(765 S. K. m. 491, 522, 525) (1412 S. K. m. 322, 343)
Dava: Sulama kanalından usulsüz su almaktan sanık (İ.B.)'nın, 1329 tarihli Ameliyatı İskaiye İşletme Kanunu Muvakkatı'nın 32/1-son maddesi uyarınca tecziyesi için açılan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında, eyleminin TCK.nun 516/5. maddesine temas eder olduğundan bahisle görevsizliğe ve dosyanın görevli Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesine tevdiine dair aynı yer Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.1980 gün ve 465-454 sayılı kararı müteakip, dosyanın intikal ettiği Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın; TCK.nun 491/ilk, 522, 525; 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca sonuç olarak 6000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve iki ay süre ile genel güvenlik gözetimi altında bulundurulmasına dair verilip temyiz olunmayarak kesinleşmiş bulunan 11.2.1981 gün ve 393/42 sayılı kararın CMUK.nun 343. maddesi uyarınca bozulması Yüksek Adalet Bakanlığının 29.6.1982 gün ve 39156 sayılı yazılı emirlerine atfen, C. Başsavcılığının 5.7.1982 gün ve 778 sayılı ihbarnamesi ile istenilmiş, bu istem 6. Ceza Dairesinin 24.11.1982 gün ve 7847-8693 sayılı kararı ile reddolunmuş, buna C. Başsavcılığının 27.12.1982 gün ve 2020 sayı ile itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunda yapılan inceleme sonucunda, eylemin 1329 tarihli ameliyatı İskaiye İşletme kanunu Muvakkatına gireceği gerekçesiyel Özel Daire kararının kaldırılması ve Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 11.2.1981 gün ve 393/42 sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.
C. Başsavcılığının; CMUK.nun 322. maddesi uyarınca karar düzeltme isteğinde bulunması ve Genel Kurul kararınını CMUK.nun 343. madde 5. fıkra ve 2. bendi uyarınca tatbiki gereken cezanın neden ibaret olduğunun kararda gösterilmesi gerektiğini içeren 15.9.1983 gün ve 1119 sayılı karar düzeltme isteğiyle dosyanın 1. Başkanlığa gönderilmesi üzerine, Ceza Genel kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Sulama kanalından usulsüz su almaktan sanık (İ.B.)'nın TCK.nun 491 ilk 522-525; 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca sonuç olarak 6000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve 2 a genel güvenlik gözetimi altında bulundurulmasına dair Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinden verilip temyi olunmayarak kesinleşen 11.2.1981 gün ve 393/42 sayılı kararı C. Başsavcılığının yazılı emre dayalı tebliğnamesi uyarınca inceleyen Özel Daire, 24.11.1982 gün ve 7847/8693 sayılı emirle bozma isteğinin reddine karar vermiş,
Özel Daire kararına karşı C. Başsavcılığı; 27.12.1982 gün ve 202 sayı ile, itirazda bulunmuş ve Ceza Genel Kurulu, 18.4.1983 gün ve 1982/560 Esas, 1983/175 Karar sayı ile: Sanığın eyleminin 15.2.1329 tarih 1742 sayılı Ameliyatı İskaiye İşletme Kanunu Muvakkatı'nın 20. maddesi delaletiyle 32/1. maddesine uyacağı görüşüyle Özel Daire kararının kaldırılmasına ve Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 11.2.1981 gün ve 393/42 sayılı hükmün bozulmasına karar vermiş,
Bu kerre C. Başsavcılığı, 15.9.1983 gün ve 1118 sayı ile; Genel Kurulun yukarıda bahsolunan kararının CMUK.nun 343. madde 5. fıkra 2. bendi uyarınca tatbiki gereken cezanı neden ibaret olduğunun kararda gösterilmesi gerektiğini belirterek karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.
İncelenen dosyaya, düzeltilmesi istenilen Ceza Genel Kurulunun 18.4.1983 gün 560/175 sayılı kararına göre;
DSİ'ne ait sulama kanalından izinsiz su alma eylemi sabit olan sanık (İ.B.)'nın, Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesince TCK.nun 491/ilk, 522, 525; 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 6000 lira ağır para cezasıyla cezalandırıldığı ve iki ay genel güvenlik gözetimi altında ulundurulmasına karar verildiği temyiz olunmaksızın kesinleşen kararın CMUK.nun 343. maddesi uyarınca yazılı emir yoluyla bozulmasının istendiği ve Özel Dairenin suçun tavsifinde yasaya aykırılık görmeyerek bozma isteğini reddettiği ve Özel Daire kararının kaldırılması ve hükmün bozulmasını isteyen C. Başsavcılığının itirazı üzerine inceleme yapan Ceza Genel Kurulunun; 18.4.1983 gün ve 560/175 sayı ile; sanığın eyleminde hırsızlık suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı, eylemin, 15.2.1329 tarih ve 1342 sayılı Yasanın 20. maddesi yollamasıyla 32/son madde ve fıkrasına göre cza yaptırımına tabi tutulduğu ve bu nedenle 6. Ceza Dairesinin anılan kararının kaldırılması gerektiği gerekçeleriyle açıklanarak sonuç kımında; C. Başsavcılığının 27.12.1982 gün ve 202 sayılı itirazının değişik gerekçe ile kabulüyle 6. Ceza Dairesinin 24.11.1982 gün ve 7847/8693 sayılı kararının kaldırılmasına ve Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 11.2.1981 gün ve 1980/393 E., 1981/42 K. sayılı hükmünün bozulmasına" karar verdiği görülmüştür.
Hakim tarafından veya mahkemelerden verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerde kanuna aykırılık hallerini haber alan Adalet Bakanının karar veya hükmün bozulması için Yargıtay'a başvurması hususunda C. Başsavcılığına emir verebileceği ve Yargıtayın da ileri sürülen sebepleri yerinde bulması halinde karar veya hükmü bozacağı hususu CMUK.nun 343. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddenin 5. fıkra 2. bendine göre; bozmanın lehe olması halinde "varit görülen bozma sebepleri mahkum olan kimsenin cezasının temamiyle kaldırılmasını müstelzim olmayıp da hafif bir cezanın tatbikini mucip ise temyiz mahkemesi tatbiki icap eden cezanın neden ibaret olduğunu da kararında gösterir." denmektedir.
18.2.1983 gün 560/175 sayılı Genel Kurul kararında, sanığın eyleminin 15.2.1329 tarih ve 1742 sayılı Ameliyatı İskaiye İşletme Kanunu Muvakkatı'nın 20. mddesi yollamasıyla 32/son madde ve fıkrasına uygunluğu saptanıp yerel mahkeme hükmü bozulduğuna ve yargılamanın tekrarına da imkan bulunmamasına binaen daha hafif cezanın yararda gösterilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.
Bu itibarla C. Başsavcılığının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Ceza Genel Kurulu kararının, CMUK.nun 343. madde 5. fıkra 2. bendi uyarınca sanığa verilmesi gereken cezanın neden ibaret olduğundan gösterilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle C. Başsavcılığının karar düzeltme isteğinin kabulüne ve 1 - 18.4.1983 gün 560/175 sayılı Genel Kurul kararı ile BOZULMASINA karar verilen alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 11.2.1981 gün ve 1980/393 Esas, 1981/42 sayılı karar yerine kaim olmak üzere; sanık (İ.B.)'nın 15.2.1329 tarih 1724 sayılı Ameliyatı İskaiye işletme Kanunu muvakkatı'nın 20. maddesi yollamasıyla 32/son maddesi uyarınca (1) gün hapsine, 647 sayılı Yasanın 4. madde 4. fıkrasına tevfikan aynı maddenin 1. fıkra 1. bendi uyarınca suç tarihi nazara alınarak günlüğü 100 lira hesabıyla 100 lira ağır para cezasına çevrilmesine ve sonuç olarak 100 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına,
2 - Mahalli mahkeme hükmünün posta masrafına yönelik bölümünün aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılması lüzumuna, 12.3.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy