(765 S. K. m. 121, 403, 404) (6085 S. K. m. 26/G) (YCGK 1983/1-265 E. 1983/385 K. 28.01.1983 T.)
Dava: Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 28.11.1983 gün ve 1-265/385 sayılı kararında da açıklandığı gibi; "Ehliyetnamenin daimi veya geçici olarak geri alınması" müeyyidesi, mesleği şoförlük olmayanlar için çok önemli bir "hak kaybı", mesleği şoförlük olanlar için ise, bunun yanında bir çeşit "meslek ve sanatın tatili" cezası niteliğinde olup, unsurları, kapsamı doğurduğu sonuçlar, uygulama biçimi göz önünde tutulduğunda, tipik bir "fer'i ceza" niteliğindedir.
Sanık Mehmet'in ehliyetnamesinin daimi olarak geri alınmasına karar verildiği tarihte yürürlükte bulunan 6085 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 26/G maddesine göre, yeniden ehliyetname alabilecek kimselerde aranan şartlar arasında, TCK.'nun 403-404. maddeleriyle "mükerrir" olarak mahkum edilmiş olma şartı da bulunmaktadır ve TCK.'nun 404/2. maddesiyle mahkumiyetine karar verilen sanık, "mükerrir" olmadığına ilişkin belgeleri Yerel Mahkemeye ibraz etmiştir. Başka bir deyişle hüküm tarihinde yürürlükte olan yasa hükümlerine göre, sanığın yeniden ehliyetname alabilmesi için yasal bir engel bulunmamaktadır.
TCK.'nun 121 ve sonraki maddelerine göre; ister Türk Ceza Kanunundan, isterse Özel bir kanundan kaynaklansın, "memnu hakların iadesi" yoluyla, gerek bir mahkumiyetin sonucu ve gerekse ceza şeklinde hükmedilen her nevi ehliyetsizliklerin bertaraf edilmesine yasal bir engel yoktur.
Sonuç: Bu açıklamalara göre; memnu hakların iadesi yoluyla sanığın ehliyetnamesinin geri verilmesine karar verilmesi gerektiğinden, temyiz itirazının kabulü ile, direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Full & Egal Universal Law Academy