(765 S. K. m. 50, 61, 416)
Dava: Zaruretin tayin ettiği hududu tecavüz suretiyle M.Ö.'yü kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık Naime ile bu sanığa sarkıntılıktan ve gündüzleyin mesken masuniyetini ihlal suçundan diğer sanık Mustafa'nın hükümlülüğüne ilişkin Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 3.7.1986 gün ve 145/76 sayılı hüküm C. Savcısı ve sanık vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Birinci Ceza Dairesince incelenerek 18.12.1986 gün ve 4334/4658 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.
C. Başsavcılığının CMUK.nun 322. maddesi uyarınca Özel Daire onama kararını hükmün bozulması istemini bildiren 15.1.1987 gün ve 5 sayılı itiraznamesiyle dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle; Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Adam öldürmeye teşebbüs suçundan müdahil-sanık Naimenin TCK.nun 448, 62, 50, 55/3; 647 sayılı yasanın 6. maddeleri gereğince bir sene dokuz ay on gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine ırza geçmeğe teşebbüs ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından müdahil sanık Mustafanın TCK.nun 421/2, 193/2, 61; 647 sayılı yasanın 4. maddeleri gereğince sonuç olarak toplam 72.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm Özel Dairece incelenerek onanmasına karar verilmiştir.
Bu karar karşı itiraz yoluna başvuran C. Başsavcılığınca
1 - Müdahil sanık Naimenin hareketleri tamamen tecavüzü defetmek maksadına matuf bulunduğundan TCK.nun 49/2. maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken TCK.nun 50. maddesinin uygulanması,
2 - Naimenin ıssız bağ evine girmek için hücum etmesi, kapıya yüklenmesi ve tüfeği kullanmasını bilmediğini görünce yine hücum etmesi, maksadının açıkça mağdurenin ırzına yönelik tecavüz olduğunu göstermesine göre sanık Mustafanın TCK.nun 416/1, 61.
maddelerine göre cezalandırılması gerekirken, sarkıntılıktan hükümlendirilmesi, yasaya aykırı olduğundan Özel Daire Onama kararı kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.
Dosya içeriğine göre;
Olay günü saat 12 sıralarında sanık Naime ıssız bir mahalde bulunan bağ evlerine 150 metre mesafede bulunan bağlarından üzüm şırası getirirken daha önce kendisine ve başka kadınlara sarkıntılık yaptıığını hatta 10 yaşında bir kıza tecavüze kalkıştığın bildiğini sanık Mustafanın etrafta kimsenin olmamasından da yararlanarak "anam, yavrum, yoruldun mu, sana yardım edeyim mi? " gibi sözler söyleyerek kendisine doğru geldiği görünce "Allanın belası yine mi sen?" diye elindeki kovaları yere bıraktıktkan sonra koşarak 4-5 metre ileride bulunan bağ evlerine girmiş; peşinden yetişen ve dışarıdan yüklenerek kapıyı kapatmasını engelleyen sanık Mustafa direnci giderek azalan sanık Naimenin duvarda asılı av tüfeğini bulunduğu yerden almayı başardığını görünce oradan uzaklaşmıştır.
Mütecavizin gidip gitmedeğini kontrol için, elinde tüfekle bağ evinden dışarı çıkan sanık Naime, tüfek kullanmasını bilmediğinden yanlışlıkla tüfeğin kırma koluna basınca, tüfek ortadan katlanmıştır. Bu durumu gören sanık Mustafanın, "Zaten beni vuramayacağını biliyordum" diyerek tekrar üzerine doğru geldiğini gören ve bu arada tüfeğini kapatmayı başaran sanık Naime, 4-5 metre mesafeden 1 el ateş ederek göğsünden ve karnından hayatını tehlikeye maruz bırakacak 25 gün mutad iştigaline engel teşkil edecek ve dalağının alınması nedeniyle devamlı uzuv yaratacak şekilde, Mustafa'yı yaralamıştır.
Ayrıntıları Ceza Genel kurulunun 7.6.1982 gün ve 118/267, 3.12.1984 gün ve 93/402, 3.6.1985 gün ve 185/331 sayılı kararlarında da açıklandığ üzere, zaruret sınırının aşılıp aşılmadığının araştırılırken, sanığın içinde bulunduğu ruh halinin adil bir tarzda gözönünde tutulması gerektiği gibi, saldırının halen varlığını geniş başlamış, keza bitmiş olmasına rağmen tekrarından korkulan bir saldırıyı da henüz sona ermemiş saymak zorunludur.
Olayımızda da; suç tarihinde onyedi yaşında olup, silah kullanmasını bilmeyen ıssız bir mahalde, sanık Mustafanın ardı ardına ırzına yönelik saldırıların maruz kalan sanık Naimenin yasal savunma şartları içinde ateş ettiği ve olayın cereyan ettiği mahal ve sanığın içinde bulunduğu ruh hali gözönünde tutulduğunda zaruretin tayin ettiği hududun tecavüz edilmediği; tüfekle kovalanmasına rağmen saldırıların devam eden sanık Mustafanın ise, Naimenin ırzına geçmeye kalkıştığı ancak beklemediği bir tarzda silahlı direnişle karşılaşması nedeniyle eylemini tamamlayamadığı anlaşıldığından C. Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle C. Başsavcılığı itirazının kabulü ile Birinci Ceza dairesinin 18.12.1986 gün ve 4334/4658 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA 30.03.1987 ve üçte ikiyi geçen çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy