(765 S. K. m. 513)
Dava: Suyun mecrasını değiştirmekten sanık Durmuş'un hükümlülüğüne dair, Gazipaşa Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 5.12.1983 gün ve 74-1089 sayılı hüküm, sanığın temyizi üzerine Yargıtay Sekizinci Ceza Dairesi'nce incelenerek, bozulup yerine geri çevrilmiştir.
İlk hükümde direnmeye ilişkin aynı mahkemeden verilen 11.6.1984 gün ve 452/474 sayılı son hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş koşulu da yerine getirilmiş olduğundan dosya C.Başsavcılığı'nın hükmün bozulması istemini bildiren 7.3.1985 gün ve 8 - 4229 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığına gönderilmekle; Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Hakkı olmayan bir menfaat elde etmek için su mecrasını değiştirmekten sanık Durmuş'un TCK. 513/3, 522; 647 sayılı Yasanın 4/1. maddeleri uyarınca sonuç olarak 7500 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına dair Gazipaşa Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen hükmü sanığın temyizi üzerine inceleyen Özel Daire;
"Su kaynağındaki tekneye hortum takarak su aldığı anlaşılan sanığın bu tür eylemiyle ne şekilde suyun mecrasını değiştirdiği açıklanmadan yazılı biçimde hüküm kurulması," isabetsizliğiyle bozmuş,
Bu karara karşı dosyanın gönderildiği mahalli mahkeme, sanığın hortum döşemek suretiyle 4 km. mesafeden arazisine su götürdüğünü ve eyleminin TCK.nun 513/3. maddesine temas eder olduğunu ifade ile direnmiştir.
İncelenen dosyaya ve delillere göre; sanığın Esenpınar Köyü .....Mevkii'nde, orman içinde bulunan umuma ait suyun bir kısmı hortumla taşıyıp arazisine götürdüğü ve uyuşmazlığın bu eylemden doğduğu görülmüştür.
Eyleme uyan TCK.nun 513. maddesinin 3. fıkrası " Hakkı olmayan bir menfaat elde etmek için umumi veya hususi suların mecrasını değiştiren kimse hakkında da aynı ceza hükmolunur" hükmünü içerir.
Burada bahsolunan, mecranın jeolojik suretle bozulması veya değiştirilmesidir. Bu netilikte olmayan işlemler ve olayımızda olduğu gibi suyun bir kısmının borularla alınıp götürülmesi yasa ile korunmak istenen hukuki yarar nazara alındığında suç oluşturmamakta, hukuki nitelikte haksız bir eylem derecesinde kalmaktadır.
Bu itibarla sanığın temyiz itirazlarının kabulü ile mahalli mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle sanığın temyiz itirazlarının kabulü ile mahalli mahkeme direnme hükmünün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 27.01.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy