(765 S. K. m. 523)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Muhammet'in hükümlülüğüne dair Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.2.1981 gün ve 110-122 sayılı hüküm C. Savcısının temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nce incelenerek bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeye ilişkin aynı mahkemeden verilen 24.9.1981 gün ve 570-593 sayılı son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş olduğundan, dosya C. Başsavcılığı'nın hükmün bozulması istemini bildiren 5.5.1982 gün ve 6/10491 sayılı tebliğnamesiyle 1. Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Hırsızlık suçundan sanık Muhammet'in TCK.nun 491/ilk, 522, 525. 647 sayılı Kanunun 4. maddeleriyle sonuç olarak 6.000 lira ağır para cezası ve fer'i cezalarla hükümlülüğüne dair kararı özel daire: (1 - Sanığın kullandığı suyun bedelini kamu davası açılmadan önce, 20.1.1981 tarihinde ödediği dosyada mevcut makbuzdan anlaşılmasına göre, tayin edilen cezadan TCK.nun 523/1. maddesi ile indirim yapılması gerektiğinin nazara alınmaması, 2 - Ehliyetli şoför olduğu anlaşılan sanık hakkında 6085 sayılı Kanunun 60/E maddesinin uygulanmaması) gerekçesi ile bozmuştur. Bu bozmaya karşı mahalli mahkeme; ikinci bozma sebebine uyarak ve birinci bozma sebebinde ise "suç tarihinin 12.10.1980 olduğu, sanığın para yatırdığına dair makbuzun ise 20.1.1981 olduğu ve sanığın su parasını müdahil idareye tahkikatın icrasına başlandıktan sonra ödediği anlaşıldığından" gerekçesi ile önceki hükümde direnmiştir.
Dosyaya, oluşa ve mevcut delillere göre; suç tarihinde sanığın Bülbüldere Caddesi 5347 ada ve 17 parseldeki inşaatına, müdahil belediye idaresine ait su borusuna bağlantı yapıp sayaçsız olarak buradan su alıp kullandığı ve idarenin bu hususu bir tutanak ile tespit edip cezalı olarak hesapladığı 60.544 lira su parasını sanıktan istediği, sanığın, kamu davası açılmadan önce 20.1.1981 günlü vezne no: 001543 makbuz no: 481329 sayılı alındı ile paranın tamamını ödediği esasen bu hususta aksine bir iddia ve uyuşmazlıkda bulunmadığı anlaşılmaktadır.
30.1.1946 gün ve 31/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; Ceza Kanununun 523. maddesi ile fıkrasındaki (kendi hakkında bir güne takibat icrasına başlanmazdan evvel) cümlesinin bu günkü kanuni durum karşısında kamu davası açılmadan önceki adli işlemlerden herhangi birine atfü hamli kabil olmadığından, kendisine cürüm isnat olunanların ele geçirmiş oldukları malı hazırlık soruşturmaları halinde 523. maddenin ilk fıkrası hükmünden faydalanabilecekleri kararlaştırılmıştır.
Olayın açıklanan mahiyetine ve özetle ifade olunan İçtihadı Birleştirme kararına göre, C. Savcısının temyiz itirazının kabulü ile direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme hükmünün istek gibi BOZULMASINA, 05.07.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy