(765 S. K. m. 59, 62, 342, 347, 348)
Dava: Emre muharrer senedi yırtmak suretiyle ortadan kaldırmaya kalkışmaktan sanık N.S.'ın, TCK. 348. delaletiyle 342/1, 62, 59. maddeleri uyarınca 1 sene 1 ay 10 gün ağır hapsine, karar kesinleştiğinde senedin iadesine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen hükmü inceleyen Özel Daire; dosya ve duruşma tutanakları münderecatına, toplanıp karar yerinde incelenen delillere, gerekçe ve takdire göre onamış,
Bu karara karşı C.Başsavcılığı;
"1- İlk senet tarafların rızasıyla tanık Mustafa'ya verilerek yırttırılmıştır. İkinci senet ise henüz sanık tarafından katılana veya bir başkasına verilmemiştir. Bu nedenle henüz hukuki varlık da kazanmamıştır. Bu durumda belge yok etmek suçunun ögeleri oluşmamıştır. İlk senedi hileyle yok ettirdiği kabul edildiği takdirde dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekir.
2- Sanık, senette yazılan borcun, daha önceki borcunun faizi olduğu ve haksız olarak alındığını ve bedelsiz olduğunu savunmuştur. Konu ile ilgili olarak Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/506 sayılı sanık tarafından açılmış derdest menfi tespit davası bulunduğu anlaşılmaktadır. Dava sanık lehine sonuçlandığı takdirde eylemin niteliği değişerek kendiliğinden hak alma suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılabilecektir. Bu durumda bekletici mesele yapılmalıdır" gerekçesiyle itiraz ederek onama kararının kaldırılmasını ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına itirazen istemiştir.
İncelenen dosyaya, delillere göre;
Karar: Müşteki V. G. ile sanık N.S. arasında borç para alıp verme işleri olduğu, olay günü tarafların anlaşması ile evvelki borç için verilen senedin tanık M. tarafından yırtıldığı ve kısmen bunun yerine geçecek, kısmen de yeni borcu kapsayan bir senet düzenlendiği, ancak yeni senedi imzalayan sanıkla müşteki arasında çıkan tartışma sırasında sanığın düzenlediği senedi müştekiye vermek istemeyip imza kısmını yırttığı, düzenlenen senedin emre muharrer senet niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.
Gerçek belgeyi yok etmek suçu Türk Ceza Kanununun 348. maddesinde düzenlenmiştir. Bu suçun maddi unsuru, belgenin maddi varlığına son verilmesiyle oluşur. Eylem, belgenin tamamına karşı olabileceği gibi, hukuki hüküm ifade eden herhangi bir kısmına karşı da olabilir. Maddi unsurun konusu olan hareketlerin tamamlanması durumuna ve sonucun elde edilmiş olup olunmamasına göre, suç tamamlanmış ya da kalkışma aşamasında kalmış olur. Belgenin fail tarafından ele geçiriliş biçimleri (çalma, dolandırma, rızaya dayalı olarak alma, vs.) maddede unsur olarak gösterilmediğinden, önem taşımaz. Sanık, yırtılan önceki belge yerine geçece ve onu kapsayacak olan belgeyi ortadan kaldırmaya kalkıştığından, olayda yüklenen 348. maddeye aykırılık suçunun unsurları oluşmuştur. Bundan ayrı olarak 347. maddeyi kendisinden önceki maddelerde açıklanan sahetcilik suçları işlendiği takdirde uygulanabilir. Önceki maddelerde beyan olunan sahtecilik suçları; sahte belge düzenlemek, tahrif, tağyir etmek, bunları kullanmak şeklinde bir hareketle oluşacağından, 348. maddede düzenlenen bir belgenin ortadan kaldırılması ya da maddi bakımdan bozulması haliyle uyuşması mümkün değildir. Bu nedenle 347. maddedeki hafifletici sebep, 348. maddedeki suçlarda uygulanamaz. Açıklanan nedenle hukuk mahkemesinde açılan menfi tespit davasının sonucunun beklenmesine de gerek yoktur.
Bu itibarla C. Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.
Çoğunluk görüşüne katılmayan üyelerden D. Tavil; itiraz yazısında açıklanan görüşlerle itirazın kabulü yönünden oy kullanmıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle C. Başsavcılığı itirazının REDDİNE, 28.9.1987 gününde 2/3 geçen oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy