(765 S. K. m. 498, 495, 192)
Dava: Tehditle para yağması suçundan sanıklar Güngör ve arkadaşlarının mahkumiyetlerine dair, Uşak Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 7.10.1985 gün ve 104-165 sayılı hükmün re'sen temyize tabi olup sanıklar Güngör, Ahmet, Zeynel'in temyizleri üzerine Yagrıtay 6. Ceza Dairesi'nin 12.2.1986 gün ve 137-1367 sayılı ilamıyla, bozulmasına karar verilmiştir.
C. Başsavcılığı'nın CMUK.nun 322. maddesi gereğince Özel daire kararının kaldırılarak suç vasfı yönünden hükmün bozulması istemini bildiren, 17.3.1986 gün ve 34 sayılı itiraznamesiyle dosyanın Birinci Başkanlığa gönderilmesi üzerine; Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Çeşitli tarihlerde korkutarak para vermeye mecbur kılmak suretiyle yağma suçundan sanık Güngör'ün TCK.nun 498, 522. maddeleri gereğince yirmi iki sene altı ay ağır hapis cezası; Ahmet ve Süleyman'ın TCK.nun 498, 80. maddeleri gereğince onyedisene altı ay ağır hapis cezası, Zeynel'in TCK.nun 498. maddesi gereğince onbeş sene ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına; adı geçen sanıkların TCK.nun 525, 31 ve 33. maddeleri gereğince ceza süreleri kadar genel güvenlik gözetimi altında bulundurulmasına ve fer'i cezalarla da cezalandırılmasına; aramalara rağmen bulunamayan sanık Şaban hakkındaki kamu davasının muvakkaten tatiline; sanıklardan Halil ile İlhan'ın beraatlerine ilişkin hükmü, Özel Daire:
(Yapılan yargılamaya, kanıtlara ve takdire göre başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:
1 - Cinsel ilişki halindeki fotoğrafını başkalarına gösterecekleri tehdidiyle mağdurdan para almaktan ibaret eylemin, TCY.nın 498. madesinde öngörülen cürmün hareket unsurlarını içermediği ve TCY.nın 495. maddesine uyduğu gözetilmeden sanıkların hükümlülüklerine karar verilmesi,
2 - takdirde dayanılmadan ve yasal gerekçe gösterilmeden sanıklardan Güngör'ün cezasının TCY.nun 522. maddesiyle en üst oranda artırılması,
3 - Zeynel müdafiin TCY.nın 59. maddesini de kapsayan isteği hakkında bir karar verilmemesi) isabetsizliğinden bozmuştur.
Bu karara karşı itiraz yoluna başvuran C. Başsavcılığı'nca:
(İlçede zengin olarak bilinen, aynı zamanda pasif homoseksüel olan müdahil ile, sanık Güngör'ün cinsi münasebetleri halini, hali firarda olan sanık Şaban fotoğrafla tespit edip, bunu İzmir'de renkli olarak tabettirdiği, beraat eden sanık İlhan'la haber gönderip 300.000 lira karşılığında bu fotoğrafı vereceğini söylediği, bu talebe karşılık müdahilin para vermediği, aradan 3-4 gün geçince, Şaban ile Güngör birlikte müdahile gidip, uygunsuz haldeki fotoğrafları gösterip 600.000 lira verdiği takdirde, fotoğrafları kendisine vereceklerini, böylece kötü durumdan kurtulacağını, parayı vermediği takdirde fotoğrafları aile efradına, akrabalarına göstereceklerini, ilçede yayacaklarını, gazeteye vereceklerini, İstanbul Hukuk Fakültesi'nde okuyan oğluna göstereceklerini, onu kaçıracaklarını bildirerek, tehdit ederek 600.000 lirasını şantaj suretiyle aldıkları, gençler arasında olayın duyulması üzerine sanıklardan Ahmet ile Zeynel'in, bir gün Güngör ile Şaban'ın birlikte kaldıkları eve girip geri kalan ve verilmeyen fotoğrafları çalıp Süleyman ile birlikte müdahile gidip, aynı yöntemle korkutarak Ahmet ve Süleyman'ın ikişer defa, Zeynel'in bir defa şantaj suretiyle para aldıkları,
Müdahilin huzursuzluğundan ve endişeli hallerinden şüphelenen eşi ve oğlunun resmi mercilere başvurmaları üzerine olayın meydana çıkarıldığı, yapılan koğuşturma sonunda sanıkların yazılı şekilde mahkum edildikleri görülmektedir.
Özel daire bozma ilamında birinci maddesinde yer alan, olayın TCK.nun 495. maddesine uyduğu görüşünde isabet bulunmadığı kanısındayız. Şöyle ki, müdahilin uygunsuz halde iken fotoğrafını çeken ve renkli tab ettiren Şaban ve Güngör'ün, bu fotoğrafları aile efradına, yakınlarına gösterecekleri, kaza içinde yayacaklarını, gazeteye verip herkese göstereceklerini bildirmek sureti ile müdahilin aile içerisinde ve muhitinde itibarını, şeref ve hapsiyetini ve şöhretini kıracaklarını, herkesin nezdinde rezil edip küçük düşüreceklerini söylemek suretiyle korkutup para aldıklarına göre fiilleri TCK.nun 192. maddesine uygun bulunduğundan, Özel Daire kararının sadece birinci bendinin kaldırılarak, Yerel Mahkeme kararının, sanıklara unsurları tamamen teşekkül etiğine kanaat getirdiğimiz TCK.nun 192. maddesinin uygulanması şeklinde bozulmasına karar verilmesi) talep olunmuştur.
Görüldüğü gibi, oluş ve sübutta Özel Daire ile, C. Başsavcılığı arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık konusu olan husus; cinsel ilişki halindeki fotoğraflarını başkalarına gösterecekleri tehdidiyle müdahilden para alan sanıkların, eylemleriyle TCK.nun 495. maddesini mi, 192. maddesini mi ihlal ettikleri hususudur.
TCK.nun 192. maddesi hükmüne göre "bir kimsenin namusunu veya şeref ve haysiyetini ihlal edecek veya şöhret veya servetine zarar verebilecek bir hususu neşir vasıtasıyla ifşa etmek veya ifşa mahiyetinde olmaksızın bu yolda isnatlarda bulunmak tehdidiyle kendisinden para alanlar"ın cezalandırılmasına karar verilecektir.
Anılan maddeye göre, failin bir kimseye neşir yoluyla ifşaatda veya isnatlarda bulunacağı yolundaki beyanının dahi neşir yoluyla olması lazımdır. Aksi halde fiil, bu madde hükmüne girmez (N. Ö., Türk Ceza Kanunu Şerhi ve Tatbikatı, 2. Bası, Cilt: 1, S: 676).
Olayımızda ise, cinsel ilişki halindeki fotoğraflarını başkalarına göstermek suretiyle şahsen büyük bir zarara uğratacaklarından bahisle müdahilden para alan sanıkların eylemi, TCK.nun 495. maddesine uyduğundan, C. Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, C. Başsavcılığı itirazının REDDİNE, 12.05.1986 gününde ve oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy