(765 S. K. m. 491, 493)
Dava: Hırsızlık suçundan sanıklar Yılmaz Varçin ve Cavit Demirdöven'in TCY.493/1, 522. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin Saray Asliye Ceza Mahkemesince 10.5.1988 gün ve 24/74 sayı ile kurulan hükmün sanıklar tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Nöbetçi Daire 2.8.1988 gün ve 8999/8956 sayı ile;
(Suç konusu murat marka otomobilin kalabak camının muhkem madde sayılamayacağı gözetilmeden TCY.nın 491/2. maddesi yerine yazılı madde ile ceza tayini) isabetsizliğinhden bozmuş,
Yerel Mahkeme ise, 4.10.1988 gün ve 109/111 sayı ile, suça konu murat marka otonun sağ arka camının muhkem olduğu ve ancak sert bir cisimle kırılabileceğinin 22.4.1988 günlü keşifte dinlenen bilirkişi görüşü ile saptandığını belirterek önceki hüküm direnmiştir.
Bu hükmünde sanıklar tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine, dosya C. Başsavcılığının "onama" isteyen 1.12.1988 gün ve 8465 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmiş olmakla, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İncelenen dosyaya göre;
Sanıkların şikayetçinin evi önünde parketmiş bulunan murat 131 marka otonun sağ arka camını sert bir cisimle kırarak oto içinden teyp çaldıkları sabittir. bu konuda özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında bir uyuşmazlık yoktur.
Uyuşmazlığın konusu kırılan sağ arka oto camının sağlam maddelerle ve muhkem surette yapılıp yapılmadığıdır.
22.4.1988 tarihinde yapılan keşifte görüşüne başvurulan ve konu hakkında uzmanlığı bulunan oto tamircisi bilirkişi Hüseyin Kuzucu hırsızlığın yapıldığ Murat 131 arka otonun sağ arka camının 4. 5-5 mm kalınlığında olup muhkem olduğunu ve ancak sert bir cisimle kırılabileceğini bildirmiştir.
Bu belirlemeye göre otonun 4,5-5 mm kalınlığındaki sağ arka camının sağlam maddelerle ve muhkem surette yapıldığı ve ancak sert bir cisimle vurulmak suretiyle kırılabileceği anlaşıldığından, Yerel Mahkemenin direnme kararı isabetlidir.
Ancak sonuç olarak sanıklardan yılmaz Varçin'e 8 ay, Cavit Demirdöven'e ise 1 yıl hapis cezası verilmiş bulunmasına göre, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 3506 sayılı yasanın 5. maddesine göre bir yıl ve daha az hürriyeti bağlayıcı cezalar kısa süreli olarak kabul edilmiştir.
Bu yasal değişiklik gözetilerek sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekir. Değişik bu sebeple yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeple yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına 13.2.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy