(765 S. K. m. 235) (442 S. K. m. 36)
Dava: Kamu adına kovuşturmayı gerektiren bir suçu yetkili mercilere bildirmemekten sanık Sefer'in, TC.nun 235/1. maddesi gereğince 6 ay süreyle hapsine ve 6 ay süre ile memuriyetten mahrumiyetine ilişkin (Yenice Asliye Ceza Mahkemesi)nce 16.6.1988 gün ve 62/81 sayı ile verilen hükmün sanık vekili tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesi, 9.11.1988 gün ve 6541/7026 sayı ile:
(Sanık köy muhtarının 18 yaşını bitirmeyen mağdurenin rızaen kaçırılıp ırzına geçilmesi suçunu, C. Savcılığına ihbar etmemekten ibaret eyleminin idari görevi cümlesinden bulunduğu cihetle, idare kurulunca verilmiş yargılamanın gerekliliği hakkında karar alınmadan iddianame ile açılan dava üzerinde duruşma yapılarak hüküm kurulması...) isabetsizliğinden bozmuş,
Yerel Mahkeme ise: 2712.1988 gün ve 180/228 sayı ile:
(Her ne kadar mahkememizce verilen karar usul yönünden bozulmuşsa da daha önce iddianame ile açılıp mahkumiyetle sonuçlandırılmış bir çok kararımız Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi'nce onanarak iade edilmişti. Köy Kanunun 36. maddesinde muhtarın "DEVLET İŞLERİ"nden bahsedilirken; yakalamak ve gıyabi tutukluları yakalatmak gibi adli görevleri arasında bulunduğu, keza memurların, bir suçun işlenmesinden sonra yapacakları görevlerin idari görev olmayıp adli görev olduğu kanısındayız...) gerekçesiyle ilk hükümde direnmiştir.
Bu hüküm de sanık vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olduğundan dosya C. Başsavcılığı'nın "Daire kararı gibi bozma" isteyen 10.3.1989 gün ve 1571 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmiş olmakla Ceza Genel kurulu'nda okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 442 sayılı Köy Kanununun "muhtarın devlet görevleri şunlardır:" başlıklı 36. maddesinin II. fıkrası "köylünün ırzına ve canına ve malına el uzatan ve Hükümet kanunlarını dinlemeyen kimseleri, köy korucuları ve gönüllü korucularla yakalattırarak hükümete göndermek" hükmünü içermektedir.
Bu madde ile yasakoyucu "köylünün ırzına el uzatanları yakalattırarak hükümete göndermek" yetki ve görevini köy muhtarına vermiş bulunmaktadır. Hazırlık soruşturmasının ilk aşamasını oluşturan bu görevin (ADLİ) görev olduğu kesindir.
Açıklanan şu hale göre direnme hükmü doğrudur, işin esasının incelenmesi için dosyanın görevli yüksek Dördüncü Ceza Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklandığı gibi direnme hükmü yerinde olup işin esasının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere C. Başsavcılığı'na verilmesine, isteme aykırı olarak 10.4.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy