(765 S. K. m. 456)
Dava: Kasten adam öldürmeye tam derecede kalkışmaktan sanık Ali'nin hükümlülüğüne dair Kadıköy Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 18.12.1981 gün ve 174-165 sayılı hüküm, Ceza Genel Kurulu'nca incelenerek 13.12.1982 gün ve 1982/331-483 sayılı ilam ile itirazın reddine karar verilmiştir.
C. Başsavcılığı'nca 7.1.1983 günlü dilekçe ile karar düzeltme isteminde bulunulmuş onama kararının kaldırılması ve mahkumiyet hükmünün bozulması istemi ile dosya Birinci Başkanlığa gönderilmiş olmakla, Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Remzi'yi kasten öldürmeye kalkışmak suçundan sanık Ali'nin yapılan yargılaması sonunda, TCK.nun 448, 62, 51/1, 55, 31 ve 33. maddeleri gereğince 10 yıl ağır hapis cezası ve fer'i cezalarla tecziyesine dair Kadıköy Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 18.12.1981 gün ve 174-165 sayılı hüküm, Birinci Ceza Dairesi'nin 18.5.1982 gün ve 711-2112 sayılı kararı ile onanmıştır.
Bu karara karşı C. Başsavcılığı'nca: Sanık hakkında TCK.nun 456/2, 457/1. maddesinin uygulanması gerektiği, suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle itiraz yoluna başvurulması üzerine dosyayı inceleyen Ceza Genel Kurulu, 13.12.1982 gün ve 331-483 sayı ile: Sanığın hedef seçerek mağdurun hayati organlarının bulunduğu göğüs nahiyesine bıçağını raporlarında belirtilen arazları meydana getirecek şekilde kuvvetle saplamasının, öldürme amacıyla hareket ettiğini açıkça ortaya koyduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar vermiştir.
Ceza Genel Kurulu'nun anılan kararına ilişkin olarak C. Başsavcılığı'nca (1 - Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun çoğunluk görüşüne karşı itirazın kabulü yolunda yoğun bir muhalefet vardır.
2 - İtirazı benimseyen karşı görüş; yine Yüksek Genel Kurulun aynı mahiyetteki 22.11.1982 gün ve 276-431 sayılı kararını dayanarak almaktadır. 21 gün aralıklı iki karar ve diğeri ile uyumsuzdur.
Her iki olayda da birer bıçak darbesi bulunmakta;
a) Reddedilen itiraza ilişkin olayda tek bıçak darbesi toraksa üç santimetre derinlikte girecek şiddette olup göğüs içi organlarında, özellikle akciğerlerde herhangi bir tahribat yapmamış,
b) 22.11.1982 günlü karara konu olayda tek bıçak darbesi karaciğer üst lobunu parçalamış ve peritonu yırtmış, daha vahim bir tahribat ve sonuç doğuracak şiddet ve kuvvette vurulmuş olduğu anlaşılmaktadır.
Tatbikatta, yargı mercilerinde Genel Kurul kararları aydınlatıcı ve rehbet kabul edilmekte, hukukun kaynağı olarak benimsenip uygulamaya dayanak alınmaktadır. Sözkonusu her iki kararda da karşı görüş bulunması, oluşan çoğunluğa göre zıt düşüncelerin olması tatbikatçıları şaşırtacak ve tereddüte sevk edecektir. Kanun yolları usul hukuku ve öğretide hukuki önlem ve çareler adıyla bilindiği cihetle Yüksek Kurulun konuya kalıcı bir çözüm getirmesi kanımızca zorunlu bulunmaktadır.
3 - İtirazı reddeden çoğunluk görüşünde; özellikle bıçağın istenilen nahiyeye tevcih edilen bir silah olduğu, sanığın mağdurun hayati organların bulunduğu göğüs bölgesini hedef seçerek bıçağını kuvvetle saplamasında öldürme kastının bulunduğu kurgusuna yer verilmektedir. Oluşa bakacak olursak, bıçak mağdurun göğsüne üç ve dördüncü interkostalar arasından girmiştir. İnsanın tabii vücut yapısında göğüs kafesi ve kaburga kemikleri kostalar hayati iç organlarını sık kemik dokusu zırhıyla korumaktadır.
Bir başka mantık kurgusu getirelim, Diyelim ki, bıçak darbesi göğüs bölgesine havale edilmiş, ancak üç ve dördüncü interkostal aralık nasıl bir davranışla hedef seçilebilmiştir.
Kanımızca sıkı dokulu kemik kafesinde kaburgalarda da bir perfarasyon ve fraktür tarif edilmediğine göre bıçağın kostalar aralığına isabeti tamamıyla kötü bir tesadüf sonucudur.
Bıçağı kullananın mahareti ne kadar müsellem olursa olsun, böyle bir isabet eylem ve irade hakimiyetiyle açıklanamaz. Kaldı ki hedef mobildir. Çok basit bir mukabil hareketlenme ya da bıçağı havale edenin vuruş açısını birkaç derece daraltıp ya da genişletmesi durumunda, isabet kostalara vaki olacak, toraksa nüfuzu imkanı kalmayacaktı. Şu hale göre de tamamıyla rastlantıya bağlı bir bıçak darbesinin kabulü gerekmektedir.
4 - Diğer yandan eylem yaralama olarak tavsif edildiğinde sanık 10 yıla mukabil TCK.nun 456/2, 457/1, 51/1, 59. maddeleriyle sadece 1 yıl 8 ay ceza alacaktı. Tavsife bağlı ceza kurgusundaki bu fahiş farklılık özellikle olayımızın ısraren ifadeye çalıştığımız halde eleştirisi yapılmayan sosyal içerikli insancıl nedeni bakımından konunun saygın Genel Kurul nezdinde bir kez daha tetkik edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
CMUK.nun 322. maddesi hükmüne göre: Ceza dairelerinin veya Ceza Umumi Heyetinin kararlarına karşı tashihi karar usulü ancak hükmün ve kararın zat ve mahiyetine doğrudan doğruya müessir olmak üzere temyiz istida ve layihasında veya tebliğnamede dermeyan olunan bir hususun ve bunlar haricinde esas hükme müessir noksan ve hataların temyizen nazara alınmayarak meskutunan kalması hallerinde caridir.
Görülüyor ki, yasa bu hükmü ile karar tashihi usulünü esaslı bir şekilde kayıt altına almış bulunmaktadır. Karar tashihi yoluna başvurulabilmesinin şartı esas mahkemeye ait olup da ileri sürülmüş veya sürülmemiş esas hükme etkili hataların Yargıtay'ca gözden kaçırılmış olması, yasal deyimi ile meskutunan bırakılmasıdır. Bunun dışında bu yola başvurulması imkanı yoktur.
Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen hususlar, daha önce de C. Başsavcılığı'nca dermeyan edilip, Genel Kurulumuzca incelenerek reddedilmiş olması ve başka bir yönden kararın düzeltilmesini gerektirir bir husus da bulunmadığı gözönünde tutularak, C. Başsavcılığı'nın karar düzeltme isteminin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, C. Başsavcılığı'nın karar düzeltme talebinin REDDİNE, 10.10.1983 gününde üçte ikiyi geçen çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy