(1412 S. K. m. 66) (2918 S. K. m. 48)
Dava: 2918 sayılı Yasaya aykırı eylemden sanık İlyas'ın hükümlülüğüne dair, Edirne Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.1985 gün ve 731-1047 sayılı hüküm, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nce inelenerek 15.4.1986 gün ve 3213-4809 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.
C.Başsavcılığı'nın, CMUK.nun 322. maddesi gereğince Özel Daire kararının kaldırılarak hükmün bozulması istemini bildiren 21.5.1986 gün ve 63 sayılı itiraznamesiyle dosyanın 1. Başkanlığa gönderilmesi üzerine; Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Trafik Yasasına aykırı davranışta bulunmaktan sanık İlyas'ın, 2918 sayılı Yasanın 48. maddesi uyarınca hükümlülüğüne ilişkin karar, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nce incelenerek onanmıştır.
Daire kararına karşı itiraz yoluna başvuran C. Başsavcılığı, (2918 sayılı Yasanın 48. maddesinde "uyuşturucu veya keyif verici maddeleri almış olanlar ile alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır.
Uyuşturucu veya keyif verici maddelerin cinsleri ile alkollü içkilerin etki dereceleri ve kandaki miktarları tespit usulleri ve muayene şartları hazırlanacak yönetmelikte Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının görüşüne uygun olarak düzenlenir.
Bu madde hükmüne uymayan sürücüler derhal araç kullanmaktan men olur.
Bunlardan yönetmelikte belirtilen miktarın üzerinde alkollü içki kullandığı tespit olunanlar... cezalandırılırlar ve sürücü belgeleri bir aydan üç aya kadar geri alınır." kuralı öngörülmüştür.
Yasada sözü geçen yönetmeliğin 110. maddesinde ise "uyuşturucu, uyutucu veya keyif verici gibi özelliklere sahip doğal veya sentetik psikotrop maddeleri almış olanlar ile alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır.
...Alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürmesi yasağı,
1 - Taksi veya dolmuş otomobili, minibüs, kamyon, çekici gibi araçlarla kamu hizmeti yük ve yolcu taşımacılığı yapan sürücüler ile resmi araç sürücüleri alkollü içki kullanmış olarak bu araçları süremezler.
2 - Alkollü içki olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücüleri kanlarındaki alkol miktarı 0.50 promilin üstünde olanlar araç kullanamazlar" kuralı öngörülmüştür.
Olayımızda sanık hakkında düzenlenen ve yukarıda açıklanan raporda sanığın olay anında orta derecede alkollü olduğu belirlenmiştir.
Yükletilen eylemin oluşumu açısından 2918 sayılı Yasanın 48. maddesinde öngörülen alkolü içki alınması nedeniyle güvenli sürme yeteneğinin raporda tartışılması gerekirdi. Yine anılan maddenin 2. fıkrasında belirtildiği gibi ilgili yönetmelikte öngörülen oranda bir saptamanın sözkonusu olması gerekir. Oysa sanığın güvenli araç kullanma yeteneğinin kaybolduğu belirtilmemiş olup kandaki promilin miktarı da saptanmamıştır. Bu nedenlerle sanığın eksik soruşturmayla cezalandırılması yolunda kurulan yargı yasaya aykırı görülmüştür) biçimindeki gerekçesiyle Özel Daire onama kararının buna ilişkin bölümünün kaldırılmasına ve yerel Mahkeme hükmünün alkollü olarak otomobil kullanmaktan kurduğu hükümlülük kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.
Dosyaya göre:
Sanık İlyas'ın, özel otomobilini Edirne İli hudutları içerisinde kalan Devlet Karayolu üzerinde sürücü belgesiz ve alkollü olarak kullandığı sırada trafik memurları tarafından saptanarak hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 36, 48/1. maddelerinde belirlenen suçlardan dolayı 22.7.1985 günlü suç tutanağının düzenlendiği,
Dosya içerisinde bulunan 23.7.1985 günlü raporda, sanığın orta derecede alkollü olduğu belirlendiği,
Yerel mahkemenin bu rapora dayanarak alkollü vaziyette araç kullanmak suçundan dolayı 2918 sayılı Yasanın 48/1. maddesi uyarınca hükümlülük kararı verdiği anlaşılmıştır.
Açıklanan şu hale ve 2918 sayılı Yasanın 48 ve Yönetmeliğin 110. maddeleri hükmüne göre, alkollü olarak özel araç kullanan sanığın kanındaki alkol miktarının 0.50 promilin üstünde olup olmadığı araştırılıp usulüne uygun biçimde tespit edilmeden yazılı gerekçe ile hükümlülük kararı vermesi, yasaya aykırıdır.
Bu itibarla C. Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle C. Başsvacılığı'nın 21.5.1986 gün ve 63 sayılı itirazının kabulüne ve Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 15.4.1986 gün ve 3213-480 sayılı onama kararının alkollü olarak olarak araç kullanmayla ilgili bölümünün kaldırılmasına ve Edirne Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29.11.1985 gün ve 731-1047 sayılı hükümlülük kararının belirtilen nedenden BOZULMASINA, 24.11.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy