(765 S. K. m.456, 457)
Sanık O.T. ile mağdur M.B.'ın aralarının önceden açık olduğu, sanığın oğlu İsmail'in müştekinin kızları Tülay ve Nimet'e zaman zaman lâf atarak sataştığı, bu durumun müştekiye önceleri söylenmediği, ancak son olarak küfretmesi üzerine çocukların bunu babalarına söyledikleri, müştekinin de olay günü gecesi kahveye geldiğinde orada sanığı görüp kendisine (Biz komşuyuz, oğlun kızımı gördüğünde lâf atıyormuş, ayıp oluyor) dediğinde, sanığın (Ben oğluma bir şey demem) diye cevap vermesi üzerine orada münakaşa yaptıkları, bundan 10 dakika sonra da evine gitmek üzere kahveden çıkan müştekinin, yolda sanıkla karşılaştığı, sanığın elindeki taşla müştekinin sol kürek kemiği altına vurarak onu 5 gün işden kalır derecede yaraladığı görülmüştür.
Sanığın, müştekiyle kahvehanedeki tartışmadan 10 dakika sonra, bu tartışmanın etkisinde kalarak yolda müştekiye adiyen müessir fiilde bulunduğu anlaşıldığına göre suçta tasarlama hali yoktur.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle sanığın temyiz itirazlarının kabulü ile mahalli mahkeme direnme hükmünün tebliğnameye uygun olarak bozulmasına, karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy