ve bu iki rapor birbirini nakzeden mahiyete arzetseydi o zaman normala olarak ve resen heyetimiz birbirine müabyin olan bu durumun hal ve telifi için Adli Tıp Meclisine müracaat edecek fizik şubesinin verdiği roporu normal olarak esas alacak idi.) gereçesiyle önceki hükümde direnmiştir.
Suç konusu 110.000 liralık senetle ilgili olarak Enmiyet Genel Müdürlüğü Laboratuvarı Dairesi Başkanlığında Kirminalistik uzmanı S.Ç. ve Asistan İ.B. tarafından düzenlenen 11.l6.1979 gün ve 567 sayılı raporda (söz konusu senette yazı ve rakam ile değer gösteren hanelerin optik ve ultra-viola ışınları altında yapılan incelemelerinde tahrifat yapıldığını gösterir nitelikte kazıntı, silinti, ilava ve benzeri harhangi bir bulguya rastlanmadığı) Adli Tıp Fizik Grajoloji Şubesi Mütehassısları H.D. ve O.M. tarafından düzenlenen ve Müessese Başkanı Dr. Ş.G.'ün de imzasını taşıyan 12.12.1979 gün ve 1232-3322 sayılı raporda ise : (söz konusu senedin tanziminde para miktarının 10.000 lira olarak yazıldığı sonradan yapılan ilavelerle miktarın halihazır duruma getirilmiş olduğu) belirtilmektedir.
Görüldüğü gibi her iki raporda esasa etkili çelişki bulunmaktadır. Her iki raporda resmi kuruluşlar tarafından verilmiştir. 6119 sayılı Adli Tıp Müessesesi Kanununda adı geçen kurumun ihtisas şubelerince verilen raporların kesin olduğu yolunda bir hüküm mevcut değildir. Söz konusu kanunun 10 uncu maddesinde yer alan (...Meclisinin kararları nihai olmakla beraber mahkemelerin delilleri serbestçe takdir hususundaki yetkilerini kayıtlamaz) hüküm kurulmuş tarzı 8 inci maddede açıklanan Adli Tıp Meclisi hakkındadır.
Sonuç: Bu nedenle anılan her iki rapor bu raporların dayandığı olana belgelerle birlikte Adli Tıp Meclisine gönderilip bu meclisce düzenlenecek rapor gözönünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı olduğundan sanık vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme hükmünün BOZULMASINA, karar verilmelidir. Sonuç yukarıda açıklanan nedenlerle tebilğnamedeki isteme aykırı şekilde yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına, (...) 28.9.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy