(765 S. K. m. 5, 450)
Dava: Canavarca bir his sevkiyle ve bir suçun kanıtlarını ortadan kaldırmak maksadı ile adam öldürmek suçundan sanık Ramazan'ın TCY.nın 450/3-9 ve 59. maddeleri uyarınca ömür boyu ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Eksişehir Ağır Ceza Mahkemesinden 16.9.1987 gün ve 34/177 sayı ile verilen hükmün kendiliğinden yapılan inceleme üzerine dosyayı inceleyen Birinci Ceza Dairesi 15.12.1987 gün ve 4461/4437 sayı ile:
(1 - Sanığın ırzına geçtiği maktuleyi pekçok bıçak darbesi ile öldürmesinde TCY.nın 450/3. maddesinin öngördüğü anlamda öldürmek kastını ve amacını aşan, ölüm neticesini meydana getirmek bakımından zaruri olmayan vahşiçe fiil ve hareketlerin mevcut bulunmadığı pekçok bıçak darbesinin bu kastı göstermeye delalet etmeyeceği, failin öldürme kastından başka işkence ve azap çektirme maksadıyla, özel bir kastla hareket etmiş bulunması da bu durumda söz konusu olamıyacağı cihetle suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında TCY.nın 450/3. maddesinin uygulanması,
2 - Sanığın ırzına geçtiği maktuleyi bu suçun delillerin ortaya çıkmamasına yönelik bir davranışla öldürdüğü anlaşılamadığı gibi, tüm dosya içeriği bakımından öldürme nedeninin kesin ve açık olarak tespit edilememiş olması sebebiyle sanık hakkında TCY.nın 448, 59. maddeleri gereğince uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması) nedeniyle bozmuştur.
Bu karara karşı Yerel Mahkeme; (Yaraların vasfı ve bulundukları yerler, bıçak adedine göre sanığın öldürme olayında hem canavarca bir hisle davrandığını, hem de işkence va azap vermek suretiyle öldürdüğünü, öte yandan ırzına geçtiği ölenin kendisini şikayet edip cezalandırma yoluna gidememesi için suç kanıtını ortadan kaldırmak nedeniyle suçu işlediği) gerekçesiyle ilk hükümde direnmiştir.
Bu hüküm de kendiliğinden temyize tabi olduğundan, dosya C. Başsavcılığı'nın düzeltilerek onama isteyen 11.5.1988 gün ve 1683 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle; Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İncelenen dosyaya göre:
Sanığın, Türkiye'de ayrı yer ve zamanlarda iki kişiyi öldürüldükten sonra, Kadir'in pasaportunu çalarak, sahte pasaportla Almanya'ya gittiği, işçi olarak çalıştığı sırada 13 yaşlarındaki öğrenci Hafma adlı ölenle tanıştığı, olay günü ölenle birlikte çevredeki ormanlık alana giderek onun ırzına geçtikten sonra 33 yerinden bıçaklamak suretiyle öldürdüğü, yapılan araştırmada ölenin ders kitapları arasından sanığın adının yazılı olduğu bir kağıdın bulunması üzerine, hakkında soruşturma açıldığı, bu nedenle Almanya'dan kaçan sanığın geldiği Türkiye'de işlemiş olduğu diğer adam öldürme suçları nedeniyle tutuklandığı anlaşılmaktadır.
Özel Daire ve Yerel Mahkeme arasında suçun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık suç vasfına ilişkindir.
14.3.1980 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında:
1 -3 batma yarası sağ yanak ve kulak bölgesinde,
2 - 10 batma yarası sağ pektoral adelenin dış üst kadranında,
3 - 11 batma yarası göğüs kafesinin sağ dış yanında,
4 - 4 batma yarası sağ deltoid adelenin kabarık ve dış yanında,
5 - 3 batma yarası sağ triseps adelesi ve deltoid adalede,
6 - 1 batma yarası sağ dirseğin dış tarafında,
7 - 1 kesici-batıcı alet yarası sağ elin üstünde,
Olmak üzere ölende toplam keskin bir aletle ve zor kullanarak oluşturulmuş 33 yara bulunduğu, yaraların hepsinin canlıyken oluşturulduğu, bu durumda tabii olmayan şiddet kullanma sonucu iç ve dış kanamaya bağlı olarak ölümün meydana geldiği, yaraların niteliğine bakıldığında; uzun müddet vücudun yaşamsal önemi olan kısımlarına delici ve kesici aletin ısrarla batırıldığı bu yaralara rağmen ölenin bir süre daha yaşadığı öte yandan ölmeden önce cinsel ilişkide bulunduğu, ölenle cinsel ilişkide bulunan erkeğin kan grubunun (A) Rh. olduğu sanığın da aynı kan grubuna sahip olduğu belirlenmiştir.
Ölü muyayene ve otopsi raporuyla belirlenen bu bulgulara göre; sanığın 13 yaşlarındaki ölenle cinsel ilişkide bulunduktan sonra, şikayet edilip cezalandırılabileceği korkusuyla, ırza geçmek suçunun delil ve emarelerini ortadan kaldırmak amacıyla öldürme fiilini ika ettiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla eylemi TCY.nın 450/9. maddesine uyar niteliktedir.
Öte yandan; sanık sahte pasaportla Almanya'ya kaçmadan önce Türkiye'de ayrı yer ve zamanlarda iki kişiyi öldürmüştür. Bu husus Ankara Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.12.1983 gün ve 72/81 sayılı, Aydın Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin de 1.12.1982 gün ve 72/186 sayılı kararları ile sabittir. Önceye ait bu saptamalar sanığın olumsuz ruhsal bir yapısı olduğunu göstermiştir. Ölenin küçük yaşta ve zayıf yapıda bir kız çocuğu olduğu, güçlü kuvvetli bulunan sanığa dinenemeyecek bir durumda bulunduğu halde, sanık yaşamsal bölgelerde, vuracağı bir veya birkaç darbe ile sonucu alabilecek durumda iken; yaşamsal olan yada bu nitelikte bulunmayan değişik bölgelerine yüzeysel veya derin çok sayıda yaralar açarak ölene işkence veren zaman içinde süren vahşiyane davranış ve icrada bulunmuştur. Sanığın bu yaralama biçimi sırf ölene açı çektiren, öldürmek için yapılan zorunlu olmayan hareketlerdir.
Bu itibarla TCK.nun 450/3. maddesi koşulları da mevcut görülmüş olmakla, Yerel Mahkeme direnme hükmü yerindedir ve onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklandığı üzere yerel mahkeme kararı yerinde görüldüğünden kendiliğinden yapılan inceleme sonucunda direnme kararının ONANMASINA, 17.10.1988 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy