(1412 S. K. m. 32)
Dava: Enmiyeti suistimal suretiyle hırsızlık suçundan sanık O.A. 'ün hükümlülüğüne dair Karşıyaka Sulh Ceza MAhkemesinden verilen 25.10.1982 gün ve 539-670 sayılı hüküm, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Daresince bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeye ilişkin aynı mahkemeden verilen 15.12.1983 gün ve 1427-2335 sayılı son hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş, koşulu da yerine getirilmiş olduğundan dosya C. Başsavcılığının hükmün onanması istemini bildiren 1.2.1984 gün ve 6-1339 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Hırsızlıktan sanık O.A. 'ün, TCK.nun 491/3, 522, 525. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile tecziyesine ve cezası süresi kadar genel güvenlik gözetimi altında bulundurulmasına ilişkin karar, Özel Dairece (...sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
TCK.nun 522. maddesi uygulanırken, yasal gerekçe gösterilmeden ve takdire de dayanıldığı belirtilmeden tayin edilen cezadan, en üst oranda artırma yapılması yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkeme ise (sanık hakkında mahkememizin 25.10.1982 gün ve 539/670 sayılı kararı Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.6.1983 gün ve 5848 sayılı kararı ile TCk.nun 522. maddesi uygulanırken yasal gerekçesi gösterilmeden ve takdire de dayanıldığı belirtilmeden tayin edilen temel cezadan en üst oranda artırma yapılması bozmayı gerektirdiği gerekçesi ile bozularak iade olunmuş ise de, gerekçeli kararda açıkça belirtildiği gibi suç konusu para ve çek miktarı pek fahiş olarak kabul ve takdir ediliği belirtildiği gibi olayın cereyan tarzı, para ve çek muhtevası nazara alındığında uygulamanın yasaya uygun bulunduğu kanatine varılmıştır) biçimindeki gerekçesiyle ilk hükümde direnmiştir.
Yerel mahkemenin, bozulan kararında "sanığın çaldığı 322.000 lira ile 450.000 liralık hamiline yazılı çek toplamı olan 780.000 lira paranın suç tarihindeki satın alma gücü karşısında, mahkememizce pek fahiş olarak kabul ve takdir edilmiştir." gerekçesiyle temel cezayı, TCK.nun 522. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırdığı, dosyanın incelenmesinden anlaşılmıştır.
Şu hale ve TCK.nun 522. maddesi ile ceza artırılırken yasal gerekçe gösterilmiş bulunduğundan ve takdire de dayanıldığından, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenle tebliğnamedeki istem gibi, direnme hükmünün ONANMASINA 11.6.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy