(765 S. K. m. 521, 522)
Dava: Bila mucip hayvan yaralamaktan sanık Receb'in mahkumiyetine dair, Fethiye Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 5.6.1984 gün ve 191 - 420 sayılı hüküm sanığın temyizi üzerine Yargıtay Dokuzuncu Ceza Dairesinin 4.4.1985 gün ve 1420 - 1800 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.
C. Başsavcılığının CMUK. nun 322. maddesi gereğince Özel Daire Kararının kaldırılarak dosyanın Özel Daireye gönderilmesi istemini bildiren 29.4.1985 gün ve 51 sayılı itiraznamesiyle dosyanın Birinci Başkanlığa gönderilmesi üzerine Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Sebepsiz olarak hayvan öldürmek suçundan sanık Receb'in eylemine uyan TCK.nun 521/3 madde ve fıkrası gereğince takdiren ve teşdiden bir ay hapis ve 2700 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine ve veteriner raporunda belirtilen zarar miktarı normal görüldüğünden TCK.nun 522. maddesinin leh ve aleyhe uygulanmasına yer olmadığına 647 sayılı kanunun 4/1. maddesi uyarınca hapis cezasının beher günü takdiren 300 liradan paraya çevrilerek ve temel para cezasının buna ilavesiyle sanığın sonuç olarak 11.700 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine ilişkin hüküm, Özel Dairece incelenerek :
(Suç tarihi itibariyle TCK.nun 19/1. maddesi hükmü nazara alınmadan ağır para cezasının eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmıştır.
TCK.nun 521/3. maddesine göre ceza tayin edilen hallerde 522. madde uygulanmayacağından mahkeme tatbikatı sonucu bakımından doğru bulunmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyip hükmün onanmasına) karar verilmiştir.
Bu karar karşı itiraz yoluna başvuran C.Başsavcılığınca :
(Sanığın TCK.nun 521/1. maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmış ve yapılan yargılama sonunda eylemin TCK.nun 521/3. maddesineuyduğundan sanığa aynı madde gereğince ceza tertip edilmiş ve veteriner raporunda belirtilen hayvandaki 10.000 lira değer kaybının normal olduğu kabul edilerek TCK.nun 522. maddesi uygulanmamıştır.
Tebliğnamemizde hayvandaki 10.000 lira değer kaybının suç tarihindeki paranın alım gücüne ve sanık ile yakınıcının ekonomik durumuna göre pek hafif kabul edilmesi bu nedenle sanık hakkında TCK.nun 522. maddesinin uygulanması gerektiğinden hükmün bozulması istenmiş ve ilamda "TCK.nun 521/3. maddesine göre ceza tayin edilen hallerde 522. maddenin uygulanmayacağı" görüşü ile tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
TCK.nun 522. maddesinin onuncu babdaki bütün cürümler hakkında, son maddesindeki istisnalar dışında uygulama yeteneği bulunmaktadır. Bu babta yer alan 521/3. maddesi içinde uygulanacağını vurgular biçimdedir.
Bu nedenle Özel Daire onama kararının itirazen kaldırılarak değer yönünden bir karar verilmesi için dosyanın adı geçen daireye gönderilmesi talep olunmuştur.
TCK.nun 521. maddesinin 3. fıkrasında kıymet noksanı gözönünde tutularak cezadan indirim yapılması hükme bağlanmış olup, 522. maddeye göre Özel Hüküm niteliğindedir. Bu madde ve fıkrarın uygulanması halinde, sanığa verilen cezadan ayrıca 522. maddesiyle indirim yapılamayacağından C. Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE 7.10.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy